Categoriearchief: LOL

Schrikkeljaar.

Dit jaar is het weer een schrikkeljaar, dat is een jaar met 366 dagen, in plaats van 365.
Deze schrikkeldag is ingevoerd om te voorkomen dat het kalenderjaar te veel gaat afwijken van het tropisch jaar.
De schrikkeldag valt op 29 februari en komt in de gregoriaanse kalender voor in elk jaar dat deelbaar is door 4, met uitzondering van eeuwjaren.
Ook is het schrikkeljaar verbonden met verschillende soorten bijgeloof, die erop neerkomen dat de schrikkeldag eigenlijk niet bestaat, het woord komt van het oud-Nederlandse scricken dat springen of huppelen betekent.
29 februari vormt een huppeltje tussen 28 februari en 1 maart en gezien de schrikkeldag niet bestaat, kun je beter geen nieuwe dingen beginnen of oude dingen afmaken.
Beginnen met een nieuwe baan, trouwen of een sok afbreien, daarmee kun je maar beter wachten tot 1 maart, zo heb je mooi een probleem als je jarig bent op 29 februari.
Vrouwen kunnen zich dit jaar volgens de volkscultuur meer veroorloven dan normaal, want ook 2024 is een schrikkeljaar en dan mogen vrouwen weer naar het hart van mannen dingen, maar alleen op schrikkeldag, 29 februari.
Er zijn genoeg vrouwen die 29 februari aangrepen om hun man ten huwelijk te vragen, vooral als ze al lang verkering hadden en hun verloofde kwam niet over de brug.
Er zijn heel wat moeders die uitkeken naar de schrikkeldag om zoon lief de deur uit te krijgen.
Op schrikkeldag mogen vrouwen ook een man ten dans te vragen, zo werden er door het hele land wel een schrikkelbal gehouden op 29 februari, ook dit jaar staan er weer vast weer diverse geplant.
Bram Vermeulen bezongt het schrikkelbal al in een lied, genaamd “verborgen schoonheid“


Bram Vermeulen – verborgen schoonheid

Het is kouder.

Het is te merken dat het kouder is geworden.
De schaatskoorts kon gisteren voor een aantal liefhebbers na de eerste stap op de schaatsbaan genezen worden verklaart.
Zelf kan ik niet schaatsen, ik vond het vroeger gewoon niet leuk en nu gaat het niet meer.
Wens iedereen een gezellig eerste vorst week in het jaar met veel ijs plezier.

>
Man zakt door het ijs, dat kon twee jaar terug nog.

Een nieuw, Nieuwjaar.

Het is weer gelukt, we zijn aan een Nieuwjaar begonnen.
Voor mij betekend het gewoon doorgaan waar ik nog niet gestopt was.
Goede voornemens over roken, drinken en drugs heb ik niet, die heb ik allemaal al of niet nodig gehad.
Ik kan terug kijken op een waardevol blog jaar, veel positieve reacties en ook op persoonlijk contact.
Weer een jaar waar ik veel muziek mocht delen, maar zelf heb ik er ook veel baat bij.
Muziek geeft je aanvulling op het gevoel wat je op dat moment beleeft.
Maar ook dit jaar kies ik een goed voornemen, een soort van grens in het negatieve wat zo vaak over ons heen wordt gestort.
Dat is mijn goede voornemen voor 2024: “ga me minder ergeren aan negatieve dingen die ik meemaak.”
Of te wel “let it go”.
Nu zegt men dat je een belofte beter kunt vastleggen in het samen zijn van andere, dat geeft meer dwang om je aan je belofte te houden.
Nou, bij deze heb ik dat gedaan, maar voel me niet gedwongen.
Wens je een voorspoedig 2024.



James Bay – Let It Go

Het is wennen.

Een nieuwe telefoon is wennen, zeker als je al negen jaar het zelfde toestel hebt gebruikt.
Zo word ik gebeld en pak de telefoon op en swipe naar rechts.
Oeps verbinding verbroken.
Ik had naar boven moeten swipen.
Gelijk krijg ik een voicemail binnen en beluister deze, na het beluisteren wil ik deze gelijk wissen.
Mijn provider geeft me een keuze menu, kies 1, kies 2 enz.
Maar ik kan niet op het numerieke toetsenbord komen, wat ik ook probeer.
Maar het bericht wordt herhaald en herhaald en herhaald.
Je zou er simpel van worden.
Dus maar zoeken in het afgebeelde scherm en ik kijk maar bij instellingen, de drie stippen.
Daar staat dus in tekst geschreven hoe je de voicemail kunt bewaren of verwijderen.
Het is even wennen een nieuwe telefoon, maar het is goed gekomen.
Een mens is nooit te oud om te leren.

Koude kerst drukte.

Zomaar een verhaaltje rond de kerst.
Het is allemaal niets voor oma, die koude kerstdrukte.
In de winkel moet gewoon een rondje kunnen maken en naar de kassa.
Dacht voor de kerst slimmer te zijn, en bedacht een plan om alvast wat boodschappen van te voren op te halen.
Maar Oma kwam al vrij snel terug van een koude kerstmis.
Wat normaal in twintig minuten past, koste oma nu ruim een uur, het leek wel gratis.
Begon al met het parkeren van de waterfiets, het was nog net niet stapelen.
De strijd om een winkelwagentje kon beginnen.
Smoesjes als, ik heb haast of ben slecht ter been gingen niet op bij oma gewoon netjes op een karretje wachten.
Eindelijk had Oma het meest gewilde onderwerp in haar bezit en uiteraard was het er ook net eentje waarvan een van de wielen niet helemaal lekker rolde, "Who Cares" oma had een
winkelwagentje.
Met opgeheven hoofd en trots op de overwinning liep oma langs de rij nog wachtende mensen en stapte onbezorgd de winkel binnen.
Natuurlijk waren er veel dingen die oma moest hebben helaas uitverkocht, na lang zoeken kon oma toch nog een paar dingetjes vinden.
Met nog maar een halflege kar op naar de kassa.
Waar de moed in de schoenen van oma zakte, het had wel iets van een pretpark, miste alleen de bordjes vanaf hier nog 30 minuten wachten en ook het plezier ontbrak toch ook wel.
Gelukkig eindelijk aan de beurt, helaas de kassarol moest vervangen worden, ach oma wacht wel even.
Na het afrekenen en de boodschappen in de kar heb gezet, gaat oma door het poortje, gaat plotseling het alarm af.
Wat is dat nu weer, oma kijkt nieuwsgierig om zich heen en zocht wie de dader was,
maar voelde blikken de richting van oma opgaan.
Was ik het?
De bedrijfsleider werd uit het kantoortje geroepen, en oma moest haar jaszakken leeghalen.
Nou dat doe ik lekker niet zei oma, dat is privé!
De bedrijfsleider werd een beetje kerstrood, en vond dat wel onzin.
Moedeloos keek oma naar de winkelwagen, en de blik viel op de nieuwe gekochte laarzen,
want zonder kun je niet op het zendschip.
Beste bedrijfsleider, ik heb ergens ander nieuwe laarzen gekocht!
Waarbij de rij achter oma in de lach schoot, en in koor riepen, Ze heeft nieuwe laarzen gekocht!
Eindelijk mocht oma de winkel verlaten, weer buitengekomen nog met rood hoofd van het
gebeuren en excuses, stond er nog steeds een hele rij bij de winkelwagentjes, die het hadden aflaten weten.
Na eindelijk de waterfiets opgedoken te hebben, kon ik oma de boodschappen in de
waterfietstassen te proppen.
Oma geeft het winkelwagentje aan een oudere meneer die ook al een poosje stond te wachten.
Oma kon het slagveld verlaten zonder verdere kleerscheuren.
Wel frappant is om te weten dat er mensen zijn die oma gewoon een slim mens vinden.
Want wie bedenkt er nou om voor boodschappen te gaan doen in de stille tijd?
Oma natuurlijk.
Maar het is voor oma prettiger als die mensen die het oma idee na-apen dit gewoon op een
ander tijdstip gaan doen.
Dus laten we dat bij deze meteen even afspreken.
Straks komt namelijk de jaarwisseling ook nog.