Categorie archief: Bankje

Angst.

‘Angst is een slechte raadgever’ zegt het spreekwoord.
Maar er zijn momenten die best angstig kunnen zijn.
Zo hadden we dat moment tijdens een zomervakantie in 1990 in Duitsland.
De oudste was een jaar en zat in een soort van rugzitje toen we aan het wandelen waren, rechts van ons was een ravijn.
Er stond een bankje en daar gingen we zitten en genoten van het uitzicht.
De vogeltje vlogen en er was geen vuiltje aan de lucht.
We kregen echt een vakantie gevoel.
Totdat we werden overvallen door een heel angstig ogenblik en een ogenblik was het, maar we hebben uren daarna nog staan te trillen.
Want vanuit het dal kwam er opeens een straaljager omhoog, je hoorde hem niet aankomen en ik keek recht in het gezicht, nou hij had een helm op met donker venster van de piloot.
Maar aan deze situatie was weinig te veranderen, ik zag hem en hij zag mij maar het toestel gaat door.
Het was net een lelijke droom in slow motion kwam de straal jager omhoog en vloog nog geen 10 meter over ons heen, ik had het gevoel dat ik hem als ik mijn arm omhoog zou doen hem kon aanraken zo laag kwam hij over ons heen.
Later kwam ik er achter dat het een Eurofighter Typhoon is geweest.
Kun je het je voorstellen dat zo’n gevaarte over je heen schuift en je de hitte van de motoren voelt.
Moeders dook boven op onze oudste zoon en drukte zijn oren dicht, ze beschermde hem met haar lichaam.
Wat een verschrikkelijk angstig moment is het geweest, krijg er nog de bibbers van als ik er aan terug denk.
Deze gebeurtenis kwam weer boven toen we onder de straaljagers door liepen in het Nationaal Militair Museum, ik heb het verhaal toen verteld aan mijn zoon en we zijn toen voor het gevoel eens onder zo’n monster gaan staan en inderdaad ze zijn groot, zeker als ze laag over je heen vliegen.


Hier een indruk van de Eurofighter Typhoon.

Zoon vader dag.

Vrijdag 26 oktober had mijn zoon en ik afgesproken een dagje opstap te gaan.
Achteraf was het na Brugge iets te veel voor me.
maar het werd toch een heel gezellige dag, we hadden besloten om naar het
Nationaal Militair Museum in Soest te gaan.
Want toen de oudste nog kind was gingen we regelmatig naar het voormalig
Nationaal Militair Museum.
Maar alles is verhuist naar de nieuwe locatie waar vroeger de vliegbasis was.
De reis er heen ging vlot want vanaf centraal station Amersfoort is er een directe bus
verbinding.
We waren vroeg aanwezig dus was het nog rustig, in de loop van ons bezoek werd het steeds drukker het was duidelijk herfstvakantie.
Bekende en onbekende dingen zagen we staan, het is een tijdsreis.
Want naast de collectie komen de verhalen van vroeger ook weer boven.
Zo vertelde ik hem dat we ooit tijdens een vakantie in Duitsland ons rot zijn geschrokken van een gevechtsvliegtuig, maar daar morgen meer over.


Het museum.


Restaurant en de tentoonstellingshal.


Versnapering met op de achtergrond .


M139D lanceerinrichting.


Zoon lief bij een straaljager.


Marine luchtvaartdienst, Naval aviation.


Nog wat vliegtuigen.


Moet je eens voorstellen als deze minder dan 15 meter over je hoofd vliegt.
Morgen krijg je het verhaal te lezen.


Niet alleen vliegen ook rollen.
De Daimler ferret MK. 2/1.


En toch weer vliegen, F16?


Er stonden allemaal kisten en niemand keek er naar.
Totdat we een kist openmaakte en er allemaal communicatie apparatuur was te zien.
Werd het op eens een stuk drukker bij de kisten, kinderen zijn gek op verrassingen.


V2 raket.


in 2017, 100 jaar Marine luchtvaartdienst.


Leuk gepimpt met cartoons.
Morgen het verhaal en dan nog een onderdeel van de tentoonstelling.

Brugge vaarwel.

Eigenlijk is er zoveel te zien in Brugge dat een paar dagen te kort zijn.
Vooral als je een gids als Lies hebt, die de stad op haar duimpje kent.
We liepen we nog even door naar de Katelijnestraat 21a, daar staat het
Godshuis Rooms Convent.
De oudste vermelding van het godshuis Rooms Convent, dateert uit 1330.
Het Rooms Convent was toen nog geen godshuis maar een aalmoezenhuis voor alleenstaande vrouwen die vrijwillig en uit evangelische overtuiging voor de armoede kozen en leefden van aalmoezen.
Je kon het steegje in lopen en kwam dan op een prachtige binnenplaats waar nu nog
vier woningen zijn, waar vroeger de arme voor arme begijnen woonde.
We liepen we nog even door over de Katelijnestraat, daar staat het
Godshuis Spanoghe
Ook een stil en verborgen hoekje, met een private tuin en uitzicht op het St-Janshospital wat ik ook de vorige avond heb gefotografeerd.
Het Begijnhof is zo rustig, dat je niet merkt dat er 10 meter verderop een opstapplaats is voor een grachtentour.
Op de grote markt werden we nog verrast door een optreden van
North East Hampshire Area Schools Band.
En hun optreden was niet verkeerd, ze speelden onder andere nummers van The Beatles.
Het was genieten in de zon op een bank.
Maar ook aan mooie dingen komt een eind in de avond nog wat na gezeten, een sfeervolle
afsluiting van mooie dagen.
Het was volop genieten van alles.
En Lies hartelijk dank voor je warme ontvangst en aandacht, het was geweldig.
Denk niet dat het bij een bezoek blijft, wie weet wat ik nog ga doen in de toekomst.
De volgende dag weer op tijd richting woonplaats, gelukkig een ontspannen reis door
de herfstvakantie.


Godshuis Rooms Convent, dateert uit 1330.


Een prachtig steegje.


Ik kan hier helemaal verliefd op worden.


Een knus schuurtje.


Godshuis Spanoghe, zo rustig.


Op de achtergrond nog de toren van Onze-Lieve-Vrouw Quarter.


uitzicht op het St-Janshospital.


De man was een bak aan het monteren van een uithangbord.
Hij kreeg belangstelling genoeg.


North East Hampshire Area Schools Band.


Dag mooie stad.

Brugge bijna afscheid nemen.

Ik dacht vandaag ga ik het bezoek aan Lies en Brugge afronden.
Maar of het gaat lukken weet ik nu nog niet, het is toch een soort van dagboek de weblog.
Ben een beetje kwijt wat we allemaal nog hebben gedaan, maar de foto’s geven een aardig overzicht.
Zo kwamen we nog langs het standbeeld Brugse Metten.
De Brugse Metten waren een episode in de Frans-Vlaamse oorlog (1297-1305).
Lies bracht me ook nog naar het standbeeld zien van Simon Stevin
Zoals je op mijn log over uitvindingen hebt kunnen lezen geboren Brugge.
Waar hij fier boven de mensen uit troont en dat mag hij ook doen.
Toch wel speciaal om hem daar te zien staan.
De stad Brugge heeft een rijke historie en die vind je in de kleinste steegjes en straatjes terug.
Maar ook de Grote Markt was verrassend mooi en er was later nog een leuke verrassing.


Brugse Metten.


Simon Stevin.


Kleine Sint – Amandsstraat.


Belfort van Brugge.


Provinciaal Hof.


gemeentehuis van Brugge.


Een leuke afsluiter.
Study association Simon Stevin.

Brugge bij nacht.

De van de Bankplaat is voor deze log wel heel toepasselijk.
Koester de mooie dingen uit je leven.
Zo kijk ik ook terug op het bezoek bij Lies in Brugge.
Nadat we de maandag goed hadden besteed deden we nog een pintje bij de De Garre.
Een gezellig café, waar men klassieke muziek speelt en zo een rustige sfeer weet te creëren.
Een locatie verscholen in een klein steegje, maar ondanks dat werd het goed bezocht door
liefhebbers van een Belgische pint.
De volgende dag voelde ik het venijn daarvan wel in mijn hoofd.
En men waarschuwde nog wel op de kaart.
de wandeling naar het hotel was heel aangenaam, heb er wat foto’s van gemaakt.


De bierkaart, een gewaarschuwd mens telt voor twee.


Je staat versteld dat er zoveel mooie woorden zijn.