Van de Bank plaat.


Een gloednieuwe dag.
Een nieuwe week, een nieuwe maand.
Nog even en dan begint er weer een nieuw jaar.
De tijd gaat aan je voorbij als een windje in december.
De van de Bank Plaat is deze week:
Wiz Stars met het nummer “A Brand New Day”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend 12.00 uur,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een goede week toe.

Postbezorging.

Deze week een uitvinding die ik op de website van Di Mario. tegen kwam op 3 december.
Deze dag is de geboortedag van Rowland Hill in 1795, hij was een Brits uitvinder van de
postzegel en de postcode de hervormer van de Engelse posterijen.
Zijn ontwikkeling heeft bijgedragen aan een verbeterde postbezorging.
En dan te bedenken dat de postcode pas in 1978 in ons land werd ingevoerd.
Maar ook de manier om een brief te versturen was men wereldwijd al langer aan het
standaardiseren.
P. Charleton uit Philadelphia had al in 1861 het auteursrecht voor de vroegste privé-mailingkaart verworven.
Lipman was de eerste die de commerciële toepassing van de privé-mailingkaarten doorvoerde.
De Verenigde Staten hebben de postkaart uitgevonden en Oostenrijk zou er als eerste
een uitgeven.
En de Postal Card essay, American Post Card Co, zijn de drie kaarten die waren goedgekeurd door het Amerikaanse octrooibureau.
Patent # 51.623 werd ontworpen door Charles A. Rowland, op 19 december 1865.
Rowland diende later een aanvraag in om zijn ontwerp te verbeteren met Patent # 117818 op 8 augustus 1871 en verleende toen zijn rechten aan de American Post Card Company.
Het bericht moet aan de binnenzijde van het onderste paneel worden geschreven en vervolgens worden gevouwen en verzegeld door de boven- en zijflappen dicht te vouwen.


Herdenkingspostzegel van Sir Rowland Hill, ontworpen door Adalbert Pilch,
gegraveerd door Alfred Nefe en uitgegeven op 5 december 1968 als een van een reeks van vijf zegels ter ere van “Pionerrs of Philately”.

Een uitvinding van Charles A. Rowland, Clinton.
Onder US patent 51.623.
De uitvinding werd gepatenteerd op 19 december 1865.
Het hele verhaal van de uitvinding is te lezen op freepatentsonline.com.


Rowland Hill ontwikkeling over de postbezorging.

Bank’s Show.

Gezondheid en geluk zijn niet onbelangrijk in het leven.
De maand december is bij uitstek geschikt om geluk en liefde te delen.
Het geeft je een blij gevoel om er voor de ander te zijn.
Dan kun je voor jezelf vaststellen “I Feel Fine”.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Nu ook nu weer een aflevering met vele soorten muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje in de “Bank’s Show” aangevraagd:
Lies.
Mizzd.
Suske.
Sjoerd.
Redstar.
Peter & Petra.
Willy.
Willy Duvel.
Bertie.

In het tweede uur:
Shirel.
Yaron.
Di Mario.
Boerin.


Sammy Davis Jr. – Baretta’s Theme.

Het is dit jaar alweer 27 jaar geleden dat Sammy Davis Jr. overleed.
Op 8 december 1925 werd hij geboren in New York en was een veelzijdige Amerikaanse entertainer, die danste, zong, vibrafoon, trompet en slagwerk speelde, acteerde en imiteerde.
Zijn vroege optreden werd door zijn ouders die beide variétédansers waren gemotiveerd, samen met de door hen geadopteerde oom Will Mastin trad hij op in zijn act Holiday In Dixieland.
En hij werd al snel de ster van de show als de nieuw ontdekte “Will Mastin’s Gang, Featuring Little Sammy”.
Maar de autoriteiten verboden hem om nog langer op te treden, de legende is het dat zijn vader zijn schouders ophaalde, zijn zoon een rubberen sigaar gaf en hem als een ‘dansende dwerg’ in rekening bracht.
Wat de waarheid ook is, de carrière van Sammy Davis jr was een vliegende start.
Hij maakte zijn filmdebuut in de korte “Rufus Jones For President” uit 1932 en toonde de tapdansvaardigheden van de legendarische “Billinson ‘Robinson”.
Hij was een van de eerste Afro-Amerikanen die tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uitmaakten van een gemengde eenheid, blanken en zwarten werden tot dan toe strikt gescheiden gehouden in het Amerikaans leger.
Hij heeft bijna 60 jaar op de planken gestaan, vanaf zijn debuut als vierjarig kindster in de late jaren twintig tot zijn vroegtijdige dood op 64-jarige leeftijd in 1990 verdiende hij terecht de titel van ‘Mr Entertainment’.
Hij was mede oprichter van de “Rat Pack” met de mede supersterren “Frank Sinatra” en “Dean Martin”, “Peter Lawford” en “Joey Bishop”.
Een bijna fataal auto-ongeluk in 1954 onderweg naar Los Angeles opnamesessie verloor hij zijn linkeroog, maar het slopende revalidatie schema liet hem weinig tijd voor zelfmedelijden en hij was binnen een paar weken terug op het podium en maakte grappen over zijn nieuw verworven ooglapje.
Die periode in het ziekenhuis viel samen met de bekering naar het Joodse geloof dat heel oprecht voor bijna de rest van zijn leven aanhing.
Was ook het materiaal dat hem voorzag van nog meer zelfspot van het type dat hem geliefd maakte bij een steeds groter wordend publiek.
Hollywood opende nieuwe deuren voor de all-singing en alle-dancing Davis, zijn eerste opmerkelijke rol is “Sportin’ Life” in een 1959-versie van “Gershwins“Porgy And Bess”.
Maar ondanks alles leed hij onder zijn bekendheid, ondanks zijn onbetwiste bekwaamheid, vonden de mensen het moeilijk om hem te accepteren in karakterrollen zoals de verbitterde jazzmuzikant in 1966’s “A Man Called Adam”.
Succesvoller waren misschien Rat Pack-films zoals “Salt And Pepper” uit 1968 en “One More Time” 1970, waarin hij gewoon zichzelf speelt.
Terwijl de “Cannonball Run” films in de jaren tachtig een schermreünie werd met Dean Martin en anderen.
En in 1988, slechts twee jaar voor zijn dood, liet hij nog eens zien dat hij nog steeds kon dansen door samen te werken met “Gregory Hines” in “The evocatieve Tap”.
Helaas maakte de kanker een einde aan zijn leven op 16 mei 1990, maar door zijn zang en dans was hij al onsterfelijk geworden.
Hij schreef hij niet minder dan drie gedetailleerde autobiografieën over het leven aan de top,”Yes I Can” (1965) en “Life In A Suitcase” (1980) werden gevolgd door “Why Me” dat een jaar voor zijn overlijden gepubliceerd.
Als gouden terugblik heb ik deze week gekozen voor de titelsong van een bekende televisie serie “Baretta” uit de jaren zeventig.
Het nummer heeft als titel “Keep Your Eye on the Sparrow” en het werd geschreven door “Dave Grusin” en “Morgan Ames” .
In eerste instantie was het een instrumentaal nummer, maar in een later seizoen werd er een tekst voor geschreven en werd het nummer gezongen door Sammy Davis Jr.

Wassen.

Wassen dat moet ook regelmatig gebeuren, anders gaat het zo stinken.
Maar zo merkte ik dat de was niet schoon was, na de wasbeurt.
Wat zou er aan de hand zijn, heb de zeep in de machine gestopt dus daar ligt het niet aan.
Dit gebeurde nadat ik de water temperatuur op nul graden had gezet, ik had een nieuwe sweater in koud water met azijn gespoeld, dus daarna is er iets fout gegaan.
Dan maar eens de wasmachine onderhanden nemen en de bovenplaat eraf halen.
wat meten aan het verwarmingselement en de beveiliging, deze zijn allemaal in orde.
Eens kijken wat er gebeurd als ik aan de temperatuurknop draai, dan zie ik dat de regelmare weerstand niet meedraait.
Dus daar zit iets niet goed, de knop losgehaald, voorzichtig want het is plastic en nog al gevoelig voor breken.
Nou dat klopt dus, gevoelig voor breken, aan het staafje van de temperatuurknop te zien is deze gebroken en kijk ik naar de regelmare weerstand op de printplaat zie ik het afgebroken stukje nog zitten.
Met een pennetje en een tangetje heb ik het los kunnen halen.
wat nu een nieuwe knop, nou internet bood geen oplossing is blijkbaar niet los te verkrijgen.
Dan zelf maar aan het knutselen, een bronzen schroefje op maat gezaagd en vastzetten in een plastic omhulsel met een stukje koperdraad.
Daarna meten welk deel van de schroef vlak gevijld moet worden om straks de juiste stand van de temperatuurknop te hebben ten opzichte van de temperatuur, is zo slordig als je denkt op 40 graden te wassen en het is dan een andere temperatuur dan je afleest.
De handel weer in elkaar gezet en een proefwas gedraaid en het water komt weer op de juiste temperatuur.
Nou dat is dan ook weer opgelost, tja plastic is en blijft broos materiaal.
Maar ik kan weer wassen en dat geeft weer een goed gevoel.


De gebroken staafjes van de temperatuurknop.

Nieuwe constructie.

Zonder de temperatuurknop,
groen is de printplaat.

De regelmare weerstand (rode cirkel) om de temperatuur mee in te stellen.