Er is een nieuwe spreuk geplaatst op het dak van Dara Amersfoort.
Waar je in de winter ook heerlijk kunt genieten langs het water van de Eem.
De spreuk voor deze periode is: “De geest is uit de fles uitgekookt”.
Het zijn karakteristieke zinnen die een glimlach kunnen ontlokken, vragen oproepen,
prikkelend zijn en soms ronduit dwars zijn.
En is deze tekst geestig?
Vandaag in de GGOS van GGOS. 2026-01-22.
Een overzicht van de GGOS van vandaag, het is aflevering 1305.
Nou deze aflevering begint al vreemd, zegt Oldman.
Zit er een bug in het mengpaneel? Vraagt Oma.
Ik lost het wel op met wat Rock-‘n-roll, reageert Oldman.
Ik ben gek op spelletjes als hulphond, zegt Flip
Ik zorg wel voor de thee met een biscuittje tijdens de show, zegt Oma.
Ik speel niet meer met de Franse buldog, daar struikelt hij telkens over, zegt Flip.
Ik schrijf wel een romantisch gedichtje, zegt Linda.
Laat je verder maar verrassen in de GGOS, te vinden op de pagina van Bankradio.
De Conincksbrug overspant de Beek, liggend in het verlengde van de Coninckstraat en verbindt de binnenstad met de evenwijdig aan de Beek lopende Scheltussingel.
Deze brug, vervaardigd uit gewapend beton, verbindt de Coninckstraat met de Scheltussingel.
De constructie werd tussen 1915 en 1917 gerealiseerd door de N.V. Wernink’s Betonfabriek te Leiden, gebaseerd op het ontwerp van gemeentearchitect en directeur Openbare Werken C.G. Beltman, in opdracht van de Gemeente Amersfoort.
De brug was bedoeld om de ontsluiting van de oude binnenstad te verbeteren.
De bouw ondervond enige vertraging door aanpassingen in het ontwerp van Beltman.
De benaming ‘Balkbrug’ zoals Beltman het tweede ontwerp omschreef refereert aan de
traditionele vormen die met het relatief moderne materiaal beton werden beoogd.
De Conincksbrug behoort tot de vroegste betonnen bruggen in Nederland.
De brug kan onderverdeeld worden in een rechthoekig brugdeel en twee naar het land toe
breder wordende landhoofden.
De overspanning, welke plaats biedt aan een zeven meter brede rijbaan met aan beide zijden een twee en een halve meter breed trottoir, wordt gedragen door een aantal gebogen
betonnen balken, met haaks daarop aan weerszijden zes betonnen consoles.
Deze zich verjongende consoles, met een afgeronde beëindiging, zijn zo geplaatst, dat de brug in vijf gelijke delen wordt onderverdeeld.
Boven de consoles bevindt zich de rand van het licht gebogen betonnen wegdek, waarop bij de restauratie in 1991 in het midden het woord ‘Conincksbrug’ is aangebracht.
De Conincksbrug is van algemeen belang vanwege zijn cultuurhistorische waarde als vroeg voorbeeld van een brug die is uitgevoerd uit gewapend beton met een nog tamelijk traditionele vormgeving.
De brug neemt een voorname plaats in het oeuvre van C.G. Beltman.
De brug is van ensemblewaarde in relatie tot de entree van de binnenstad en het plantsoen.
Vandaag in de GGOS van GGOS. 2026-01-21.
Een overzicht van de GGOS van vandaag, het is aflevering 1304.
Heerlijk het is vandaag ‘internationale knuffeldag’, zegt Oma.
Mag ik dan iedereen een knuffel geven? Vraagt Flip.
Bij mij doe je niet anders, zegt Linda.
van mij hoeft het niet, zegt Oldman.
Ik ken er wel die ik nog eens goed wil knuffelen, antwoord Hans.
Laat je verder maar verrassen in de GGOS, te vinden op de pagina van Bankradio.
Het is dinsdag 20 januari 2026, het volgende kan ongeveer zo verlopen, vooral als je naar je werk moet.
De wereld is gisteren niet vergaan, hoewel de marketingafdeling van je lokale sportschool je
anders wilde doen geloven.
Gisteren was het Blue Monday, de dag waarop we collectief besloten dat onze goede
voornemens officieel dood waren, dat het buiten kouder aanvoelde dan normaal en dat die ene collega of buur die altijd aandacht geeft, eigenlijk een monster is.
Maar vandaag is het de dag erna.
En die ziet er ongeveer zo uit:
07:00 uur: Je wordt wakker, de wekker klinkt niet meer als een doodvonnis, maar gewoon als een irritant piepje.
Is dat een verbetering in je leven?
Je kijkt in de spiegel en ziet dat de wallen onder je ogen van ‘extreem diep’ naar
‘middelmatig ravijn’ zijn gekrompen.
08:30 uur: Op het werk heerst een vreemde sfeer, alsof iedereen net een collectieve
koortsverlamming heeft overleefd.
De “Blue Monday-kortingen” in je mailbox zijn vervangen door e-mails over de kwartaalcijfers.
De realiteit is terug, en eerlijk gezegd? Het is een opluchting.
10:00 uur: De koffieautomaat is het epicentrum van de wederopstanding.
“En?” vraagt een collega. “Heb je het overleefd?”
Eigenlijk een stomme vraag, want je bent er toch!
Je knikt dapper, “ik heb gisteren zelfs een banaan gegeten in plaats van een hele zak dropjes, nou ja, naast de zak dropjes.”
Er wordt instemmend geknikt, we zijn allemaal winnaars vandaag.
12:00 uur: Je ziet dat je sportschoolabonnement nog steeds op je bankafschrift staat.
Gisteren wilde je het opzeggen, verbranden en de as uitstrooien over de parkeerplaats.
Vandaag denk je: “Ach, misschien ga ik donderdag wel even om een sauna te pikken.”
De moraal van het verhaal?
De dag na Blue Monday is de meest optimistische dag van het jaar.
Niet omdat de zon schijnt (het is waarschijnlijk nog steeds frisjes), maar omdat we de komende 364 dagen in ieder geval niet meer hoeven te horen hoe depressief we zouden moeten zijn.
De ‘januari-blues’ is er nog wel, maar vandaag mag er tenminste weer gelachen worden om een mislukt dieet.
Proost (met een glas water, want Dry January duurt nog wel even).
