Categorie archief: muziek

Bank’s Show.


Ik heb wel eens van die dagen.
Welke?
Dat ik voel dat ik ouder wordt.
Vraag me af of deze van de Bankplaat ook bij de dames aanslaat.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, de brief, het weer en het verhaal.
Nu ook nu weer een gezellige aflevering met veel muziek.
Muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

Voor de volgende jarige luisteraars heeft Hans Bank een song gespeeld.
Hans.
Trudy.
Ka.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Redstar.
Suske.
Dien.
Peter & Petra.
MizzD.
Sjoerd.
Bertie.
Willy.
Beekblog.
Lies.

In het tweede uur:

En de volgende luisteraars hebben een brief of een verhaal gestuurd.
Yaron.
Di Mario.
Shirel.
Boerin.


Chi Coltrane – Go like Elijah.

Vandaag viert “Chi Coltrane” haar zeventigste verjaardag want ze is op 16 november 1948
geboren in Racine, Wisconsin en ze is een Amerikaans zangeres en songwriter.
Ze was een van de zeven kinderen van een Canadese moeder en een Duitse vader,
die violist was.
Het gezin verhuisde vaak en ze volgde in acht jaar twaalf basisscholen, zodat muziek de enige constante in haar leven werd.
Aangemoedigd door haar vader, die stierf toen ze tien jaar was begon ze op zevenjarige leeftijd klassieke piano te studeren en zong ook in het kerkkoor.
Ongetwijfeld waren de voortdurende ontroering en de dood van haar vader erg moeilijk voor haar te verwerken.
Ze leerde veel instrumenten bespelen, maar werd het meest aangetrokken door de piano,
zo gaf ze haar eerste pianorecital op twaalfjarige leeftijd
Haar timing was goed, ze was een geweldige pianiste, een bekwame componist,
een fijne zangeres en duidelijk fotogeniek.
Bovendien was haar stijl een soort van ultraverfijnde interpretatie van “Carole King” en
Elton John”.
Maar om verschillende redenen, onder andere een afkeer van zelfpromotie versterkte ze nooit haar aanvankelijke succes en vestigde ze zich in plaats daarvan voor een kleine, maar loyale cult aanhang, zowel in Noord-Amerika als in Europa.
Op haar zeventiende, na haar middelbare schoolopleiding, begon ze een muziekcombo en
opereerde ze later solo deels met tape in de lokale hotspots, bars en clubs.
Later dat jaar verhuisde ze met haar moeder naar Chicago.
Haar moeder overwoog in die tijd te gaan hertrouwen met een man maar besloot het niet te doen en Chi was het met deze keuze eens omdat zij van mening was dat de man niet geschikt was voor haar moeder.
Hoewel ze het goed met haar moeder kon vinden, besloot ze dat het tijd was om zelfstandig te worden en huurde een appartement.
Nu ze zelfstandig woonde begon ze te spelen in de lokale hotspots van Chicago.
Ze zong en speelde daar in de clubs en bars en had een tijdlang haar eigen band,
de “Chicago Coltrane”.
Zo speelde ze blues en trad ook op met gospelbands in funky bars.

Ze verdiende meer geld in cocktailbars, maar vond het niet leuk om de oude popstandaarden te zingen als ze haar eigen geschreven materiaal zou kunnen spelen en zingen.
In 1971 vertegenwoordigde ze de VS op het International Rock Festival in Rio de Janeiro,
Brazilië.
Ze verscheen in verschillende televisieshows, zoals “The Tonight Show” en
The Midnight Special“.
Ze tekende een contract in 1972 bij Columbia records, op basis van een demo met zes liedjes en haar eerste album, het volledig zelf geschreven “Chi Coltrane”, verscheen dat jaar en zou drie maanden in de hitlijsten te blijven staan.
Haar eerste hit in de Verenigde Staten is “Thunder and Lightning” die werd uitgebracht in mei 1972.
Het bereikte de 17de positie in de Amerikaanse Billboard Hot 100-hitlijst en de 12de in de Amerikaanse Record World top 100- record chart en de Amerikaanse CashBox-top 100 , en de 18de in de Canadese RPM-hitlijsten, en de 4de in de Duitse hitlijst in Nederland kwam ze niet verder dan een tip notering.
Het tweede album wat ze uitbracht was “Let It Ride” in 1974, op het Columbia-label.
Het jaar daarna volgde “Greatest Hits” en “Best Of albums” en in 1977 nog een album,
Road To Tomorrow” en “Silk & Steel” in 1981.
Daarna verhuisde ze naar Europa waar ze een paar jaar woonde.
Ze werd verkozen tot Beste Vrouwelijke artiest gedurende twee opeenvolgende jaren.
Ze bracht in de jaren tachtig verschillende albums op het Teldec-label uit, waaronder “Live!” in 1982, “Ready to Roll”, 1983 en “The Message”, 1986.
In de Europese lijst met “100 beste muzikanten van de eeuw” stond ze in de top 50.
Golden Classics” werd uitgebracht in november 1996 bij Collectibles-label.
Ze heeft tv-soundtrackwerk gedaan en samengewerkt met Tangerine Dream in 1991.
Ze keerde terug naar Los Angeles in 1993, waar ze een opnamestudio bouwde en werkte met kansarme groepen.
In 2009 hervatte ze haar muziekcarrière en bracht een nieuwe compilatie uit getiteld
The Essential Chi Coltrane – Yesterday, Today & Forever”.
De collectie bevatte materiaal van haar albums uit de jaren 80 “Live!”, “Ready to Roll” en “The Message”.
Het bevatte ook drie nieuwe opnames, waaronder het titelnummer met een snaararrangement van “Paul Buckmaster”.
Haar eerste comeback-optreden was een concert in Wenen op de Donounselfest in 2009, waar 100.000 bezoekers op af kwamen.
Ze deed toen ook nog in oktober een tournee in Nederland.
Ze tekende vervolgens bij Sony en deed nog een aantal tournees in Nederland, Duitsland en Zwitserland.
Ze treed nog steeds op in vooral de laatste twee landen.
Maar dit Weekend is het nummer “Go Like Elijah” wat behoorlijk wat airplay kreeg de Gouden terugblik.

Van de Bank plaat.


Ik heb wel eens van die dagen.
Welke?
Dat ik voel dat ik ouder wordt.
Vraag me af of deze van de Bankplaat ook bij de dames aanslaat.
De van de Bankplaat is deze week:
Neil Young met het nummer “Old man”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een fijne week toe.

Bank’s Show.


In het leven heb je mooie en minder mooie periode.
We hebben ze allemaal wel gehad.
Koester de mooie dingen uit je leven,
het zijn de lichtjes in de donkere dagen.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, de brief, het weer en het verhaal.
Nu ook nu weer een gezellige aflevering met veel muziek.
Muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Suske.
Redstar.
Morganaine’s Passions.
MizzD.
Peter & Petra.
Sjoerd.
Lies.
Willy.
Bertie.
Rebbeltjes.

In het tweede uur:

En de volgende luisteraars hebben een brief of een verhaal gestuurd.
Shirel.
Di Mario.
Yaron.
Boerin.


Leif Garrett – I was made for dancing.

Een zanger waar ik eerst zijn liedje moest beluisteren om te weten over wie deze Gouden
terugblik gaat.
Het is de zanger Leif Per Nervik die in Hollywood Californië is geboren op 8 november 1961, hij is bekend geworden onder zijn artiestennaam “Leif Garrett” en hij is een Amerikaans zanger en acteur.
Als je opgroeien in een dergelijke stad en met een opvallend uiterlijk, is het geen wonder dat hij acteur werd voordat hij zijn zangvaardigheid ontdekte.
Zowel hij als zijn twee zussen, “Dawn Lyn” en “Debralee Scott”, werden op zeer jonge leeftijd meegenomen naar lokale casting bureaus.
Bij het bekijken van de clip, is het nog echt een knulletje, kan ook niet anders want zijn familie is van Noorse afkomst.
Zo heeft hij zijn warrige blonde haren, grote vertrouwende ogen en sexy maar jongensachtige knappe uiterlijk, heeft hij in de jaren ’70 menig tienerhart sneller doen kloppen.
Hij begon te werken op de jonge leeftijd van vijf jaar en verscheen in films als “Skateboard” wat meer deed voor de populariteit van skateboards dan voor zijn acteercarrière.
In zijn tienerjaren werd hij bubblegum popzanger en pinup jongen die door de jonge vrouwen werd gezwijmeld.
In de jaren zeventig kreeg hij een aantal rollen in grote films zoals “Walking Tall” en “Bob & Carol & Ted & Alice”.
De daaropvolgende jaren verscheen hij in een paar andere films en trad hij op in een aantal
populaire televisieseries zoals “Gunsmoke”, “Wonder Woman”, “CHiPs”, “The Odd Couple” en zelfs een terugkerende rol in “Family”, waar hij het vriendje van Kristy McNichol speelde.
Op zestienjarige leeftijd was hij nog steeds aan het acteren en maakte twee nieuwe films dat jaar en ook nog twee nieuwe tv-films, waaronder een hoofdrol in “Peter Lundy” en de “Medicine Hat Stallion”.
Zo zong hij ook goed en het zelfde jaar tekende hij een platencontract bij Atlantic Records en bracht hij een titelloos debuutalbum uit.
Hij haalde al snel de hitlijsten met remakes van de nummers “Surfin ‘USA” en “The Wanderer”.
Tienerbladen zoals Teen Beat en Tiger Beat konden niet genoeg schrijven over de hot popster, Pull-out posters van Garrett hingen bij heel veel jonge fans aan de slaapkamermuur.
Hij leek op het hoogtepunt van zijn carrière te staan en niemand wist dat zijn ondergang steeds dichterbij kwam, zelfs terwijl hij glimlachend in de schijnwerpers stond.
Er kwamen nog twee albums uit een in 1978 “Feel the Need” en 1980 “Can’t Explain”, voordat hij van label wisselde en Atlantic verliet voor Scotti Brothers, de laatste zou hij later beschuldigen van het beheersen van zijn carrière met een strakke teugel, waardoor hij geen creatieve vrijheid meer had.
Hij was toen zeventien jaar en genoot van de levensstijl van een rockster toen zijn val kwam door een auto-ongeluk.
Hij was de chauffeur van een goede vriend, “Roland Winkler” die op de passagiersstoel zat.
Na het ongeluk bleef zijn vriend de rest van zijn leven aan een rolstoel gebonden en verwoestte Garrett zijn leven in de vorm van zelfvernietiging die zijn carrière beïnvloede in een wereld van alcohol, heroïne en schuld.
Hij hield lang genoeg vol om nog twee albums uit te brengen, “Same Goes for You” in 1979 en “My Movie of You” in 1981.
Hij werkte mee aan nog een paar films en televisieshows, maar niemand leek hem nog op te merken.
In 1998 werden een aantal van zijn beste hit nummers verzameld en op een album met de titel “The Leif Garrett Collection” gezet.
Het volgende jaar was zijn levensverhaal te zien op video “Behind the Music
waar hij vertelde dat hij heroïne had gestopt, maar kort daarna in een programma voor drugsmisbruik was terechtgekomen.
In 2000 stelde hij een band samen met de naam “Godspeed” en nam een aantal nummers op, maar kon er geen enkele uitbrengen voordat hij zich van de groep splitste.
Hoewel zijn solocarrière voorbij lijkt te zijn, leent hij zijn talenten nog steeds uit aan albums en het werken met andere artiesten.
Zijn grootste muzikale hit was het nummer getiteld “I Was Made for Dancing”.
De smash disco-single stond bovenaan in de hitlijsten in zowel de Verenigde Staten als het
Verenigd Koninkrijk.
Maar al te vaak kost het vinden van roem en rijkdom zo vroeg in het leven later een enorme tol en zo was het ook voor Garrett.
Maar dit weekend is hij de Gouden terugblik in de Bankshow.