Categorie archief: muziek

Bank’s Show.


De zon komt op.
De dag begint.
De maan verschijnt.
Het is nacht.
Het is maandag.
een nieuwe week die begint met ……
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes de brief , het weer en het verhaal.
Nu ook nu weer een zomerse aflevering met verschillende muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

Voor de volgende luisteraar heeft Hans Bank een song gespeeld.
Rebbeltjes.
Shirel.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Lies.
Sjoerd.
Redstar.
Peter & Petra.
MizzD.
Willy.
Suske.
Bertie.
Trudy.

In het tweede uur:

En de volgende luisteraars hebben een brief of een verhaal gestuurd.
Shirel.
Di Mario.
Yaron.
Boerin.


Tony Sandler – Tango-Serenaden.

Tony Sandler” is de artiestennaam van Lucien Joseph Santelé die geboren is in Lauwe, provincie West-Vlaanderen op 18 augustus 1933 en viert vandaag zijn vijfentachtigste verjaardag.
Hij is een Belgisch zanger die ook de helft vormde van het duo “Sandler & Young”.
Zijn naam zei me niet echt veel, totdat ik de muziek van het duo ging beluisteren.
Beide zangers ontmoetten elkaar in 1963 toen ze samen werden gecast in de revue ‘Casino de Paris’ in Las Vegas met de Franse zangeres “Line Renaud”.
Het klikte muzikaal erg goed tussen de beide baritons en tussen de shows door begonnen ze samen te oefenen en te werken ze aan een eigen act.
In 1965 besloten Young en Sandler de Casino de Paris vaarwel te zeggen en samen een duo te beginnen.
Tony Sandler begon zijn muzikale carrière bij het internationale kinderkoor “Les petits Chanteurs à la Croix de Bois”, in 1954 won hij de eerste prijs in charme zang en scoorde een eerste hitje met een cover van “Hans Flower” met het nummer “Het Lied van de Zee”
uitgegeven bij Novelty Records.
Maar hij wilde verder, na een gewonnen crochet voor amateurzanger op de toenmalige radio BRT (Oost-Vlaanderen), tegenwoordig de soundmix wedstrijd kreeg hij de kans om mee
op tournee te gaan met het toen wereldbekende orkest van “Helmut Zacharias”.
De presentatie was in handen van “Tony Corsari”, in die tijd de populairste televisie ster een
vedette in Vlaanderen.
Over de zangeres “Jacqueline Roland” van het gezelschap is niets meer bekend.
Zo was de tournee met Zacharias geen denderend succes want Tony moest het met zijn basis microfoon opnemen tegen de kostbare licht- en klank installatie van Zacharias, en die was zijn tijd ver vooruit.
Maar zijn technische tekortkoming werd ruimschoots gecompenseerd door de ervaring die hij opdeed en zo een uitnodiging kreeg om in Stuttgart, Duitsland op te treden.
En zo belandde hij in de Duitse film- en TV-wereld in München.
Toen hij in 1958 een contract kreeg aangeboden om tijdens de zomer op te treden in het trendy hotel Roma in Alassio in Italië greep hij die kans met beide handen vast, ook al betekende dit het einde van het orkest, dat zonder zanger kwam te zitten.
Van toen af trok Tony Sandler elk jaar tot in 1963 naar Alassio en door op te treden
voor een internationaal publiek werd hij een echte polyglot, hij beheerste een hoge graad in verschillende talen.
En die talenkennis zou hem later in de Verenigde Staten laten uitgroeien tot een unieke zanger en entertainer.
Want na zijn Europese optredens lonkte Amerika, een land wat altijd al gek is geweest op
‘France’ en dan speciaal op Paris.
In 1960 konden alleen rijke lui naar de lichtstad en dus besliste men om de “Casino de Paris” dan maar naar Las Vegas te halen.
Om het voor Amerikanen aantrekkelijk te maken kwam er een voorprogramma met ondermeer zanger entertainer “Ralph Young”.
Die werd ook nog eens naar Europa gestuurd om nog wat talent op te sporen.
Ze maakten ze kennis met Tony en boden hem een contract aan en hij ging ermee in akkoord.
Zo belanden ze in het voorprogramma en het klikte tussen de twee artiesten, op zowel persoonlijk en artistiek vlak.
Twee goede zangers, een hoge en lage bariton waarvan een de onbehouwen eentalige
Amerikaan en de andere een charmante Europese polyglot.
Ze besluiten na de show om samen te blijven optreden en een muzikaal duo te vormen.
Het succes was overweldigen en ze traden op door heel Amerika metde beste muzikanten en in prestigieuze zalen zoals het Caesars Palace.
Ze kregen een eigen TV-show en gastoptredens in andere nationale shows en in 1972 werd hij Amerikaans staatsburger.
Toen de oudere Young in 1979 het rustiger aan ging doen begon Tony Sandler
aan zijn solo carrière.
Als blijk van erkenning voor hun muzikale loopbaan kreeg het duo Sandler and Young in 1998 een ster op de Palm Springs Walk of Stars.
Maar dit is niet de eerste keer dat hij solo zong, want het nummer “ Tango-Serenaden” zong hij al in 1956 en dit nummer is de Gouden terugblik van dit weekend.

Van de Bank plaat.


De zon komt op.
De dag begint.
De maan verschijnt.
Het is nacht.
Het is maandag.
een nieuwe week die begint met …..
De van de Bankplaat is deze week:
Cliff Richard & The Shadows met het nummer “The Time In Between”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een zonnige zomerse week toe.

Bank’s Show.


Er wordt op de deur geklopt.
Knock knock who is dear.
De nieuwe week.
Zei hij droogjes.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes de brief , het weer en het verhaal.
Nu ook nu weer een zomerse aflevering met verschillende muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Redstar.
Sjoerd.
MizzD.
Peter & Petra.
Suske.
Trudy.
Lies.
Beekblog.
Willy.

In het tweede uur:

En de volgende luisteraars hebben een brief of een verhaal gestuurd.
Yaron.
Di Mario.
Shirel.
Boerin.


Harry Slinger – Altijd wel iemand.

Dit weekend is de Gouden terugblik “Harry Slinger” geboren te Amsterdam op 10 augustus 1949, hij is vandaag negen en zestig jaar geworden.
Hij is een Nederlandse zanger en acteur die vooral bekend is geworden als de zanger van de Nederlandstalige groep “Drukwerk”.
Op de kleuterschool tijdens een ouderavond wist hij het publiek al te vermaken met een liedje over “zijn ouwe tante uit Honolulu”.
Op zijn muziek lijstje stond ook een heuse Jordaan-medley, de buurt waar hij opgroeide.
Zijn ouders begrepen wel dat hij een bewonderaar van “Johnny Jordaan” en “Willy Alberti” was en dat hij maar wat graag het artiestenvak in wilde.
Maar zijn vader die een eigen kleermakerij had gaf hem het advies om een vak te leren.
Maar hij blonk al uit op de lagere school in voordrachten en musicals.
Over de uitvoering van Ali Baba en de veertig rovers sprak de plaatselijke pers zelfs al van een ‘zangertje en acteur in de dop’.
Na de lagere school ging hij bij een kennis van zijn vader werken de stoffenhandel Barotex in de Oude Hoogstraat.
Hij ging naar de avondschool en daarnaast richtte hij met vrienden een toneel-
en muziekgroepje op.
Ze regelde hun optredens in buurthuizen, familiefeesten en in bejaardenhuizen.
Op achttien jarige leeftijd startte hij als zanger en slagwerker samen met een gitarist
een bandje, genaamd “The Hot Papatoes Swingers”.
Al snel werd de groep stedelijk bekend vooral bij studenten, bruiloften en partijen en
in buurthuizen.
In deze periode speelde hij ook nog mee in een amateurtoneelgezelschap.
Toen de eigenaar van de stoffenhandel met pensioen ging kon hij bij Albert Heijn aan de slag.
In 1976 kreeg de muziekgroep vaste vorm onder de naam “Drukwerk” en kreeg de groep ook buiten Mokum bekendheid.
Een carrière bij de grootste kruidenier van het land liet hij lopen om eerst in de Jordaan en later in Amsterdam-Noord als jongerenwerker te gaan werken.
In die periode schreef hij zijn eerste nummer “Ik verveel me zo”, een actielied over
de leefomstandigheden van de jongeren in ‘Noord’.
In eigen beheer werd er een single van gemaakt en tegen de verwachting in werd het nummer door Hilversum drie opgepikt, waardoor de groep landelijke bekendheid kreeg.
Het duurde toch nog drie jaar voordat platenmaatschappij EMI geïnteresseerd raakte
in het Amsterdamse bandje.
Op hun vrije zaterdag mochten ze in zes uur tijd een demo opnemen.
De maatschappij was zo enthousiast over hun pure volkssound dat zij besloot de opnames op lp te zetten.
In april 1980 kwam het nummer “Je loog tegen mij” uit op single, wat tegen de kerst een nummer een hit werd.
Zes weken lang stond het nummer aan de top van de hitlijsten, een verkoop van 5000 stuks per week was geen uitzondering.
Ruim 143.000 keer ging de plaat uiteindelijk over de toonbank.
Het werd de doorbraak van de band en werden veel gevraagd om op te treden.
Tot 1982 konden ze hun baan nog combineren met de band, maar toen de interviews,
fotosessies, optredens en promotionele activiteiten steeds meer tijd opslokten, kozen ze voor een professioneel bestaan.
Voor Slinger was dat geen moeilijke beslissing, dit was altijd al zijn grote wens.
Aan energie en creativiteit geen gebrek de groep produceerde negen albums,
met hitnoteringen als “Schijn een lichtje op mij”, “Marianneke”, “Hé Amsterdam”, “Lijn 10” enz.
Voor hun uitvoerende werk kreeg de band menige onderscheiding, o.a. de Edison populair, de Bob Scholtenring, drie Veronica Awards en Het gouden Hart van Rotterdam.
Slinger zelf kreeg de Ambassadeurstitel van Amsterdam en werd eind 1986 benoemd tot Prins Carnaval van Mokum.
Aan het einde van de jaren 80, na ruim 12 jaar door het land te zijn getoerd was de koek op.
Er kwamen wisselingen in de band, de inspiratie tot het schrijven van nieuwe nummers nam af en men wilden er eigenlijk mee stoppen.
Zo werd er besloten om een afscheidstournee te houden, die wel een half jaar in beslag nam en werd afgesloten in oktober 1990, in de Stadsschouwburg van Amsterdam.
Slinger verhuisde in 1991 met zijn gezin naar het landelijke Westzaan.
Daar ging hij verder met het schrijven van teksten en het maken van muziek.
Zo had hij eindelijk tijd voor gastrollen in twee producties van “Gees Linnebank”: “De Muisjes”.
Hij werd gevraagd mee te doen in de tv-series zoals: “In de Vlaamse Pot”, “Baantjer”.
In de Drukwerk periode had hij al wat werk in die richting gedaan, zoals een rolletje in de film “Flodder” en als stem van “Blikke Bas” in de tv-serie “de Tovenaar van Oz”.
Ook was hij programmamaker en presentator van “Amsterdam da’s Mokum” bij radio Noord-Holland en tijdens Sail Amsterdam in 1990.
Met een orkestband of onder begeleiding van een showorkest trekt hij nog regelmatig als
soloartiest door het land.
Tijdens optredens ontkomt hij er niet aan nummers uit het repertoire van Drukwerk te zingen.
Slinger kan tot op de dag van vandaag mensen volop entertainen,
hij is een volksvermaker pur sang.
En dit weekend is hij de Gouden terugblik in de Bankshow.