Categorie archief: algemeen

Nieuwbouw.

Deze keer een verhaal over de wijk Zielhorst in Amersfoort wat zich afspeelt aan de “Laan naar Emiclaer”.
De naam Emiclaer is ontstaan in de middeleeuwen,
toen stond daar in 1282 de maalschap van Wede en Emiclaer.
Emiclaer verwijst naar het gerecht van die naam.
(te vergelijken met de tegenwoordige gemeente) .
Oorspronkelijk was dit een agrarisch gebied dat overwegend laag gelegen,
nat en moerassig was.
Het achtervoegsel “horst” (zoals in Zielhorst) verwijst naar een hoger gelegen terrein,
geschikt voor bewoning en bouwland.
Hier werd de oorspronkelijke boerderij “Groot-Emiclaer” gebouwd
een zogenaamde Malenhoeve.
Bij de bouw van de nieuwe woonwijken Zielhorst en Kattenbroek in de jaren ‘80 en ‘90 bleef de boerderij bewaard en ingepast in de wijk als verwijzing naar de ontstaansgeschiedenis van het landschap.
De oude boerderij die op de locatie stond werd in de jaren ’40 door brand verwoest in verband met ligging nabij de Grebbelinie en de huidige boerderij met schuur is na de
oorlog opgebouwd.
In 1984 werd hij verbouwd tot Sectiepost Dienst Gemeentewerken.
En later werden de gebouwen gebruikt door de gemeentelijke dienst SRO.
De gebouwen zijn nog een tijdje (antikraak) bewoond geweest.
Maar de gemeente die de eigenaar is van het terrein met bebouwing,
het perceel met bebouwing verkocht.
Zoals het er naar uitziet wordt de boerderij niet gesloopt maar er komen op het terrein
wel ruime kavels vrij waarop zeven parkvilla’s worden gebouwd.
De boerderij “Groot-Emiclaer” heeft deze slag ook overleeft,
men is nu bezig de klimop van de gevel te verwijderen.
Ik ben er maar eens gaan kijken nu het nog kan, want het bestaande terrein is al flink onder handen genomen.


De stallen van de boerderij “Groot-Emiclaer” rond de jaren zeventig.
De huidige situatie aan de “Laan naar Emiclaer” .
Foto Laan naar Emiclaer.


Spandoek met aankondiging nieuwbouw.


De ingang vanaf de “Laan naar Emiclaer”.


De stal van de boerderij “Groot-Emiclaer” heden.


Tegel op de gevel van de stal, de Nederlandse leeuw
(zonder kroon, pijlenbundel in zijn linker- en zwaard in zijn rechtervoorpoot),
met jaartal 1940, die een gebouw markeert dat tijdens of na WO2
onder toezicht van Bureau Wederopbouw Boerderijen tot stand kwam.


Een ring om het vee aanvast te zetten.


De zijkant met de originele staldeuren.


De voormalige keuken in de stal.


Voormalige kamers in de stal.


De woonboerderij.


Achterzijde van de woonboerderij.
Wil je meer foto’s van het interieur zien kun jop de site van de
makelaar terecht.

Hands free parasol.

Het lijkt wel zomer, maar het is nog steeds voorjaar.
Na een paar dagen warmte merk je al de onrust bij sommige mensen.
Ze gaan gek doen, maken herrie op straat en er zijn idioten die vol gas, veel te hard rijden en nog harder moeten remmen het lijkt het wel hoog zomer,
dan heb ik het nog niet over de onrust op het strand.
Gelukkig is er een uitvinding gedaan waar mee men zich handsfree kan verkoelen.
Als dat niet voldoende is brengt een emmer koud water op hun hoofd misschien wel uitkomst.


De handsfree parasol, de houder is werkelijk te koop.
Google maar op “hands free umbrella holder”.

Een uitvinding van Charles E. Gill, st. Joseph Buchanan Missouri.
Onder US patent 0.725.069.
De uitvinding werd gepatenteerd op 14 april 1903.
Het hele verhaal van de uitvinding is te lezen op freepatentsonline.


Een verrassend kapsel voor 1903.


Oma geeft een demonstratie.

Keramiek.

Van het een komt het ander en verschijnt er voor het eerst een verhaal over keramiek op het
internet dat bij het Regionaal Sociaal Werkvoorzieningschap Amersfoort (RWA) De Stapsteen aan de Argonweg in Amersfoort werd geproduceerd.
Hoe is het verhaal ontstaan?
Eigenlijk uit nieuwsgierigheid, want zo zag ik bij mijn buurman Chris twee vazen staan en vroeg hem naar de herkomst van de vazen.
Hij antwoorden dat hij deze bij zijn afscheid had gekregen.
Ze werden geproduceerd bij “De Stapsteen”, waar hij toen werkzaam was.
Want zo verteld hij “het bedrijf draaide goed, maar om een of andere reden moest het worden gesloten.
Er was voldoende werk en afzet van het keramiek wat werd geproduceerd bij De Stapsteen.
Er was een goede band tussen het personeel onderling en het bedrijf, de personeelsvereniging was actief en organiseerde de viering van sinterklaas, kerst en ook de verjaardag van een
personeelslid ging niet ongemerkt voorbij.
Zo werd er ook elke vrijdagmiddag aan vorming gedaan voor het personeel.
Het was plezierig werken, zo werden er onder andere keramische vingerhoedjes en
vazen geproduceerd.
Maar in 1990 werd er andere apparatuur geplaatst, zoals elektrische ovens, verwarmde tafels en nog veel meer.
Deze apparatuur kwam uit Limburg daar was een sociale werkplaats gestopt met produceren.
Maar niet alleen de inventaris kwam naar Amersfoort ook de directeur kwam mee uit Limburg.
Maar na een jaar zag deze geen heil meer in het bedrijf en in 1991 sloot De Stapsteen
zijn deuren, tot verdriet van vele werknemers.”
Zo verdween de keramiek productie uit Amersfoort, een vergeten hoofdstuk uit de sociale werkvoorziening.
Het personeel ging naar andere onderdelen van de RWA en het oude pand aan de Argonweg werd gesloopt.
Maar soms kom je het keramiek nog tegen op verkoopsites dat in Amersfoort is geproduceerd.


De hoofdingang van het bedrijf De Stapsteen.
Rechts zie je een nog bestaand bedrijf staan.
De huidige situatie aan de Argonweg in Amersfoort.
Foto utrechtaltijd.nl.


De achterzijde, met opslag waar ook de fietsenstalling was.


Chris bij de productie van keramische vingerhoedjes.
En aan de overkant worden schaakstukken gemaakt.


Een serie keramische vingerhoedjes.
De afbeeldingen kwamen later in het assortiment.


Het vullen van de mallen met gips.
Dit gebeurde op een verwarmde tafel, zodat het gips sneller stolde.
Na een bepaalde tijd werd de mal leeg gegoten en
bleef de wand van de vaas achter in de mal.
Foto utrechtaltijd.nl.


Hier worden de vazen die uit de mal zijn gekomen afgewerkt.
Oneffenheden werden onder andere met een spons glad
gestreken.
Foto utrechtaltijd.nl.


Het logo wat op de producten werd aangebracht.


Een grote vaas zoals die werden geproduceerd.


Maar ook kleinere vazen werden geproduceerd.

Elastiekje.

Vandaag een rekbaar begrip, een uitvinding van Stephen Perry die geboren is in
oodland’s-place, St. John’s-wood, Middlesex.
Wie kent het niet, een elastiekje!
In je kindertijd bij de postbode elastieken bietsen en daar kon je dan weer een elastieken bal van maken, waar ook een patent op rust, of je ging ermee schieten.
Maar het primaire doel van een elastiek is om iets bijelkaar te houden.


elastiekjes.

Een uitvinding van Stephen Perry, oodland’s-place, St. John’s-wood, Middlesex.
Onder GB patent 13.880.
De uitvinding werd gepatenteerd op 17 maart 1845.
Het hele verhaal van de uitvinding is te lezen op todayinsci.


Verschillende elastieken van het patent.


Productie van elestiekjes.

Parallel-hybride auto.

Vandaag een uitvinding van Henri Pieper die geboren is in Soest (Noordrijn-Westfalen)
op 30 oktober 1840, in 1886 vestigde hij zich met zijn bedrijf in Luik, België .
In 1905 werd door hem in België, een parallel-hybride auto ontwikkeld met een aandrijvingsconcept zoals wij die kennen van de Toyota Prius en vroeg hiervoor in 1909 patent aan.
Het patent beschrijft de toepassing van een elektromotor, batterijen, een benzinemotor
en enkele elektrische schakelingen.
Tijdens het rijden op kruissnelheid met de benzinemotor werkt de elektromotor als dynamo en worden de batterijen opgeladen.
Gaat men accelereren of wordt een heuvel genomen dan werkt de dynamo als elektromotor en wordt hierdoor extra vermogen geleverd aan de benzinemotor.


Henri Pieper zijn parallel-hybride auto.

Een uitvinding van Henri Pieper, Luik, Belgie.
Onder US patent 0.913.846.
De uitvinding werd gepatenteerd op 2 maart 1909.
Het hele verhaal van de uitvinding is te lezen op freepatentsonline.


Henri Pieper zijn parallel-hybride auto.


Rij-impressie – Toyota Prius.