Categorie archief: Amersfoort

Mannenzaal.

Afgelopen 7 juni schreef ik dat de stad Amersfoort wat heeft te vieren.
De stad heeft namelijk al 759 jaar stadsrechten en dat werd uitbundig gevierd.
Er waren drie dagen lang gratis activiteiten in de stad.
Dus ik dacht laat ik dan maar een bezoek aan de Mannenzaal van het St. Pieters- en Blokland Gasthuis brengen.
Dit is het enige van oorsprong middeleeuwse gasthuis dat in Nederland bewaard is gebleven en reeds in de 14e eeuw in gebruik is genomen.
Dit is niet de eerste keer dat ik er kom, want ben er ook met de jongens en als begeleider van de klas geweest.
In de Mannenzaal kun je zien hoe de bewoners geleefd zoals het rond 1900 werkelijk was.
Aanvankelijk was het gasthuis alleen bestemd voor zieken en later werd het een
bejaardentehuis met een apart vrouwen- en mannengedeelte.
Alleen de kapel en het mannen gedeelde bestaan nog.
Maar ook kun je de verhalen in een rollenspel horen die de vrijwilligers vertellen, ik weet nog dat er een man was die speelde zo goed dat hij een aanhanger van Troelstra was dat ik nog steeds geloof dat het echt zo is.
Zijn naam is Barend van Gelderen en hij is nog steeds vrijwilliger in de Mannenzaal.
Gisteren was er geen rollenspel, maar ik vond wel een foto van “ Barend van Gelderen”.
Ik hoefde maar te vragen naar de man van Troelstra en de verhalen kwamen los.
Gistermiddag naar de stad gefietst, naar de Mannenzaal, ik was mooi op tijd want er waren net een aantal schoolklassen vertrokken en ik had in eerste instantie een privé rondleiding, later kwamen er een paar mensen bij.
Het werd een gezellig bezoek, iedereen had nu tijd om vragen te stellen en de antwoorden en uitleg te beluisteren.
Na het bezoek verder de stad in gegaan, er valt genoeg te zien en te beleven,
maar dat lees je later wel weer.


De mannenzaal aan de Westsingel 47, 3811 BB Amersfoort.
Een van de rollenspelers vertrekt.


Je komt binnen in de kapel.
Links een maquette van hoe het in het begin was.


Het plafond met originele schilderingen.


De Mannenzaal, achter aan waren nog twee plekken, maar die zijn vervallen.
De mannen die er mochten leven moesten boven de zestig zijn.


Een bedstede met pispot, een kist voor persoonlijke spullen.
Voor de kist een gaatje in de grond om de wandelstok in te prikken.
Een tafel en onder de tafel een waskom.


In de kar werden de turven vervoerd om de kachel mee te stoken.
Er waren mannen die aan de kleine Spui turven gingen lossen
van schepen die via de Eem aanmeerde.
Van die verdiende centen gingen ze weer naar de kroeg om een borrel te halen.


De pispot, die werd ’s morgens in de gracht geleegd en om de hoek op de kleine Spui werd het water weer gebruikt om bier van te brouwen.


Menige oude man liep met een stok.


Het is net of ik in de keuken van mijn oma kijk.
Peteroliestel, een droogrek, krantenbakje en het melkkannetje, ik herken ze allemaal.
Het Peteroliestel heeft mijn moeder ook nog lang gebruikt om suddervlees in te bereiden.
De gebruiksvoorwerpen tussen 1900 en de jaren 60 veranderde niet veel.


Tot slot, het reglement van orde en de etensbel.
Wakker worden de pap staat klaar.

Een wijk op tranen gebouwd.

Ik hoor wel eens van vooral oudere bewoners dat de wijk Kattenbroek op tranen is gebouwd.
Nu denk ik dat dit voor heel wat nieuwbouwwijken geldt.
Zo was Amersfoort noord een landbouw gebied met vele boerderijen grenzend aan het dorp Hoogland.
Als je op de kaart van 1868 kijkt is het gebied wat tussen Amersfoort, Baarn, Bunschoten en Soest het gebied waar Amersfoort Noord is ontstaan, net boven de spoorlijn zie je later wijken Liendert, Zielhorst en Kattenbroek staan, zo werd Langeoord het latere Nieuwland.
Zo groeide de stad maar door en de oude namen werden straat en wijknamen.
Maar het ging gepaard met onteigening en sloop van bestaande gebouwen waaronder veel boerderijen.
Neem de 18de-eeuwse boerderij “De Geer” het was een van de oudste boerderijen in
Amersfoort.
De boerderij kent een trieste geschiedenis en einde, toen nog gevestigd aan de Hoverniersweg 4 wat later de “De Stelp” 37 is geworden.
In 1938 werd de boerderij door de snelweg A1 gescheiden van de bijbehorende gronden, die doorliepen tot aan de Calveenseweg in Hooglanderveen.
Op het kaartje op de website van “historische kring Hoogland” is goed te zien hoe langgerekt het land was.
In 1986 dreigde sloop omdat er de nieuwe woonwijk Kattenbroek zou komen.
Broer en zus van Zuilen woonde in de boerderij en maakte zich grote zorgen over hun
voortbestaan.
De buren, die ik recentelijk heb gesproken vertelde dat hij er kapot van was, hij kwam met de brief van de gemeente naar ze toe en hij was er van overtuigd dat het afgelopen was.
Men vermoed ook dat deze ontwikkeling hem voortijdig heeft doen overlijden.
De afbraak bleef uit en de boerderij zou, net als andere midden in woonwijk blijven staan.
Tot grote opluchting van de bewoners, maar hun landerijen en omgeving zou voor altijd
veranderen.
In 2003 overleed de laatste bewoonster en enkele maanden later brandde de boerderij af.
De oorzaak, wie zegt het, ook daarin zijn de meningen verdeeld.
Sindsdien wachtte de boerderij op een restauratie, men wilde het overblijfsel bewaren door er een constructie over te zetten om deze te beschermen tegen de regen en wind.
De schuren, stallen en hooibergen bleven aanvankelijk gespaard, maar vielen aan vandalisme ten prooi.
De ruïne en de bijgebouwen werden uiteindelijk verder gesloopt in oktober 2011.
Het trieste einde van de oudste boerderij van Amersfoort.
De geschiedenis tot 1996 is te lezen op de website van het “historische kring Hoogland” .


Broer en zus van Zuilen voor hun boerderij.


Boerderij “De Geer” tijdens de ontwikkeling van de wijk
Kattenbroek in de jaren 90.
Op de achtergrond de geluidswal van de A1.


De schuren, op de achtergrond de bouw van
de straat “ Het Hallehuis”.


Vandalisme heeft zijn sporen achter gelaten.


Het lege terrein de bomen die voor de boerderij stonden,
staan er nog.


Op het terrein worden geschakelde bungalows gebouwd.


Het enige tastbare is nog een paaltje met een isolator
en die is straks ook weg.

Buurt nieuws.

Vandaag een overzicht van dingen die zijn blijven liggen en die ik wel wil delen.


De nieuwbouw op het terrein van de boerderij “Groot-Emiclaer” is eerder gestart.


Bouwen gaat snel want men hoeft geen heipalen in de grond te slaan.


Hoop dat de bouw degelijker is dan de tekst op het bord.


Dan maar even over het hek heen kijken, kan nu nog.


Zag ik ook nog het eerste fietsje van mijn oudste zoon.


Gaat de hobby gewoon door.


Heeft men de stormschade van de laatste storm gerepareerd.


Toen zijn er bij twee woningen de gevel beschadigd.


Keurig gedaan, gelijk maar een verfje aanbrengen.


Vroeg me laatst al af waarom een slee of zo iets in de vijver komt.
Esmae is de vervuiling ook zat, weg ermee.

Hanomag F20.

Bij dit auto merk komen er heel veel herinneringen naar boven.
In dit type auto heb ik heel wat uurtjes versleten op weg naar klus en huis.
Dat was eind jaren zeventig, toen ik nog jong was.
Vroeg op, ja maandag om vier uur op klus en dan vrijdag avond weer thuis komen,
heel normaal.
Het was een heel betrouwbare auto, hij bleef rijden een echte diesel.
Er waren eens problemen met de dynamo, alles ging uit, maar de motor bleef het doen zo kwam ik toch nog thuis.
Het is de Hanomag-Henschel
deze Hanomag-Henschel F20 uit 1971 kwam ik tegen bij de Klassieke oldtimerbijeenkomst en is sinds 2014 eigendom van Ad Verhoeven uit Barneveld, de F20 heeft 53 pk.
Dit is een open bak uitvoering, ik reed toen in het type dat een bus was met schuifdeuren.


Dit type dus.


De Hanomag van Ad Verhoeven.


Een herkenbare voorkant.


Interieur, maar als je in het midden zat had je geen beenruimte.
In het midden stond de motor.


Dit is een mooi gerestaureerd model.

Oldtimerbijeenkomst.

Gisteren schreef ik over de Klassieke oldtimerbijeenkomst georganiseerd in winkelcentrum
Emiclaer in Amersfoort.
Het was gezellig en altijd een bezoekje waard omdat men zo enthousiast is.
Zo was er dit jaar ook muziek te beluisteren live gedraaid van 78 toeren platen.
En dan gaat als muziek liefhebber je hart wel sneller kloppen, zeker als de muziek wordt
gespeeld via een originele pick-up en buizen versterker.
Dan ben ik echt helemaal in mijn nopjes en ga geheid een praatje aan met de eigenaar.
Het is Semmy Prinsen die sinds 2011, actief als DJ ‘Play it again Sem’.
Op zijn website is veel informatie te vinden, belangrijk is dat het een heel sympathieke man is met gevoel voor muziek, zeg maar liefde.
Met zijn bakfiets verzorgt hij met veel plezier als DJ zijn optreden en dat is te horen.
En zo blijkt maar weer dat de wereld heel klein is, want de handgreep op zijn bakfiets had hij
laten draaien bij een houtdraaier in Utrecht.
En de meeste lezer weten het al dat zoon twee een houtdraaier is, maar in dit geval was ik ook verbaast.
Want bij navraag bij mijn zoon, op Vaderdag bleek dat hij stage had gelopen bij dit bedrijf.
Inderdaad de wereld is klein als je dat hoort.
Muziek zorgt weer voor verbinding tussen twee totaal onbekende mensen, dat maakt het leven zoveel leuker.
Mocht je dus een feestje hebben en wil je muziek uit vervlogen tijden beluisteren zoals
regelmatig in de Bankshow kun je gerust een beroep op DJ ‘Play it again Sem’ doen.
Het is eenmaal zo, ik heb altijd een zwak voor mensen die hun eigen ding doen en daar hard aan werken, dit zie ik ook terug in mijn kinderen.


play me een song mr dj.


Van plaat want hij kraakt.


De handgreep en natuurlijk de buizenversterker.


DJ ‘Play it again Sem’ in actie.