Categorie archief: Bankje

Een glimlach.

Er zijn momenten op een dag die je zo rijk kunnen maken.
Zo stond ik met een buurman te praten en kwamen er twee meisjes vrolijk kletsend
voorbij lopen.
Zegt hij een ‘glimlach van een kind’ en zo was het ook.
Sta ik samen met de meisjes voor de zebra te wachten en ik zeg tegen ze “een glimlach van een kind”, dat zijn jullie, maar is al een oud liedje hoor, ze lachen naar me en vinden het leuk.
Het volgende zebrapad zegt het ene meisje tegen de andere zal hij stoppen?
Ze bedoeld natuurlijk de auto.
Ik zeg, omdat ik zag dat het kon, kom maar het is goed.
Dank u wel meneer en ze huppelen naar de overkant.
Een feest om te zien dat ze zo in het leven staan.
Later ontmoet ik een jonge dame die als stratenmaker werkt, wat leuk om te zien.
Dus ik zeg dat zie je niet vaak.
Klopt zegt ze ik ben de enige in het team.
Ik vertel haar dat ze me doet denken aan de periode dat meisjes in het technisch onderwijs kwamen op de LTS.
Toen was het echt nog een jongensschool, maar door de meisjes in de klas veranderde wel hun gedrag.
Dat kon ze alleen maar bevestigen.
En toen baalde ik dat ik haar mijn visitekaartje niet had gegeven, ik had een slechte nacht zoals gewoonlijk.
De volgende dag zag ik haar weer en heb ik mijn logbankje visitekaartje gegeven.
Wie weet leest ze vandaag wel mee.
Het leven is nog niet zo verkeerd en dan heb ik het nog niet eens over de jonge ouders en hun kinderen.

Lieve Buuf.

Tijdens de installatie van de cv ketel kwam mijn buurvrouw van ruim in de tachtig binnen huppelen, ach de deur staat toch open en dat vind ik prima.
Ze had ook wat problemen met de informatie via de post.
Ze had wat moeite met de informatie in de brief en waarom men nu bij mij de cv ketel kwam vervangen.
Ze had nog geen informatie ontvangen en snapte niet dat men nu bij mij aan het werk was.
Ik vertelde dat de uitvoerder me een week terug in de hal had aangesproken en toen een afspraak met mij had gemaakt.
Maar u heeft ook een brief ontvangen dat men vanaf nu tot oktober bezig is om de CV ketels te vervangen.
Dus ik vermoed dat u nog een bericht heb ontvangen en anders komt u maar bij me en bellen we het bedrijf over de voortgang.
Ja zegt ze ik heb net kleding aan de weggezet voor het goede doel, zeg ik tegen haar helemaal vergeten door de drukte.
Nou zegt ze geef het me maar mee, dan zet ik het wel voor je beneden.
Wat lief van haar.
En daar gaat ze met rollator, Ze neemt de herinneringen van mijn kinderen mee.
Heel lief, maar ook pijnlijk.
Maar voordat ik ben hersteld vraagt een andere buurvrouw me over wat ze moet doen.
beetje dubbel afsluiten van een verleden en andere mensen helpen, het leven is soms heel vreemd.
En dit schrijf ik dus midden in de nacht, het moment waar in ik me goed voel.

Drukte.

Het was gisteren een drukke dag, al vroeg stonden de monteurs op de stoep om de centrale verwarmingsketel te vervangen.
Ik was wel vroeg wakker, had de wekker gezet maar er was nog niemand dus ik dacht ga nog even liggen en toen hoorde ik de bel niet.
Dus ze bonkten maar op de deur en dat hoorde ik wel.
Dus ik hyperactief, en de koffie gemaakt, zelf ontbijten met pillen en toen ging het wel weer.
Viel me op dat de CV ketels ook steeds kleiner worden.
Weet nog dat mijn eerste cv ketel, die ik zelf heb vervangen niet te tillen was, een grote
loei zware Nefit turbo.
Dat was is toch een dag mee bezig om de oude te verwijderen en de nieuwe op te hangen en aan te sluiten inclusief een nieuw rookkanaal.
Deze monteurs doen het tegenwoordig een stuk sneller, moesten ze ook nog het dak op om de rookgasafvoer te vervangen.
En dan ook een nieuwe thermostaat, digitaal met veel functies en een boekwerk, maar wel
gebruiksvriendelijk.
In de ochtend kwamen er een aantal ouderen voor ondersteuning over de afspraken met het bedrijf, want ze begrepen het niet.
Dus deze ook liefdevol in mijn hyperactieve fase geholpen.
Vroeg nog of het koper nog wat opbracht, nee niet aan de ouderen, maar aan de monteurs, maar de prijzen zijn laag,
in mijn werkzame tijd leverde koper uit kabels nog wel 4 of 5 gulden op.
En weet je de monteur deed me enorm denken aan mijn eigen jongens, maar ook aan mezelf volgers begrijpen me, maar ook deze jonge kerel zat niet bij de pakken neer en ging ook naar de avondschool.
Ik keek in een spiegel naar mijn verleden en die van mijn jongens.
Mag God deze mensen een plek geven in de maatschappij want we kunnen niet zonder ze.
In de middag kwam de timmerman om een draai kiep raam te herstellen, het raam kon alleen nog in de kiepstand en als ik niet oppaste hing het raam in kiep en ging het open.
Nu heb ik bij vele bewoners de ramen hersteld die klemde, maar dit probleem kon
ik niet oplossen.
Want als het raam dicht zit of op de kiepstand houdt het voor mij op.
Maar de timmerman constateerde dat het mechaniek is versleten, dus dat gaat men vervangen.
Het was me het dagje wel weer, maar met mooie herinneringen aan mijn tijd in het onderwijs.


Probleem van het raam

Hier is toch echt een vakman aan het werk geweest.
De bestaande kunststof vloerverwarming zat er natuurlijk al.

Positief.

Gisteren kreeg is diverse positieve reacties, niet alleen via de sociale media maar ook via de post.
Weblogland en youtube verbinden mensen, ik volg er via mijn weblog een aantal en bij die
mensen krijg ik een heel positief gevoel.
Maar ook op youtube volg ik een aantal vlogers en een er van is Narrowboat Girl.
Het is een meisje wat met haar moeder in een Narrowboat de kanalen in Engeland en Wales
afvaren, met vijf honden.
Het is een zwervend bestaan, doet me denken aan mijn tijd dat ik aan lange afstand wandelen deed.
Maar de vlogjes zijn spontaan.
Maar wat is er leuker als je een handgeschreven kaartje in de brievenbus krijgt.
Een heel ander logje dan ik had verwacht voor deze dag.

Papa boos.

Komt een buurvrouw helemaal ontdaan naar me toe en wil haar verhaal graag aan me kwijt.
Ik geef haar de ruimte een luisterend oor geeft rust in haar hart dat al 89 jaar meegaat.
Ze zegt wat me nu is overkomen, loop ik in de buurtsuup en daar heeft een meneer zijn duo kinderwagen, weet je wel zo’n dubbele met twee stoeltjes achterelkaar midden op het pad neer gezet.
In de duo kinderwagen liggen twee kindjes te slapen.
Dus ik kan er niet door met mijn rollator en geef de duo kinderwagen voorzichtig een klein zetje dat ik er langs kan.
Nou die meneer ging me toch te keer tegen me, hij zei is dat uw kinderwagen?
Nee, zei ik en toe vroeg hij zijn het uw kinderen soms, nee zei ik,
maar ik kon er niet door vandaar.
Hij ging nog even door met verwensingen, maar goed dat de kinderen sliepen.
Ben ik later toch weer naar hem toegegaan om te vragen waarom hij zo reageerde tegen mij als oudere vrouw van 89 en als ik iets verkeerd had gedaan dan bied ik mijn excuus aan.
Nou dat had ik beter niet kunnen doen, maar zo ga je toch niet met elkaar om.
De wereld staat in brand en meneer reageert zo overspannen, hoop dat hij thuis niet zo is.
Misschien zit hij wel niet goed in zijn vel.
Dus ik zeg tegen haar, je hebt de eer aan je zelf gehouden en je goede wil getoond als hij daar zo op reageert kun je nog weinig voor hem betekenen.
Ja, zegt ze opgelucht, ik vind dit zo jammer zo ga je niet met elkaar om.
Nou dat vind ik ook, maar jij (ik mag dat zeggen) heb je goede wil getoond.
Nou, ik ben zo blij dat ik mijn verhaal kwijt kon, nu kan ik het proberen te vergeten.