Hoe is het nu?

Krijg verschillende bemoedigende berichtjes en daarom ook een tussenstand.
Ik was met het naar bed gaan om 2 uur in de nacht van 13 – 14 oktober plat voorover gevallen, was bezig mijn poloshirt over mijn hoofd uit te trekken (Mijn neus bloede met een snee aan de bovenkant, maar niet gebroken) en kon niet meer opstaan.
Als een zeehondje naar de woonkamer gekropen, gelukkig alles gelijkvloers, duurde 2 uur of zo.
Buurman gebeld om 4 uur in de ochtend, gelukkig was hij wakker en die heeft me geholpen.
112 bellen, niet levensbedreigend dus bel de huisartsenpost maar,
toen kwamen er twee verpleegsters.
Trekken en sjorren aan me om me op een stoel te krijgen maar dat lukte ze niet.
Na een uur eindelijk ambulance en naar het ziekenhuis, maar de twee broeders waren handig en met een laken hadden ze me zo op een stoel.
Op de zelfde manier zou ik op de brancard worden gehesen en toen kon ik ook weer staan,
niet lopen en kroop zo met hulp op de brancard.
In het ziekenhuis de standaard onderzoeken, kon al vertellen dat de huisarts had onderzocht of ik last van mijn heupen had.
De scan wees uit dat ik in mijn nek op drie wervels kalk afzetting heb en op de oude plek in mijn onderrug waar de tussen tussen wervel is afgescheurd weer een hernia zit.
Maar gezien de uitstraling naar de achterkant (deze hernia geeft uitstraling naar de voorkant) van de benen men de hernia liever niet wil opereren omdat men dan ook gezond spierweefsel zal moeten verwijderen.
Door fysiotherapie moet er verbetering gaan optreden, daar was ik voor het vallen al mee
begonnen ik liep al meer dan 6 maanden met ernstige rugpijn.
Wel bleek ik ook hartritmestoring te hebben en daar heb ik nu medicijnen voor, maar moet daarvoor nog wel naar de cardioloog begin november.
Ik kon donderdag weer redelijk lopen, dus het bed moest worden vrijgemaakt voor de volgende patiënt, wat de verpleegsters verbaasde.
Want ik had de volgende dag een onderzoek omtrent de spierkracht in mijn armen en benen.
‘S avonds op het nieuws hoorde ik de reden, het ziekenhuis Meander in Amersfoort heeft
operaties naar voren gehaald in verband met de tweede corona uitbraak.
Nu rommel ik liever thuis door met beperking, dan in het ziekenhuis waar is heel goed
behandeld ben.
De volgende dag ben ik maar rustig op de fiets in 35 minuten (normaal 15 minuten) naar het ziekenhuis gefietst en dat beviel me achteraf wel, had wel pijn tijdens het fietsen maar ik kon ook even rusten met trappen heuvel af.
Na het onderzoek weer rustig naar huis gefietst in 25 minuten.
Lopen gaat in een heel laag tempo, zitten doe ik het liefst in de bureaustoel.
Door de extra medicatie val in regelmatig en vroeg in slaap en ben ik weer vroeg op, bed uit is ook bed uit blijven want als ik weer ga liggen dan gil ik het uit van de pijn.
Tijdens elke verandering van houding heb ik dus uitstraling.
Zaterdag en vandaag een boodschapje gedaan bij de buurtsuup, ging redelijk een winkelwagen is een goed hulpmiddel tijdens het lopen.
Het lopen geeft pijn in de benen, maar na 44 jaar rugpijn heb ik daar veel ervaring mee.
Voor de rest probeer ik de dagelijkse zaken weer gewoon te doen, maar alles gaat erg traag.
Daarom voorlopig nog geen weblog, dat red ik nog niet.
Kijk wel regelmatig mee met de logjes en de mailbox, maar ik ben te suf.

Via deze weg wil ik je danken voor de positieve en bemoedigende reacties.

Pannenkoek.

Sinds een half jaar speelt steeds meer mijn rug op, dus een paar weken terug naar de huisarts gegaan.
Toen ik 18 jaar was heb ik een ongeluk gehad en ben ik 18 jaar aan het lijntje gehouden.
Op een zeker moment kon ik niet meer lopen, na controle door een doorgewinterde chirurg was de conclusie, afgescheurde wervel en een hernia, na de operatie bleken het twee hernia’s te zijn.
Drie maanden wachttijd en die bracht ik thuis door in bed, kleine kindertjes over de vloer.
Na de operatie en een jaar revalideren kon ik me aardig redden, maar de pijn in de rug is nooit echt weggegaan.
Nu ben ik doorverwezen naar de fysiotherapeut, ik zou voor de derde behandeling komen maar voel me ziek.
Snotteren, griep gevoel, en dan denk je gelijk aan het ergste.
Buurman Chris staat elke keer weer voor me klaar om me te helpen.
Een paar dagen terug gaat de bel en staat mijn Antilliaanse buurman aan de deur met een
pakketje in aluminiumfolie.
Hier voor jou, je bent mijn aardige buurman en nu in deze Corona tijd geef ik je Antilliaanse pannenkoeken als opsteker.
Wat aardig van hem, en zondag kreeg ik rijst met vis van hem.
Ik kon dat wel gebruiken zei hij.
Toch een opsteker in deze moeilijke periode en fijn dat mensen voor je klaar staan om je
te helpen.
Hoop maar dat ik snel weer opknap, de laatste jaren is mijn gezondheid er niet beter
op geworden.
Maar ik houdt de moed erin.


Antilliaanse pannenkoeken / Arepa di Pampuna

Van de Bank plaat.


(You’re) Having My Baby.
Wat een liefde,
zo’n klein nieuw mensje.
Maar kleine kinderen worden groot.
Kunnen ze je helpen als het nodig is.
De van de Bankplaat is deze week:
Paul Anka & Odia Coates met “(You’re) Having My Baby”.


Paul Anka & Odia Coates – (You’re) Having My Baby.

Aanstaande donderdagmiddag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde prettige mooie week toe.