Categorie archief: muziek

Cyndi Lauper – Girls Just Want To Have Fun.

Dit weekend geen onbekende zangers uit vervlogen jaren want ze wordt regelmatig in de
Bankshow aangevraagd.
Het gaat om Cynthia Ann Stephanie Lauperdie geboren op 22 juni 1953 en is een Amerikaans zangeres en actrice en wordt vandaag dus 64 jaar.
Ze gebruikte als artiesten naam “Cyndi Lauper” en ze is een bekroonde Amerikaanse singer-songwriter die in de jaren tachtig bekend werd met een reeks pophits zoals
Girls Just Want to Fun” en “Time after Time”.
Ze werd geboren in het Boulevard Hospital in Astoria, Queens, New York City.
Haar jonge kindertijd bracht ze door in Brooklyn, toen ze ongeveer vier jaar oud was, verhuisde het gezin naar Ozone Park, Queens, waar ze in een woning in spoorwegstijl woonde.
Haar ouders scheidden toen ze vijf jaar oud was en ze werd samen met haar twee broers en zussen opgevoed door haar moeder.
Om het gezin te onderhouden werkte haar moeder als serveerster, maar ze hield ook van kunst en ging vaak met de kinderen naar Manhattan om toneelstukken van onder meer Shakespeare te zien of om kunstmusea te bezoeken.
Cyndi deed het niet bijzonder goed op school, en ze werd naar verluidt van verschillende
scholen gestuurd, ze voelde zich altijd wel een buitenbeentje.
Ondanks haar moeilijke tijden, ontdekte ze al vroeg dat ze een liefde had voor zang en muziek had en zo schreef ze haar eigen liedjes al op 12-jarige leeftijd.
Nadat ze uiteindelijk haar middelbare school diploma had gehaald, nam ze een aantal baantjes aan, zo werkte ze als serveerster, als kantoorassistente en zong zelfs een tijdje in een Japans restaurant.
Belangrijker voor haar was dat ze in die periode ook speelde in een aantal bands, deze waren de voedingsbodem voor haar zangcarrière.
Haar eerste succes had ze met de band “Blue Angel”, die een platencontract kon sluiten en de groep maakte samen met haar een album voordat deze uit elkaar gingen.
Het is tijd voor haar om solo verder te gaan en met haar debuutalbum “She’s So Unusual” komt ze in de hitlijsten.
Met haar aanstekelijke kleding, flamboyant gestileerd haar en haar besmettelijke popmelodieën verraste ze de muziekwereld, ze was een onverwachte verschijning.
Haar eerste solo opname in 1983 verkocht meer dan 6 miljoen exemplaren in de Verenigde
Staten en wereldwijd 16 miljoen en het werd haar eerste hit, “Girls Just Want to Have Fun”.
Het nummer werd voor veel een vrouwen een partysong en de videoclip werd zwaar aangezet bij MTV.
Ze werd razend populair en scoorde een reeks hits waaronder “Time After Time“,” She Bop” en “All Through the Night”.
Ze werd terecht beloond voor haar artistieke werk toen ze in 1984 de Grammy Award voor
beste nieuwe artiest won.
In 1985 bracht ze “The Goonies’ R ‘Good Enough” uit voor de soundtrack van de film
The Goonies”.
Haar vervolgalbum uit 1986, “True Colors“, verkocht bijna twee miljoen exemplaren in de VS en wereldwijd zeven miljoen.
Ze verkende haar nieuwe creatieve mogelijkheden en zo maakte ze haar filmdebuut in 1988 met haar tegen speler “Jeff Goldblum” in de komedie “Vibes”.
De film presteerde best wel slecht in zowel de commerciële als de kritische wereld.
In 1989 bracht ze haar derde album “A Night to Remember” uit, met de hit “I Drove All Night”, maar deze had een matige verkoop in vergelijking met haar vorige albums.
Maar goed ze had ook succes als actrice in een terugkerende rol in de komische tv-serie “Mad About You”, samen met “Helen Hunt” en “Paul Reiser” in de hoofdrol.
In 1995 won ze een Emmy award voor haar werk in de serie en later verscheen in verschillende shows als “That’s So Raven and Bones”.
Maar ondanks het acteren, blijft ze muziek maken en hoewel “Hat ful of Stars” in 1993 geen commercieel succes werd was het toch een artistieke prestatie voorhaar.
Het album werd alom geprezen door critici voor haar songs, die moeilijke onderwerpen bevatten zoals huiselijk geweld en homofobie.
Het album “Twelve Deadly Cyns”, een compilatie van haar hits, werd uitgebracht in 1995.
In 1997 ontving ze lovende kritieken voor “Sisters of Avalon”, inclusief alle nieuwe muziek, daarop volgde “Merry Christmas. . .Have a Nice Life!“ in 1998.
Daarna bracht ze geen nieuwe muziek uit tot 2003 toen kwam ze met een verzamel album met oude pop hits.
Haar album “Bring Ya to the Brink” (2008) bevatte dance-tracks, waaronder het Grammy genomineerde nummer “High and Mighty”.
Haar album “Memphis Blues” (2010), gaf ze haar mening over verschillende klassieke bluesnummers en werd dat jaar het best verkochte Billboard Bluesalbum.
In 2012 schreef ze haar autobiografie Cyndi Lauper: A Memoir.
Het jaar erop gebruikte ze haar talenten om in Broadway de muziek en de teksten voor
Kinky Boots” te schrijven en daarmee won zes Tony Awards.
Ze is de eerste solo vrouw die de beste muzikale categorie heeft gewonnen.
In 2013 vierde ze haar 30-jarig jubileum van het album dat ze als eerste lanceerde haar carrière, “She’s So Unusual” met een tournee.
In 2016 gooide voor haar grote comeback het roer om en probeerde ze opnieuw een andere stijl uit, ze ging over op countryklassiekers.
Ze nam de nummers op in Nashville, de bakermat van de countrymuziek, en werkte samen met haar idool de legendarische country zanger en gitarist “Willie Nelson”.
Ze treed nog steeds op voor vele enthousiaste fans en ze heeft een volle agenda, maar dit weekend is ze met haar hit de Gouden terugblik in de Bankshow.

Van de Bank plaat.


Een gewone man.
En dat na Vaderdag.
Eigenlijk maakt het niets uit of je een gewone man bent.
Het gaat erom wie je bent.
De van de Bankplaat is deze week:
Danny Vera met het nummer “Ordinary man”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een mooie week toe.

Bank’s Show.


Alles wat ik doe, doe ik voor jou.
En voor je het weet heb je een mega hit te pakken.
Daar kun je mee thuis komen.
Zijn vriendin en kinderen ook reuze tevreden.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, het weer, de brief en het verhaal.
Nu ook nu weer een aflevering met verschillende soorten muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Suske.
Redstar.
Peter & Petra.
Willy.
Sjoerd.
Mizzdieke.
Dien.
Beekblog.
Lies.

In het tweede uur:

Di Mario.
Yaron.
Shirel.
Boerin.


Johnny Hallyday – tes tendres années.

Dit weekend is “Johnny Hallyday” het pseudoniem van Jean-Philippe Smet, die werd geboren in Parijs op 15 juni 1943 de Gouden terugblik.
Er valt heel veel te schrijven over hem, maar ik zal het kort en bondig proberen te houden.
Hij zou vandaag 75 jaar geworden zijn als hij vorig jaar niet op 5 december 2017 in
Marnes-la-Coquette was “overleden”.
Hij was een Frans zanger en acteur van Belgische afkomst, hij wordt gezien als de “Elvis Presley” van de Fransen.
Zijn moeder kwam uit Frankrijk en zijn vader uit België, ze scheiden toen Johnny nog een baby was, zodoende groeide hij op bij zijn tante.
Toen hij ongeveer vijftien jaar oud was voelde hij zich al een rocker en liet zich Johnny noemen.
Hij wilde net als Elvis Presley kunnen zingen en zich kleden als “James Dean”.
En dat deed hij dan ook op zeventien jarige leeftijd, hij zong toen nummers van Elvis Presley voor 150.000 personen.
Een van zijn nummers was een cover van “Heartbreak Hotel”.
Een optreden in een televisieprogramma levert hem uiteindelijk een platencontract op.
Zijn eerste single, “Laisse les Filles” werd geen echte hit, maar de opvolger “Souvenirs Souvenirs” echter wel.
Begin 1960 komt het album “Hello! Johnny” uit en het jaar erop treedt hij op tijdens het eerste Franse rockfestival waarbij bijna rellen uitbreken, wat er voor zorgt dat de rock’n’roll optredens voor een paar maanden worden verboden.
Als hij tweeëntwintig jaar is gaat hij zijn dienstplicht vervullen en trouwt hij met “Sylvie Vartan”, een jaar later krijgen zij hun eerste kind “David“.
Nauwelijks een maand later, probeerde hij zelfmoord te plegen.
Na zijn diensttijd is de rock’n’roll niet meer populair en slaat hij muzikaal een andere weg in.
Hoe oud hij ook werd, zijn concerten waren in een mum van tijd volgeboekt.
En hij was niet alleen populair onder leeftijdgenoten, oud en jong stonden voor hem in de rij.
Iedere fan had zo wel zijn eigen reden, de een misschien om de herinnering aan een uitbundige jeugd, de ander waarschijnlijk om de niet in te tomen energie van het podiumbeest.
Want je moest hem eigenlijk wel zien en niet alleen horen.
De Gouden terugblik “Tes tendres années” is van oorsprong een Amerikaanse countrysong
geschreven door “Darrell Edwards” en in 1961 op plaat gezet door “George Jones”.
In 1963 was Halliday in Nashville om daar enkele nummers op te nemen waaronder een
Engelstalige versie van “Tender years” en hij besloot eenmaal terug in Frankrijk er de Franstalige versie van op te nemen.
Hij gebruikte de originele Amerikaanse orkestband en niemand stoorden zich er aan dat op de Franse versie het koor in het Engels “Tender years” stond mee te zingen.
In die tijd waren er in Frankrijk alleen “EP’s” en er werden geen singles op de markt gebracht, dat betekend dat er vier nummer op een EP moeten staan.
Dus hij had nog drie andere nummers nodig voor zijn plaatje met daarop zijn hit
“Tes tendres années”.
Begin februari 1963 is hij in de Fontana studio’s in Parijs voor de opname en wordt begeleid door “The London All Stars”.
Hij neemt het nummer “Poupée brisée” aan van de hand van “Eddie Vartan”, oorspronkelijk
een instrumentaal nummer voorzien van een Franse tekst van “Georges Auber” en “Francis Dreyfus” op.
Ook wordt het nummer “Mashed Potato Time” opgenomen waarmee hij inhaakt op deze dans die vlak na de twist een rage is.
Aan deze EP die op een maart 1963 op de markt verschijnt, wordt ook nog het nummer
Elle est terrible” toegevoegd.
Het nummer “Tes tendres années” wordt in Frankrijk een gouden hit en op negen april
verschijnt het nummer ook op de elpee “L’idole des jeunes”.
In Nederland vind “Willy Alberti” het nummer heel geschikt om er een Nederlandstalige versie van te maken voor zijn dochter “Willeke”.
Het grappige is dat Halliday bij dezelfde platenfirma Philips als Willeke zit, die zagen het wel zitten het nummer in het Nederlands te vertalen door “Lodewijk Post”, pseudoniem van tekstschrijver en radioman “Gerrit den Braber”.
Het nummer krijgt de titel “Spiegelbeeld” en het wordt Willeke opgenomen samen met het orkest van “Jack Bulterman” de productie is in handen van “Peter Koelewijn”.
Op dertig november 1963 bereikt Willeke de tweede plaats van de Nederlandse top veertig,
Het is haar eerste gouden plaat.
Maar dit weekend is Johnny Hallyday met zijn hit “tes tendres années” de Gouden terugblik.

Van de Bank plaat.


Alles wat ik doe, doe ik voor jou.
En voor je het weet heb je een mega hit te pakken.
Daar kun je mee thuis komen.
Zijn vriendin en kinderen ook reuze tevreden.
De van de Bankplaat is deze week:
Bryan Adams met het nummer “Everything I Do”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een prettige week toe.