Categoriearchief: Bankje

Schaapjes.

Het was vorige week toch prachtig weer.
Ik heb genoten van het regelmatig buiten zijn en de aangename temperatuur.
Het waren dagen dat andere mensen ook wilde genieten van de zon, men was minder gehaast.
Wel gezellig als je weer oude bekende tegen komt die ook uit de mottenballen zijn gekropen.
Hondenbezitters die weer voor hun plezier een wandeling gingen maken en weer samen klitten met andere hondenbezitters.
De schapen lopen in de weide omringt door lammetjes, wit, gevlekt en zwart.
Bijzonder was wel dan het zwarte lammetje de meeste aandacht kreeg.
Hoe komt dat toch?
Ook was een schaapskudde bezig om het gras te korten bij De Maanhof.
Het is wel fijn om iets van het oude terug te vinden in de omgeving waar een
woonwijk is gebouwd.


Moeder schaap met lammetjes.

Moeder schaap met gevlekte lammetjes.

Gevlekt lammetje.

Zwart lammetje.

Mooie omgeving.

Schapen bij De Maanhof.

Longfunctie.

Afgelopen maandag had ik een afspraak staan in het ziekenhuis.
Deze keer zou ik een spirometrie (Dat is een longtest waarmee de arts de longfunctie meet) en bodyplethysmografie ondergaan.
Bij een bodyplethysmografie worden de totale longcapaciteit en het reservevolume in de
longen gemeten en de weerstand over de luchtwegen gemeten.
Bij deze test zat ik in een doorzichtige cabine, waar het heel stil in was.
Na deze onderzoeken zou ik ook een zes minuten looptest moeten doen.
Het laatste onderzoek werd gezien de vermoeidheid van de eerste testen en de conditie van mijn rug met de uitstraling naar mijn benen afgelast.
Op de uitslagen moet ik nog even een weekje wachten, de afspraak is al ingeplant.
Zo ging ik opgelucht huiswaarts, het was mooie weer en er is altijd wat te zien.
Het is toch wel fijn om de natuur te zien die zich in deze lente helemaal opmaakt voor een mooie zomer.
Of een woning met een leuke gevel aan de Hamseweg in Hoogland.


Woningen (1942) aan de Hamseweg.

Woningen (1941).

De weilanden.

Vijver die voor amfibieën is aangelegd.

Een prachtige boom aan De Bovenkruier.

Uitzicht vanaf de Molenweg.

Mooi om het parkschothorst te zien.

Opa.

Het was vorige week woensdag een1 mei een mooie zonnige dag.
Ik had nog wat klusjes buiten de deur te doen en ging zodoende eerst naar het winkelcentrum.
Tot mijn verbazing was het er erg druk, heel veel moeders met hun kinderen stonden in een lange rij.
Dus ik vroeg of ik er tussendoor mocht en een moeder met kinderen maakte plaats.
Denk zal vragen wat er aan de hand is aan de zelfde aardige moeder.
Ze antwoorden dat de kinderen op de foto konden met de figuren van PAW Patrol dat is een Canadese kinderserie.
Ik moest toegeven dat ik daar niet bekend mee was, maar wel het enthousiasme van de
kinderen kon begrijpen.
Die vonden mij wel een leuke afleiding tijdens het wachten en noemde me opa.
Moeder ook blij, die was even verlost van de vraag ‘hoe lang duurt het nog’.
Het was gezellig en het springkasteel was na het maken van de foto een goede manier om de kinderen stoom te laten afblazen.
Toen ik verder ging, zag ik in mijn ooghoek dat de figuren van PAW Patrol wegliepen van de
fotosessie tot grote teleurstelling van de wachtende ouders.
Of ze terug zijn gekomen weet ik niet, ik ben verder gegaan en gedaan waar ik mee bezig was.
Verder op in de wijk aan de De Ontdekking staat nog een boerderij uit 1900 die nu als
woonboerderij wordt gebruikt.
Het leuke van de woonboerderij is dat men er schaapjes en kippen houdt, vooral de haan liet zich al van verre horen.
Het klinkt wel gezellig, de hobbydieren in het kleine weilandje waar ook de witte was in de zon hing te drogen.
Je zou er nostalgische gevoelens bij krijgen.
Verder op zat een buurman op een bankje te genieten van het zonnetje en al het moois wat voorbij kwam, zoals hij dat zelf noemde.
We hebben samen genoten van het mooie weer en een luchtig gesprek.


Moeders met hun kinderen stonden in een lange rij.

Het springkasteel.

Durf te snoeien.

Zo mooi groen is het weer in de natuur.

De was in de wind, met de kippen

Geluk door een kind.

Slow tv, ik vermaak me daar wel mee, gewoon rustige beelden en ontspannen verhaal.
Rail Away is zo’n televisieprogramma dat sinds 6 januari 1996 door de EO wordt uitgezonden.
In dit reisprogramma worden markante spoorlijnen overal ter wereld in beeld gebracht.
Zo ook in seizoen 25, aflevering 7 van vrijdag 12 januari van dit jaar in Spanje, de treinreis voert je van Leon naar Llanes.
De treinreis begint in de prachtige oude binnenstad van León, daar op het grote plein gebeurd iets moois.
Er is op 2:41 minuten een oudere man te zien, die daar starend naar de grond met een
wandelstok loopt.
Totdat een blij kind met een vlag langs hem rent, hij kijkt op en er komt een brede glimlach op zijn gezicht.
“het geluk door een kind” .
De aflevering is terug te kijken bij npo.nl.


De oudere man in gedachten.

Een blij kind rent voorbij en heeft de aandacht van de man.

De oudere man blijft achter met een glimlach.

Hoogland.

Vorige week woensdag was het een mooie zonnige dag en dat kwam goed uit want ik had een afspraak bij de podotherapeut in Hoogland.
Dus koos ik voor een leuke route richting de bestemming.
Ik besloot om via het wandelpad te gaan, rustig aan tussen het groen.
Alleen bij de ingang werd ik geconfronteerd met hekjes die fietsers moeten weren om te fietsen over het wandelpad.
Met wat moeite kon ik door de hekjes heen komen, wat op de fiets eigenlijk veel makkelijker gaat.
Rechtdoor gaat niet daar bevind zich een trap naar het Hoogland perkje en de skatebaan.
Maar goed ik wilde via het voetpad dat aan de achterkant van de Woudzoom loopt en de grens tussen Amersfoort en Hoogland is.
Aangekomen op de Engweg bleek deze te zijn afgesloten vanwege werkzaamheden.
Via de Engweg kom ik op de Kerklaan, waar ik een mooi uitzicht heb op de Sint Martinuskerk.
Na het bezoek aan de podotherapeut ging ik opgewekt richting huis, want ik heb geen grote problemen met mijn voet.
Deze is ooit door een ongeluk verbrijzeld en heeft me een jaar gekost om te herstellen.
Alleen de doorbloeding is verstoord en de bovenkant is nog steeds erg gevoelig.
Onderweg zag ik het pannenkoekenrestaurant “In den Gloeiende Gerrit” nog staan,
het maakte een beetje vervallen indruk bij mij.
Via de Oude kerklaan ga ik richting Leo’s Oord.
Sociëteit Leo’s Oord is een vereniging die zich richt op de ontmoeting tussen 50+ers uit Hoogland en omgeving en is vernoemd naar paus Leo XIII (1878-1903).
Het gebouw werd tot eind 19e eeuw gebruikt als kerk.
Vanaf de ingebruikname van de nieuwe Sint Martinuskerk tot het midden van de vorige eeuw is Leo’s Oord ingericht als bejaardenpension en zusterklooster.
Het huidige pand stamt uit 1992.
De oude kapel en de prachtige voorgevel zijn bewaard gebleven.
Het is tijd om rustig naar huis te gaan, de koffie ruikt ik al.


Hekjes die fietsers moeten weren.


Trap naar het Hoogland perkje en de skatebaan.


Het wandelpad.


Werkzaamheden Engweg.


De Sint Martinuskerk.


De Sint Martinuskerk vanaf de Kerklaan.


Pannenkoekenrestaurant “In den Gloeiende Gerrit”.


Leo’s Oord, nieuwbouw met de oude voorgevel.


De prachtige voorgevel.


De achterkant van de Woudzoom.


Dag, zegt de Ekster.