Categoriearchief: Bankje

World Cleanup Day.

Sta ik voor de buurtsuup te wachten, iemand moest nog even een boodschapje doen.
Boodschappen doen noem ik ook wel eens gekscherend afval kopen.
Maar zo rond kijkend zie ik op een videoscherm ook een boodschap verschijnen:
Doe mee World Cleanup Day 19 september’.
Het is een jaarlijks wereldwijd actieprogramma gericht op het bestrijden van het wereldwijde probleem van vast afval, zowel op het land als in de zee.
Het wordt gecoördineerd door de Estse organisatie “ Let’s Do It! World.”.
Het is natuurlijk een loffelijk streven dat men zaterdag gezamenlijk aan de slag gaat.
Beter is natuurlijk geen afval meer in de natuur en op straat achterlaten.
Dan is het probleem opgelost.
Wat ook helpt is regelmatig vuil op te ramen wat andere laten slingeren, dat scheelt ook.
Dat heeft wel een nadeel, want voordat je het weet heb je er een dagtaak aan.
Want zoveel rotzooi wordt niet weggegooid in de daarvoor bestemde afvalbakken.
De volgende World Cleanup Day is zaterdag 19 september, zal mijn best gaan doen.
Mits ik weer recht loop, want mijn rug geeft al twee weken problemen.
Is geen excuus hoor.
Alle informatie vind je op de website van “ worldcleanupday.nl.”.



World Clean Up Day 2020.

Bloeddrukmeter.

Door de corona staat de zorg en ook mijn eigen gezondheidszorg op zijn kop.
Zo had ik al de afspraak met de tandarts voor een halfjaar verplaatst naar een later tijdstip.
Dus tijdens dit schrijven gelijk maar een nieuwe afspraak gemaakt voor volgende week.
Maar ook de half jaarlijkse controle bij de Praktijkverpleegkundige is vervallen door de corona en word nu telefonisch afgehandeld.
Maar tja, hoe is mijn bloeddruk?
Dus ik moest een half jaar terug mijn eigen bloeddrukmeter aanschaffen, vergeten te doen.
Zo werd ik gebeld door de Praktijkverpleegkundige hoe het met me was?
Nou goed, was mijn antwoord.
Heeft u al een bloeddrukmeter aangeschaft?
Nee, eigenlijk niet, maar ga gelijk mijn best doen.
Dan bel ik in oktober terug, wel een periode de bloeddruk registreren.
Nu had ik bij de apotheek bloeddrukmeters zien staan en dacht ik koop hem daar wel.
Ik naar de apotheek, moest deze nog wel worden besteld.
Dus twee dagen later opgehaald en heb hem nog steeds niet gebruikt.
Ik heb nog even tot oktober.
Maar ik voor deze log zocht ik een instructiefilmpje op het internet.
Zie ik ook verschillende aankoop bedragen voorbij komen.
Het verschil is opmerkelijk, bij de apotheek heb ik dus gemiddeld 30 % meer betaald dan een reguliere winkel of online aankoop.
Toen steeg mijn bloeddruk wel een beetje, voelde me toch benadeeld.
Maar goed ik accepteer mijn verlies, als een sportieve verliezer.



Ik heb geen commercieel belang bij deze firma.

Regen na de droogte.

Ik schreef de titel van dit logje ‘Regen na de droogte’ en dacht gelijk aan het opzegversje van Jaap Kooiman, uit het televisieprogramma “Toen was geluk heel gewoon”:
Handjes in de hoogte,
voetjes van de grond.
Regen na de droogte,
lachen is gezond!
Waar maakte ik mij nu ook alweer zo druk over, helemaal vergeten….
Maar ik ben de hitte van de afgelopen periode nog niet vergeten.
Iedereen beleefde de warmte op zijn eigen manier.
Toen ik weer mobiel was heb ik een rondje gemaakt door de wijk “ Zielhorst”.
Een excuus wandeling om te kijken of lopen weer goed ging en of de natuur zich al had hersteld van de droge warme zomer periode.
Na wat flinke regenbuien was het water in vijvers en sloten weer op niveau,
maar je kon de gevolgen van de hitte nog wel terug vinden in onder andere het gras.
Nu is gras een hardnekkige soort en die hersteld zich wel weer.
Maar de flinke regenbuien zorgen er niet voor dat de grond voldoende water op kan nemen, daar heb je eerder druilerig weer voor nodig.
Het was stil in de wijk, zag maar weinig mensen en deed me denken aan een slaapwijk.
Maar de oorzaak kan ook ergens anders leggen, ik liep buiten de honden uitlaat uren.
Zelf vond ik het niet onprettig rustig te kunnen wandelen.
Maar de natuur is aardig hersteld, alleen was er nog zorg over het oppervlakte water.
Daarover morgen meer.


gras groeit wel weer aan.

De bomen en struiken zijn weer bijgekomen.

Slootje op niveau en het gras groeit weer.

Maar er loert een ander groen gevaar.

De eendjes ploeteren zich een weg door het kroost.

Hulphonden.

Dat ik een dierenliefhebber ben weten de vaste lezers maar al te goed,
vooral voor honden heb ik een zwak.
Zo was ik vorige week vrijdagmiddag onderweg naar de buurtsuup en zag een promotiestand staan met hondenknuffeltjes en een bord met tekst erop.
Mijn aandacht werd getriggerd, maar moest wat dichter bij komen om de tekst te lezen.
Normaal zou ik toch afstand houden van promotiestands.
Maar de hondjes trokken mijn aandacht en ik kreeg de aandacht van de promotors,
twee jongeren die heel betrokken waren bij het werven voor “ hulphond.nl ”.
Ze vroegen of ik bekend was met het begrip hulphonden en ook mensen kende die
een hulphond hebben.
Op beide vragen kon ik positief antwoorden.
Nu heeft de corona ook bij hulphond voor de nodige aanpassingen en annuleringen gezorgd.
Zo zijn ze ook op zoek naar gastgezinnen voor hulphonden.
Helaas ben ik niet meer zo geschikt om een hond te houden, naast allergie ben ik niet meer
instaat om de juiste zorg aan een pup of hond te geven.
Maar ik wilde wel donateur worden, want de hulphonden hebben de belangrijke taak om
mensen die ze nodig hebben te helpen en vertrouwen terug te geven.
Nu ontvangt de stichting “ hulphond.nl ” voor de opleiding en inzet van hulphonden geen
subsidies of overheidssteun.
De stichting is dus volledig afhankelijk van donaties en giften.
Dus als donateur of vrijwilliger kun je op veel manieren hun werk steunen.
Alle informatie is terug te vinden op hun website “ hulphond.nl ”.
In de buurtsuup realiseerde ik dat ik vergeten was om een foto van de promotiestand
te maken.
Dacht dat doe ik wel als ik weer buiten kom, maar toen waren ze helaas al vertrokken.
Dus dan maar een foto van Flip, mijn hulphondje Flip.


Kijkje achter de schermen bij Hulphond Nederland.

Water kwaliteit.

Sinds het openstellen van het fietspad langs de Eem, is het er steeds drukker geworden.
Toen ik er in het begin regelmatig fietste in juni 2015 was het er nog rustig, soms gewoon stil.
Drie jaar later tijdens een mooie zondag in mei 2018 langs de Eem gefietst en het was zichtbaar drukker geworden, men recreëerde en zwom volop.
De recreatieve kant van de Eem was ontdekt.
Het was er vaak druk, overlast van afval en geluid, vechtpartijen en niet meer de omgeving om rustig langs te fietsen.
Maar wat bij bezoekers niet bekend was dat het water in de Eem officieel geen zwemwater is.
En omdat het officieel geen zwemwater is wordt de waterkwaliteit ook niet gecontroleerd.
Dus vanuit de provincie wordt de rivier niet controleert op zwemkwaliteit en veiligheid.
Het gevaar van ziekte ontstaat vooral tijdens warme zomerdagen, zoals de afgelopen periode.
Omdat er dan minder regen zal vallen wordt het water niet aangevuld met schoner regenwater.
Ook een oorzaak is dat de rioolzuiveringen van Soest als Amersfoort op de Eem hun rioolwater lozen.
Als er veel regen valt, kan het voorkomen dat de rioolzuiveringen nog eens extra rioolwater gaan lozen.
Ook langdurige droogte is niet goed voor de waterkwaliteit van de rivier omdat schadelijke stoffen zich dan kunnen ophopen.
Omdat de veiligheid van zwemmers daardoor niet gegarandeerd kan worden,
gingen de gemeenten over tot het plaatsen van waarschuwingsborden,
geplaatst op plekken waar zwemmers vaak het water in gaan.
De gemeenten raden zwemmen in de Eem af: ‘Veiligheid kan niet worden gegarandeerd’.
Gelukkig is de vakantie voorbij, de scholen zijn begonnen.
Dus ik kan weer op mijn fiets aan genieten van de omgeving.


2018, nog gezellig druk.

Zelfs op de Fietsbrug de Malebrug was het rustig.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

O, zit dat zo! – Zwemmen in rivieren?!