Carole King – You’ve Got A Friend.

De vrouw die behoort tot de absolute top van songschrijvers is wel Carole Klein, beter bekend als Carole King, ze werd op 09 februari 1942 geboren in Brooklyn, New York.
Als je bedenkt dat O Carol van Neil Sedaka een hit in 1959 was, dan begrijp je vast dat Carole King al heel lang actief is in de muziek business, Sedaka schreef namelijk het nummer in 1958 voor zijn toenmalige vriendin Carole Klein.
Ze kwamen beide uit Brooklyn, kenden elkaar van school en ze wilde beide niets liever dan liedjes schrijven.
Carole King schreef al op jonge leeftijd muziek voor het publiciteitshuis Kirshner & Nevins, die een bedrijf in zowel het uitgaven als produceren van muziek gevestigd in de Brill Building te Manhattan, waar veel bekende componisten hun carrière begonnen.
Burt Bacharach & Hal David schreven er hun The Look of Love en was het waar Paul Simon begon, maar ook Jerry Leiber & Mike Stoller, Barry Mann & Cynthia Weil lieten ongekend veel schitterende liedjes daar het levenslicht zien.
Uiteraard, niet te vergeten, ook het latere echtpaar Goffin & King wist er hun stempel te drukken met dit songschrijvers kantorengebouw als uitvalsbasis schreven ze minstens 100 hitsingles, waaronder ‘You Make Me Feel Like A Natural Woman‘ van Aretha Franklin, ‘Up On The Roof‘ van de ‘The Drifters‘ en ‘Pleasant Valley‘ van ‘The Monkees‘.
Zelf had ze in 1962 een hit met ‘It Might As Well Rain Until September‘, dit nummer werd ook opgenomen door Helen Shapiro.
In de jaren zestig probeerde ze enkele malen om een solocarrière van de grond te krijgen, maar dat bleek telkens weer te mislukken, omdat ze nog onzeker over haar zangcapaciteiten was.
Ze begeleidde wel andere op de piano, maar ze zong zelf niet live.
Na haar scheiding van Gerry Goffin is ze getrouwd met musicus Charles Larkey en verhuisd naar Los Angeles en daar formeerde ze met Danny Kortchmar de groep The City, die slechts één album ‘Now that everything’s been said’ heeft uitgebracht, maar die flopte.
Na haar matig succesvolle solodebuut, is het in 1971 raak met het album ‘Tapestry‘.
Na Writer uit 1970, was ‘Tapestry‘ haar tweede soloalbum, de producer was Lou Adler, baas van Ode Records.
De productie werd zeer sober en minimaal gehouden, zodat de stem en het pianospel van Carole King tot hun recht kwamen.
De plaat werd opgenomen in de A&M Recording studios en begin 1971 uitgebracht.
Het album heeft zes jaar in de Amerikaanse hitlijsten gestaan en bevat hitsingles als ‘It’s Too Late‘, ‘I Feel The Earth Move‘ en ‘You’ve Got A Friend‘.
Maar dit weekend is het nummer ‘You’ve Got A Friend’ de gouden terugblik in de aflevering van de BankShow.


Carole King – You’ve Got A Friend

Subwoofer.

Ach ik had nog een project afgerond ergens in november, maar nog nooit op de log geplaatst.
Ik vond het wel leuk om mijn audio installatie met een Subwoofer uit te breiden.
Gewoon eentje samenstellen en bouwen.
Het nut van een Subwoofer is dat deze alleen de lage tonen van een audiosignaal afspeelt.
Dit geeft bijvoorbeeld bij films en muziek voor extra diepte in het audiosignaal.
De Subwoofer die ik heb gebouwd is actief, wat betekent dat hij gebruik maakt van een eigen versterker.
Het voordeel hiervan is dat de Subwoofer zo kan worden ingesteld tot welke frequentiehoogte (cross-overfrequentie) en het volume hij afspeelt.
Via een filter heb ik de Subwoofer aan de uitgang van de buizenversterker aangesloten, zo zal het geluid van de Subwoofer evenredig toe of afnemen.
Nou dreunen kan hij, ook al is het vermogen maar 50 Watt.
Heb de Subwoofer zo ingesteld dat hij ongeveer 5% van zijn vermogen produceert anders zou hij de versterker overstemmen en hoor je alleen maar gedreun.
Daarnaast heb ik ook buren en die wil ik niet tot overlast zijn.


De pakketjes.


Onderdelen, speakers en versterker.


Gaten gezaagd voor de speakers.


In elkaar geschroefd en gelijmd, eerste test.


Daar staat hij te glimmen.


De achterzijde, versterker met twee reflexpoorten .

Hoe gaat het?

Di Mario. vroeg gisteren aan me of het al iets beter met me ging.
Nou om eerlijk te zijn gaat het wel iets beter omdat ik zelf niet helemaal geïsoleerd wil raken.
Zo ben ik nog eens gaan nadenken over het gebruik van de longmedicatie, de bijsluiters nog eens goed gelezen en dat gaf wat meer ruimte in het gebruik.
Ik gebruik twee soorten pufjes, “Salbutamol” en “Flixotide”
Salbutamol is een medicijn dat de luchtweg verwijd, maar heeft een korte werkingsduur van ongeveer vier uur.
Daar viel verbetering te behalen, want dit medicijn mag maximaal acht keer per dag worden
ingenomen.
Zelf nam ik het maar vier keer per dag in, dus nu heb ik dat verdubbeld en neem nu gemiddeld om de twee a drie uur een pufje en als ik het ’s nachts benauwd krijg lurk ik ook nog een tuigje.
Dat geeft meer lucht in de zaak, vooral voor de nacht een verademing nadat ik een extra kussen ben gaan slapen en nog meer ventileer in de slaapkamer.
Flixotide is een ontstekingsremmer het beschermt de luchtwegen tegen prikkels
die benauwdheid veroorzaken.
Dit medicijn mag ik maximaal twee keer per dag innemen, daar valt geen winst te halen.
De “Astma” waar ik onder andere last van heb kan erfelijk zijn en dat klopt wel want mijn vader had ook Astma.
Verder pak ik nu de fiets als ik ergens heen ga, zo doe ik nu ook mijn boodschappen.
Voordeel van fietsen is dat je zit en kan rusten terwijl je toch vooruitgaat.
Maar alles wat ik doe gaat in een laag tempo en inspanningen verdeel ik over de dag of dagen.
Zo neem ik de Bankshow in delen op, maar ga dan voor het opnemen geen “zware” inspanning leveren.
Nu nog afwachten wat de “PET/CT” onderzoek gaat opleveren begin maart.
Het schrijft wel prettig van me af, geeft toch een overzicht van het verloop en zie ook wel kleine verbeteringen.
Zo begon gisteren de dag met een prachtige zonsopgang geeft toch een gelukkig gevoel.

Tandarts bezoek.

Een update van het bezoek aan de tandarts van vorige week donderdag.
Ben nu wat mobieler door op de fiets te stappen, dan kun ik rustig aan bewegen en regelmatig stoppen met trappen als je een brug of heuveltje afrijdt.
Dus ik op de fiets naar de tandarts, deed er nu twee keer zolang over, normaal 10 minuten.
zo ben ik wel drie kwartier van te voren vertrokken, zodat ik tijd genoeg had om in de
wachtkamer bij te komen.
Gelukkig kwam ik tussen de regen en sneeuwbuien droog over,
zowel op de heen als de terugweg.
De nacht was een heel slechte nacht geweest, een astma aanval heeft mijn nachtrust helemaal in de war gegooid.
Dit en mijn huidige conditie aan de tandarts voorgelegd en hij heeft mijn medicijnlijst eerst weer met me doorgenomen.
Hij wilde zelfs de behandeling kosteloos verplaatsen, maar ik was er nu toch dus
maar even doorbijten.
Ik zou tijdens de behandeling aangeven als het niet meer zou gaan.
Dit werkte goed, maar ook met paniek omdat ik geen adem kon halen door mijn neus,
zijn voorstel was toen het niet zo goed ging om 5 tellen te behandelen dan een rust moment en daarna verder te gaan.
Dat werkte enorm goed, compliment voor mijn tandarts.
Heb ik hem ook verteld en dat deed hem weer goed.
Hij zei: “het is een uitdaging om je toch de juiste behandeling te geven”.
Je zal begrijpen dat ik heel content bent met mijn tandarts.

Van de Bank plaat.


Zou het leven mooier zijn als het als een kind wordt geleefd?
Onbezorgd elke dag doen wat je leuk vind.
Elke dag je eigen feestje vieren.
Een feestelijk begin met een nieuwe van de Bank Plaat.
De van de Bank Plaat is deze week:
Billy Vera & Judy Clay met het nummer “Storybook Children”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een goede week toe.