Categorie archief: muziek

Teddy Scholten – Een beetje.

Zangeres “Teddy Scholten” werd geboren als Dorothea Margaretha Scholten-van Zwieteren in Rijswijk, op 11 mei 1926 ze was een Nederlands zangeres en presentatrice’ die eigenlijk actrice wilde worden.
Na de Tweede Wereldoorlog zette ze haar eerste stappen in die richting bij het Residentie
Toneel in Den Haag, waaraan ook “Paul Steenbergen” was verbonden.
Vrij kort daarna stapte ze over naar de lichtte muziek en werkte in die periode onder meer mee aan een van de eerste cabaretprogramma’s van “Toon Hermans”.
In 1951 vormde ze met “Henk Scholten”, met wie ze in 1947 was getrouwd, een duo dat al snel bekendheid verwierf dankzij de vele radio- en televisieprogramma’s waaraan
het tweetal meewerkte.
Het echtpaar was in de jaren vijftig verbonden aan het “ABC-cabaret” van “Wim Kan” en de “Sleeswijk Revue”.
Zo kreeg ze in 1959 volkomen onverwachts met het Eurovisie Songfestival te maken.
Zij en haar man waren op dat moment aan de Sleeswijk Revue in de Utrechtse
Stadsschouwburg verbonden.
Dat gebeurde na een paar jaar te hebben samengewerkt met Wim Kan.
De revue was keihard werken tegen een mager honorarium, maar het waren mooie jaren,
zei ze in een interview.
Op een avond werd ze opgebeld door>“Piet te Nuyl”, hij vroeg gaar mee te doen aan de
nationale finale voor het Eurovisie Songfestival.
Dit had ze niet verwacht en was bijzonder verbaast.
Het verhaal gaat dat “Mieke Telkamp” niet durfde mee te doen, omdat zij de mogelijkheid te verliezen een te groot risico vond voor haar carrière.
Het werd al snel met de Sleeswijk Revue geregeld en ze kreeg een avond vrij voor die nationale finale.
Het nummer “Een beetje” werd gekozen en daarmee ging ze alleen naar Cannes,
drie dagen uit en thuis.
Maar, ze won op 11 maart 1959 wel het Eurovisiesongfestival tot haar grote vreugde.
Bij terugkeer werd ze door een paar duizend mensen op Schiphol opgewacht,
het was overweldigend.
De dezelfde avond stond ze alweer bij het Sleeswijk Revue op de bühne en er waren daar nog meer mensen op de been.
Ze kreeg het gevoel het hele land betrokken was bij haar eerste plaats, ze vond de aandacht toch wel wat buiten proporties.
Ze zag dat Songfestival als een tussendoortje en wilde niets liever dan gewoon verder gaan.
Die tweeënhalve minuut van dat Songfestival hebben haar leven totaal veranderd.
In 1965 en 1966 presenteerde Teddy Scholten zelf het Nationaal Songfestival.
Na het songfestival kreeg ze samen met haar man hun eigen tv-show bij de KRO,
in het programma “Zaterdagavondaccoorden”.
Het was in Nederland een van de eerste grote muziekshows op de televisie met een groot
orkest en een ballet.
In 1964 hield het duo op te bestaan, haar man werd directeur van de stichting Socutera en
Teddy zette haar carrière solo voort.
Zo presenteerde ze nog tal van uitzendingen op radio en tv, waaronder “Kiekeboe”, het eerste televisieprogramma met een verborgen camera.
Ook speelde ze in 1963 en 1964 barones Schröder in de Nederlandstalige versie van
The Sound of Music.
En ze werkte mee aan het programma “Schip van de Week”, een groetenprogramma van familie voor zeevarenden van de “Wereldomroep”.
Dertien jaar lang onderhield ze voor het Nederlandse Rode Kruis de contacten met radio en tv.
Op haar zestigste ging ze met pensioen, maar ze verdween niet uit beeld,
ze legde zich succesvol toe op het schilderen van aquarellen.
Ze exposeerde onder meer twee keer in ‘t Spant in Bussum.
Op 8 april 2010 is ze op 83-jarige leeftijd na een ziekbed overleden, de zangeres waar vele mee opgegroeid zijn want bij een songfestival valt nog steeds haar naam en het liedje waar ze mee won, ik zong het vaak mee met onze moeder.
Deze week is Teddy Scholten met haar liedje “Een beetje” wat haar leven zo op de kop zette de gouden terugblik in de Bankshow.

Van de Bank plaat.


Stel je eens voor dat je koning(in) mag zijn.
Dan had je de afgelopen dagen druk gehad met verplichtingen.
Veel mensen om je heen, ook die moeten waken over je veiligheid.
Nou het lijkt mij helemaal niks.
Overal waar je komt herkend men je en je persoonlijke vrijheid is wel voorbij.
Ik kies voor de anonimiteit kan ik doen wat ik wil zonder lastig te worden gevallen.
De van de Bankplaat is deze week:
The White Plains met het nummer “When You Are A King”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een goede week toe.

Bank’s Show.


Atlantis was een mythisch eiland.
Volgens legendes waren de inwoners van Atlantis moderner en rijker dan de andere delen van de wereld.
Na een tijdje ging het fout, de koningen wilden meer macht en een groter rijk.
Het leger veroverden grote delen van Europa.
Bij het Griekse Rijk werden ze verslagen, en alsof dat nog niet erg genoeg was,
werd Atlantis getroffen door een tsunami en een vulkaanuitbarsting.
Het eiland verdween onder water.
Laat het een les zijn want deze week herdachten we en vandaag vieren wij onze vrijheid.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, het weer, de brief en het verhaal.
Nu ook nu weer een aflevering met verschillende soorten muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

Voor de volgende jarige luisteraar heeft Hans Bank een song gespeeld.
Sjoerd.

Voor de volgende luisteraar heeft Hans Bank een song gespeeld.
Sjoerd.
Redstar.
Suske.
Peter & Petra.
Mizzdieke.
Trudy.
Beekblog.
Lies.
Bertie.

In het tweede uur:

Di Mario.
Yaron.
Shirel.
Boerin.


Pete Seeger – where have all the flowers gone.

morgen is het 4 mei, zodoende een dag eerder de Gouden terugblik in de Bankshow voor dit weekend.
Dit weekend is het de Amerikaanse folk legende Pete Seeger die geboren is op 3 mei 1919 in New York.
Was niet alleen bekend als muzikant, maar ook als activist.
Begin jaren zestig was een heropleving van de folkmuziek op gang gekomen.
Pete Seeger was daarin een centrale figuur met hits als Where have all the flowers gone en Turn! Turn! Turn!.
In de rellen voor de gelijkberechtiging van de zwarte bevolking nam Seeger duidelijk stelling en zijn We shall overcome werd daarvan het symbool bij uitstek en ook in de protestacties tegen de Vietnamoorlog liet hij van zich horen.
Seeger bleef strijdbaar en was eind jaren zestig één van de eersten die aandacht begonnen te vragen voor het milieu, in 1969 begon hij het Clearwater-project, bedoeld om de rivier de
Hudson weer schoon te krijgen.
Op 24 oktober 2011 liep hij, 92 jaar oud, aan het hoofd van een door zijn kleinzoon
georganiseerde protestmars van de beweging Occupy Wall Street, die hij afsloot met het zingen van We shall overcome, samen met Arlo Guthrie.
Seeger was ook korte tijd lid van de Communistische Partij en zat een paar dagen in de cel.
Hij stond daarom op de zwarte lijst van de Republikeinse senator McCarthy die een kruistocht voerde tegen communisten in Amerika.
Het nummer “where have all the flowers gone?” is de gouden terug blik van deze week,
het is een van de mooiste anti-oorlogsnummers.
De eerste drie coupletten van nummer werden geschreven door Pete Seeger in 1955
en gepubliceerd in het tijdschrift “Sing Out!”.
De inspiratie voor het nummer deed hij op tijdens een vliegreis op weg naar een optreden.
Bladerend door zijn notitieboekje las hij de passage “Where are the flowers, the girls have plucked them.
Where are the girls, they’ve all taken husbands.
Where are the men, they’re all in the army”.
Deze regels zijn afkomstig uit een traditioneel Kozakken lied getiteld Tovchu, tovchu mak.
Seeger nam ze over uit het boek And quiet flows the Don van Mikhail Sholokhov, dat hij zo’n twee jaar daarvoor gelezen had.
Voor de melodie gebruikte hij het Russische volksliedje Koloda duda.
De extra verzen werden toegevoegd door Joe Hickerson in 1960, die het nummer compleet maakten.
De release van het nummer in 1964 was bij het platen label Columbia Records en werd in 2002 opgenomen in de Grammy Hall of Fame.
Hij is op 27 januari 2014 overleden op 94-jarige leeftijd in een ziekenhuis in New York.
Dit weekend is hij de gouden terugblik in de Banksshow.


Pete Seeger – where have all the flowers gone.

The Andrews Sisters – Rum And Coca-Cola.

The Andrews Sisters” was een Amerikaans trio van de drie zingende zusjes “LaVerne”, “Maxene” en “Patty” Andrews.
In 1938 scoorde The Andrews Sisters voor het eerst een hit in de verenigde staten met het Jiddische musicalnummer “Bei Mir Bist Du Schön”,
het werd de eerste nummer 1-hit voor de drie gezusters.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog scoorde de groep vijf nummer 1-hits in de VS, waarvan twee met de zanger “Bing Crosby”.
Het succes van The Andrews Sisters hield ook na de oorlog aan, maar in 1951 scoorde het trio zijn laatste hit met “Sparrow In The Tree Top”, wederom met Bing Crosby.
Maar ook de nummers “I Wanna Be Loved”, “Rum And Coca-Cola”, “Pistol Packin’ Mama” en “Boogie Woogie Bugle Boy” behoren tot hun bekendste songs.
Ze nam ze ruim 600 nummers op en verkochten ze naar schatting ruim 75 miljoen platen.
Ook waren de zussen te zien in 17 speelfilms en er mag gezegd worden dat geen enkele zanggroep is zo vaak op film vastgelegd.
De meeste films werden in de tweede wereldoorlog geproduceerd, ze dienden als steun en motivatie voor de soldaten aan het front.
Ze werden zo populair dat de Duitsers hun muziek ging copieren.
Blijkbaar is hun populariteit nog niet voor bij want in de jaren tachtig ontstond de Nederlandse meidengroep “The Star Sisters” als look a like van de The Andrews Sisters maar tijdens de vieringen van bevrijdingsfeesten komen de look a likes voor, zoals te zien was in een filmpje op de website van “Rene Smurf”.
Gelukkig kunnen we na herdenken ook onze vrijheid vieren,
desnoods met een Rum And Coca-Cola.



The Andrews Sisters – Rum And Coca-Cola 1944.


In the Navy Official Trailer, waar de The Andrews Sisters ook in mee speelde.