Categoriearchief: Bankje

Hollands glorie.

Daar bij de molen, die mooie molen, zong Willy Derby al in 1935.
Die molens staan nog steeds in ons land, nostalgisch zijn ze.
Het zijn de motoren uit het verleden, aangedreven door de wind.
Van koren malen tot houtzagen en polders leegpompen.
Ze hebben hun sporen wel verdiend in ons Hollandse landschap.
Maar ook hadden ze een andere functie, je kon er mee seinen.
Dan worden de wieken in een bepaalde stand gezet en kon de omgeving zien of er gevaar dreigde of dat er iets feestelijks aan de hand was.
Soms zie je nog wel een molen opgetuigd in jubileum versiering.


Vijftigjarig jubileum van twee vrijwilligers.

Willy Derby – Daar bij die molen (1935)

Meccano brug.

Als je het constructie speelgoed van het merk Meccano kent, dan zal dit logje je aanspreken.
Over de uitvinder en het patent ga ik het aanstaande zondag hebben.
Het constructie speelgoed van Meccano was in mijn jeugd een populair speelgoed.
Er kon van alles worden gebouwd met het constructie speelgoed, mits je de juiste doos had, maar met wat fantasie construeerde je zelf ook dingen.
Vanuit de zelfde fantasie werd er de Meccano Bridge gebouwd over het oude Manchester
Nob End (Little Lever, Bolton BL3 1AB, Verenigd Koninkrijk).
Daar ontstond de behoefte om de oude paardenbrug bij Nob End, Little Lever te vervangen.
De bouw van een nieuwe brug op deze locatie was bedoeld om The Canal Society in staat te stellen het voetpad om te leiden en het mogelijk te maken om dit gedeelte van het Manchester Bolton & Bury-kanaal te herstellen.
Er kwamen veel ideeën binnen, maar het uiteindelijke voorstel was voor een brug gemaakt van gigantisch meccano, wel tien keer zo groot als het origineel.
Een gigantische meccano-set werd gemaakt door een lokale fabrikant.
Elk onderdeel, inclusief de bouten en moeren werden tien keer langer, tien keer dikker en duizend keer zwaarder opgeschaald.
Elk deel werd getrouw weergegeven in de nieuwe schaal.
Het terrein werd omheind en van steigers voorzien, waardoor een vlakke ondergrond voor de montage van de brug ontstond.
Lokale vrijwilligers werden uitgenodigd om te worden opgeleid om te helpen bij de montage.
Het materiaal is gegalvaniseerd zacht staal en de nieuwe brug rust gewoon op de opgeknapte landhoofden van de voormalige brug.
Men was van mening dat de inzet van de lokale bevolking zou helpen om de brug geliefd te maken bij de mensen.
Het is gelukt, men is content met de Meccanobrug, ook landelijk en ver daar buiten een attractie geworden.
Ik heb de brug gezien in een YT video en vond deze zo leuk dat ik hem wel wilde delen met je.


Een vroegere doos met Meccano.

Een Meccano picknicktafel.

De constructie van de brug.

Meccano brug op de opgeknapte landhoofden.

De geschiedenis van het Manchester Bury Bolton-kanaal, met Martin Zero.

Boos!

Ik had dus een afspraak gemaakt voor mij tweede boosterprik, nee, laat maar Rene.
De wekker gaat, ontbijtje, rustig aan.
Spulletjes mee, de fietsenstalling in, de apparaatjes op de fiets gezet, van het kettingslot gehaald en ik loop de fietsenstalling uit.
Kijk ik op de display en zie dat ik de snelheid mis die ik fiets en vind de fiets ook niet prettig fietsen.
Ik haal de het bedieningskastje los, steek het weer in de houder en nog steeds geen snelheidsaanduiding.
Vreemd denk ik nog, maar moet door, ik heb een afspraak staan.
Fietsen gaat niet prettig en ik stop weer, kijk eens achterop en ja hoor, mijn accu zit niet in de houder.
Dan in de fietstas die ik op slot heb, nee helaas, wel de lader.
Daar ben ik lekker mee, hebben onverlaten mijn accu van de fiets gestolen.
Ze hebben hun best gedaan, de fietsenstalling is afgesloten en alleen toegankelijk voor bewoners.
Er hangt ook een camera, of ik daar wat aan heb weet ik niet.
Het is namelijk al een week of zo terug dat ik heb gefietst, of de beelden dan nog aanwezig zijn is de vraag.
Dus na de prik, eerst in de stalling gekeken of iemand mijn accu had, maar het bleek dat alle accu’s van de elektrische fietsen waren gestolen, heel professioneel met een loper, mijn slot werkt nog normaal en er is geen schade te zien.
Gewoon georganiseerd een fietsenstalling vol van accu’s ontdoen.
Maar naar de fietsenspeciaalzaak, die was niet verbaast over de diefstal,
wel de locatie waar het is gebeurd.
Accu’s worden bij bosjes gestolen, een oorzaak kan zijn dat er schaarste is aan accu’s.
Het is toch een schadepost van ruim 500 € en een hoop gedoe.
Gelukkig ben ik verzekerd, heb digitaal aangifte gedaan bij de politie,
nu wachten op het Proces-verbaal.
Dan kan ik de zaken inleveren bij de fietsspecialist en die regelt de schade verder af met de verzekering.
Voorlopig zit ik zonder accu, de bestelling is geplaatst.


Zeg maar dag tegen je accu.

Slot is nog helemaal intact.

Zoon lief.

Het was goed weer tijdens de Paasdagen, ik heb er van genoten.
Rondje wandelen, beetje fietsen, een bezoekje, wat wil een mens nog meer.
De jongste zoon kwam de eerste Paasdag op visite en zou wat lekkers meenemen.
Helaas, vergeten en de winkels waren gesloten, dat is pech pa.
Nu had ik niks extra’s in huis gehaald, moet je ook allemaal opeten.
Maar gelukkig had ik een aantal Paascadeautjes ontvangen, dus er viel nog wat te snoepen en te eten.
En anders heb ik altijd wel een volkoren boterham met kaas liggen.
Het broodhaantje, dat was snel opgepeuzeld smaakte wel bijzonder,
heeft ook met de betekenis te maken.
Zo werd het toch nog gezellig, hij heeft het enorm naar zijn zin op zijn werk.
Komt bij verschillende klanten van chic tot de minder chic.
Zijn werkgever was al bang dat hij zou weggaan, maar daar heeft hij voorlopig geen zin in.
Heeft nu een lease auto in gebruik van de zaak, dat scheelt hem een hoop geld in de maand.
Zijn vorige auto was zo verkocht voor een heel scherpe prijs, het is een geliefd model.
Nu de volgende stap kijken voor een eigen woning.
Pa kan weer met plezier terug kijken op een mooi Paasweekend.


Reststandjes van de Paascadeautjes.


De lease bak.

Het spoortreintje schiet ook al op.

Buurt nieuws.

Vandaag een overzicht van dingen uit mijn dagelijkse leven en die ik wel met je wil delen.
Het is ruim drie maanden terug dat er een logje over buurtnieuws verscheen.
Ik heb mijn licht er een over laten schijnen en dacht dat het de zon was.
Zo zag ik een broekriem op het fietspad liggen en dacht hoe kun je die nu verliezen.
Ontging me het nut om anti duivenpinnen in de struiken te plaatsen.
Dacht een stroomstootwapen te zien, maar was een speelgoed pistooltje.
Maar het pistooltje was niet om hondenbaasjes onderdruk te zetten.
Zet ik mijn fiets op slot aan de ketting, haal de fietstas en accu van de fiets en kom terug ben ik mijn fietssleutel kwijt.
Oh, nee die had ik in het slot laten zitten, wel een eerlijke buurt.
Ik ben op bezoek en hoor een trein langs komen, over het PON-lijntje, allemaal nieuwe auto’s.
Als je geen auto hebt kun je lopen, maar zonder schoenen niet echt handig.
En dan is de verwondering nog niet voorbij, want dan vind je op dinsdag een mooi pakketje in de postbus.
Met de tekst: “vrolijk Pasen!” daar ben ik wel blij van geworden, een doosje vol met Paaseitjes.
De anonieme schenker van deze zoete verrassing hartelijk dank, aardig dat je aan me denkt.


Geen zon, wel de bureaulamp.


Een broekriem op het fietspad.


Duiven mogen niet op de struiken.


Geen stroomstootwapen.


Dus baasjes.


Zit het sleuteltje nog in mijn fietsslot.


Even een auto uitzoeken.


Vast iemand op zijn sokken verder gelopen.


Een verrasing voor de Paasdagen.

Chocolade eitjes, wat een lieve verrasing.