Nana Mouskouri – The Three Bells.

Vandaag viert Joanna Mouskouri haar drieëntachtigste verjaardag, ze bekend geworden onder haar artiestennaam Nana Mouskouri en is geboren op 13 oktober 1934
en is een Griekse zangeres.
Ze zong in de meest uiteenlopende stijlen: van jazz tot pop, cabaret, klassiek, opera tot pure folksongs.
Ze begon op 12-jarige leeftijd met zanglessen en op zestienjarige leeftijd werd ze toegelaten tot het prestigieuze Atheense conservatorium.
Dankzij het functioneren van slechts één stemband heeft ze een uniek stemgeluid.
Op het conservatorium studeerde ze voornamelijk klassieke muziek en opera.
Gedurende haar opleiding daar, kwam ze ook in aanraking met Jazz en al snel werd ze zanger van een lokaal jazzbandje.
In 1957 nam ze haar eerste nummer op namelijk ‘Fascination‘.
Ze brak in 1961 internationaal door met ‘Weisse Rosen Aus Athen‘, waarvan wereldwijd meer dan één miljoen exemplaren werden verkocht.
In de daarop volgende 50 jaar scoorde de zangeres veel hits zoals ‘The Three Bells (Les Trois Cloches)‘, ‘Quand Tu Chantes‘, ‘Mon Enfant‘ en ‘Only Love‘.
Ze begon op jonge leeftijd als jazz-zangeres en groeide al snel uit tot het grootste muzikale
exportproduct van haar land.
Griekenland werd te klein voor haar en ze vertrok naar Parijs en daarna naar New York toen viel ook Amerika en de rest van de wereld als een blok voor haar kristalheldere stem.
De bril van Nana Mouskouri zorgde nogal eens voor ophef, maar vertelt ze dat ze haar bril niet draagt om een imago te creëren, om een bepaalde look te hebben.
“Ik wil altijd mezelf blijven, nooit doen alsof.
Dus als ik een bril moest dragen dan wou ik hem ook op het podium dragen.” verklaart de zangeres haar bijna onveranderde verschijning.
Op 23 juli 2008 gaf zij haar laatste twee concerten in het Herodes Atticus-theater in Athene.
Gedurende haar carrière heeft Nana Mouskouri ruim 300 miljoen albums verkocht en is ze een van ’s werelds best verkopende artiesten.
Daarnaast heeft ze meer dan 300 gouden en platina platen.
Ze heeft tenminste 175 albums uitgebracht en op deze albums staan meer dan 1750 nummers in onder andere Grieks, Frans, Engels, Duits, Nederlands, Italiaans, Spaans en Welsh.
Haar nummers bestaan zowel uit covers van andere artiesten als uit eigen liederen.
Een van de covers is het nummer The Three Bells, officieel is het een Franstalig nummer,
Les trois cloches geschreven door de Zwitserse dichter en componist Jean Villard in 1939.
Het nummer werd in 1948 door Bert Reisfeld in het Engels vertaald als The Three Bells.
Vele artiesten onder andere André van Duin (1982 – Bim bam) parodieerde het nummer.
Deze week is het de Gouden terugblik, past wel in deze donkere herfstdagen en het is ook nog een vrijdag de dertiende.

Linkshandig.

Ik wil niet zeuren hoor, maar als je linkshandig bent leef je in een onaangepaste wereld.
Want alle apparatuur, hulpmiddelen, de poortjes bij het station en voor mij de heren jas en de kraan op je aanrecht zijn ingesteld op rechtshandige mensen.
Zo gebruikte ik de muis van de pc liefst aan de linkerkant, maar soms waren de snoertjes gewoon te kort om dat te kunnen doen, (toen was er nog geen draadloze muis of toetsenbord) .
Thuis namen de kinderen mijn linkshandige gebruik van de muis gewoon over, maar kwamen dan op school of ergens anders in conflict.
Dus besloot ik om de muis rechts van de pc te gebruiken, het duurde even maar is gelukt ik heb me aangepast.
Nou dat denk je, als iets echt lastig is, ja je raad het al, gebruik ik de muis weer linkshandig.
Net als het gebruik van een boormachine, gebruik je die links handig heb je een probleem.
Want aan de linkerkant zit de vergrendel knop, nou daar heb ik in het verleden flinke problemen mee gehad, een boormachine die vergrendeld is en dan vastloopt .
los het maar op als het kreng door blijft draaien.
Wat dacht je van autorijden, vooral in het begin een rechterhand die compleet niet weet wat hij moet doen, was ik maar in Engeland geboren.
Nee het leven van een linkshandige is niet altijd makkelijk, eigenlijk is het altijd aanpassen aan de rechtshandige medemens.
Waarom schrijf ik dit?
Nou ik ben linkshandig en kwam dit you-tube filmpje tegen, laat je verbazen.

Pa op sleeptouw.

De titel vind ik wel passen na het bezoek van de haven van Rotterdam.
Maar voordat we waren afgemeerd hadden de jongens al bekonkeld om nog een bezoek te brengen aan de stad.
Gewoon gezellig hobbelen door de stad en dan eten bij de Markthal.
Maar ik vroeg me af of ze de weg wel wisten, nou dat was geen probleem.
Nu maak ik nog route beschrijvingen van waar ik heen wil, maar blijkbaar is dat ouderwets en erg onhandig.
De nieuwe generatie heeft overal een APP voor, via de wandelrouteplanner of zo kwamen we op de plaats van bestemming, ik loop hopeloos achter.
Bij het vertrek liep ik al de verkeerde kant op, nee pa, we moeten deze kant op.
Ach toch wel fijn dat ze op hun vader letten.
Zo liepen we langs de Leuvehaven en zeg ik tegen de jongste, kijk nou daar is het “Maritiem Museum”, daar zijn we tien jaar terug nog met je geweest.
Hij herkende het gelijk, was een aangename verrassing, snel wat foto’s want de jongens hadden trek.
Over de Kranenschipbrug, weer wachten op pa met zijn foto’s.
Voordat ik het wist stonden we voor de Markthal, met op de achtergrond de Laurenskerk.
Maar het was er best wel druk, klanten te over bij de stalletjes en toiletten.
We hebben een leuk en gezellig Italiaans familie restaurant bezocht, daar was nog plaats.
Tijd voor een biertje en heerlijk eten, was erg gezellig zo samen te zijn.
Toen nog terug naar huis met het openbaar vervoer, ook een belevenis.
Helaas heb ik heel lang op de bus bij centraal station Amersfoort moeten wachten.
De oudste appte me nog zal ik je met de auto naar huis brengen, maar dat hoefde niet van me.
Samen met wijkgenoten op de bus wachten geeft ook een band.


Maritiem Museum.

Topkraan.

Lichtschip omgebouwd tot restaurant.

Kijkje op de Leuvehaven.

Aankomst Markthal en op de achtergrond de Laurenskerk.

Het beroemde plafond van de Markthal.

Gezellig druk.

Het gezellige Italiaans familie restaurant.

Dagtocht Maasvlakte.

Nog maar een logje over vorige week zaterdag.
Het is ook wel leuk om deze dag te delen met andere, was een heel gezellige dag.
Zo brachten we ook een bezoek aan FutureLand.
FutureLand is een informatie en educatie centrum over de haven en de aanleg van de tweede Maasvlakte, daar werden we gedropt en konden we een tijdje rond kijken.
Zo waren er archeologische vondsten te zien zoals mammoet botten, haaien tanden die als pijlpunt werden gebruikt en vanaf de eerste verdieping had je een mooi uitzicht over
APM Terminals Maasvlakte II B.V..
Terug aanboord ving de terug reis aan richting Rotterdam, maar eerst moesten nog een aantal verstekelingen van boord, ze waren op het verkeerde schip opgestapt.
Er was er onderweg van alles te zien zoals de Maeslantkering en er was veel drukte op het water van schepen die de haven verlieten en binnen voeren via Hoek van Holland.
Nog wat foto’s van de Skyline van Rotterdam gemaakt, nog een rondje langs het
voormalig cruiseschip “SS Rotterdam”.
En toen werd ik bij terug keer door de jongens nog de stad in gesleept, ze hadden nog plannen om de dag gezellig af te sluiten.


Futureland entre.

Futureland fotowand.

Mammoet botten.

Deze steen staat buiten met de veel zeggende tekst.

Krukas van het scheepswrak Cornelia Maersk die tijdens de aanlag van de Maasvlakte 2
werd geborgen.
Denk dat ik hier nog een logje over ga maken.

Uitzicht op het bedrijf APM Terminals Maasvlakte II B.V..

Terug aan boord.

Maeslantkering.

Skyline van Rotterdam, met de Euromast.

Clipper “StadAmsterdam”, afgemeerd aan de Wilhelminapier in Rotterdam, die hebben lef.
Op de achtergrond hotel New york.

Het voormalig cruiseschip “SS Rotterdam”.

Van de Bank plaat.


Na de koude kikkers maar een warme song.
Tijdens de frisse herfstdagen is een beetje warmte welkom.
Want de zon schijnt achter de wolken.
De van de Bank Plaat is deze week:
LeAnn Rimes met het nummer “How do I live”.

Aanstaande donderdag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend 12.00 uur,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een goede week toe.