Bomenkap.

Op tien januari schreef is op de weblog over de bomenkap.
Er wordt al jaren gestreden tegen de aanleg van de westelijke ontsluiting in Amersfoort.
Het gaat om het gebied bij dierentuin Amersfoort in het bos Birkhoven, waar ik vaak met de honden heb gewandeld, een prachtige omgeving aan de rand van de stad.
Zo werd er bekend gemaakt dat de gemeente Amersfoort mag beginnen met het kappen van bomen voor de aanleg van de westelijke rondweg.
Omwonenden en stichtingen die daar bezwaar tegen hadden gemaakt, hebben afgelopen vrijdag ongelijk gekregen van de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland.
Dat betekende dat maandag elf februari met de kap is begonnen.
Zaterdag was er nog een stille mars en maandag waren een aantal tegenstanders van de kap aanwezig maar de handhavers verzochten hen al snel het bos te verlaten, het duurde ongeveer twee uur voor zij gehoor gaven aan de oproep.
Helaas moet de natuur weer wijken voor een autoweg, wat je in deze tijd toch niet zou verwachten en helemaal niet omdat de bestaande weg veilig is en de winst in reistijd minimaal is bij de aanleg van de nieuwe weg.
op de website van het AD staat een artikel met video.


De westelijke ontsluiting.

Elk nadeel.

“Elk nadeel heb se voordeel”, is een uitspraak van Johan Cruijff.
Zo zie ik ook de afgelopen ziekte periode omdat er ook positieve veranderingen hebben plaats gevonden.
zo ben ik de afgelopen weken de nodige kilo’s kwijt geraakt en dat motiveert weer om daar verder mee aan de slag te gaan.
Zo heb ik ook minder last van mijn luchtwegen en kan ik na jaren weer ruiken.
Dan is het een feest als je voor iemand koffie zet en je dan geur van koffie ruikt, mijn haren gingen recht op staan.
De geur van thee of je eten weer ruiken en nog fijner is dat je dan ook proeft wat je eet.
Nu ruik je natuurlijk ook de minder prettige geuren, maar dat weeg niet op tegen de positieve ontwikkeling.
Bewegen gaat steeds beter, ik wandel weer maar merk dat ik wel moet opbouwen.
Zo heb ik afgelopen zondag weer een aardige wandeling gemaakt van 2,5 kilometer en ik moet zeggen het was een feest om dat te doen.
Maar soms val ik weer even terug, ik zie het als een uitdaging om er weer boven op te komen.


Het zondagse rondje wandelen.

Ook hier de eerste Krokussen, welkom.

Van de Bank plaat.


Na het donker in te zijn ingegaan.
Is er licht aan het einde van de tunnel.
Tijd om de draad weer op te pakken.
De reis voortzetten.
Een verlichting om weer bijna gewoon te functioneren.
De van de Bankplaat is deze week:
Gloria Estefan met het nummer “Coming Out Of The Dark”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een goede week toe.

Fiets-slee.

De winter is nog voorbij, maar voor de sneeuw moet je niet in Nederland zijn.
Want de winterpret vind plaats in de landen waar de sneeuw wel is gevallen, soms wel heel veel sneeuw.
Zo kan men sleetje rijden, skiën, en zich op de velogemel verplaatsen.
Deze velogemel is een soort van fiets-slee en wordt al meer dan honderd jaar op de zelfde manier gemaakt.
In het begin werd de velogemel gebruikt voor het vervoer van producten en later is deze uitgegroeid tot recreatie vervoersmiddel.


Is eigenlijk best wel leuk om te doen.

Een uitvinding van Christian Bühlmann-Balmer, Schwenbi b. Grindelwals Zwitserland.
Onder CH patent 52.628.
De uitvinding werd gepatenteerd op 1 april 1911.
Het hele verhaal van de uitvinding is te lezen op velogemel.ch.

Weekend.

Heb mezelf voorgenomen om weer rustig aan met de log te beginnen.
mezelf maar een schopje onder de kont gegeven en het begint ook wel weer te kriebelen.
Vanmiddag heb ik zelfs de boodschappen voor het weekend gedaan.
De rug is nog niet helemaal de oude, maar met de juiste houding en bewegingen red ik me best goed.
Moet gewoon nog geen gekke dingen doen, maar alles met mate en veel bewegen en oefeningen.
Er is weer licht te zien aan het einde van de tunnel en dat is wel een hele opsteker na drie weken te zijn gevloerd.
Gelukkig zijn de klachten bijna verdwenen want soms speelt de maag nog wel een beetje op maar dat is te doen.
Opletten met voedsel en niets drinken met koolzuur, want dan is de kans aanwezig dat het fout gaat.
Dus aanstaande zondag is er weer een uitvinding te lezen op de weblog, een die alles met de winter heeft te maken, maar wel een winter waar sneeuw is gevallen.
Iedereen nog hartelijk dank voor de reacties, bemoediging en ondersteuning.
Het heeft me geholpen om: “Coming Out Of The Dark”.