We huppelden op de loszinnige fandango.
En deden radslagen op de vloer.
Ik voelde me een beetje zeeziek.
Het publiek schreeuwde om meer.
De ruimte gonsde harder.
Terwijl het plafond weg vloog.
Toen we riepen om nog een drankje.
Bracht de ober een vol blad.
De van de Bankplaat is deze week: Procol Harum met “A Whiter Shade Of Pale”.
Deze week is het nummer elke dag te horen,
in de Great Granny Onion Show.
Elke werkdag een aflevering van de Great Granny Onion Show op de “Bank’s Radio” pagina en
aanstaande donderdagmiddag staat er ook de nieuwe “Bankshow”.
Mocht je een verzoekje hebben voor “Bankshow”, laat het Hans Bank weten, hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdag,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een mooie week toe.
Vandaag in de GGOS van GGOS. 2026-06-08.
Een overzicht van de GGOS van vandaag, het is aflevering 1402.
Oldman, wakker worden, roept Flip.
Nu al? Vraagt Oldman.
Natuurlijk het is een nieuwe dag, zegt Flip.
Het was zeker weer heel gezellig, zegt Oma.
Ik kan mij er weinig van herinneren, zucht Oldman.
Aspirientje Oldman? Vraagt Oma.
Dan is de van de Bankplaat een schot in de roos, zegt Hans.
Is dat Procol Harum met A Whiter Shade Of Pale? Vraagt Flip.
Helemaal waar, zegt Hans.
Laat je verder maar verrassen in de GGOS, te vinden op de pagina van Bankradio.
Deze zondag een uitvinding die bij vele niet bekend is, waar mee heel wat kleding op zijn plek worden gehouden. John schreef er afgelopen 31 mei in zijn blogje over.
De uitvinding van de kledingriem zonder gaatjes, ook wel bekend als de ratelriem, clickriem of automatische riem, het is een moderne innovatie op het gebied van mode en comfort.
In plaats van de traditionele gesp met een pin en voorgeboorde gaatjes, gebruikt deze
uitvinding een ingebouwd spoor met micro-inkepingen aan de achterkant van de riem.
Een speciaal mechanisme in de gesp grijpt in dit spoor, waardoor je de riem tot op de
millimeter nauwkeurig kunt afstellen.
Wel zijn de eerste specifieke patenten voor verstelbare riemsystemen met een verborgen
tandstructuur al in 1929 ingediend door uitvinder Noel Statham.
Kledingriemen met en zonder gaatjes.
Citaat:
Mijn huidige uitvinding heeft betrekking op instelbare, ondersteunende middelen of apparaten.
Met name van het soort dat een reeks stops of in het algemeen van metaal, ondersteund door een tape en een schuifregelaar die is aangepast om over een stop gedragen door genoemde ondersteunende tape te schuiven voor ‘instelbare betrokkenheid bij elke gewenste van
genoemde stops, waarbij genoemde ondersteunende middelen gemakkelijk instelbaar zijn voor handig gebruik onder gevarieerde verbindingen.
Einde citaat:
Een uitvinding van Noel Statham New York Amerika.
Onder VS – patent 1.887.825.
De uitvinding werd gepatenteerd op 15 november 1932.
Wil je meer over de uitvinding lezen?
Bezoek dan de volgende website: freepatentsonline.com.
Schat, je stuurt me.
Ik weet dat je me stuurt.
Schat, je stuurt me.
Eerlijk gezegd wel .
Ook nu weer een afwisselende aflevering met veel muziek.
Muziek om op de bank bij weg te dromen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Je bent weer welkom bij de nieuwe aflevering van de “Bankshow”,
Ik wens je veel luisterplezier.
Op de pagina Bankradio staat een overzicht en de player met alle “Bank’s Shows”
en de “GGOS Shows”.
In het eerste uur:
Voor de volgende jarige luisteraar heeft Hans Bank een plaatje gedraaid. Robert.
De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd. melody. Lutgarde. Sjoerd. Francky. John. MizzD. Peter. Nellie.
Mieke. Robert.
Teun. Lies.
In het tweede uur:
Voor de volgende luisteraar heeft Hans Bank een song gespeeld van zijn cd’s. Peter.
Deze keer een brief van Shirel.
Voor de luisteraars heeft Hans een verhaaltje voorgedragen.
Dit weekend in de Gouden terugblik Ellen Foley, ze is geboren in St. Louis op 5 juni 1951 en is een Amerikaanse zangeres en actrice en viert haar vijfenzeventigste verjaardag.
Ze heeft vijf solo-albums gemaakt, maar is vooral bekend vanwege haar samenwerking met
andere artiesten onder andere Meat Loaf die waarschijnlijk de bekendste is.
In het begin van de jaren zeventig verliet ze haar geboortestad de dag nadat ze eenentwintig was geworden, verhuisde ze naar New York City om voor actrice te gaan studeren.
Ze ging op cattle-call audities en deed mee op het podium, maar haar eerste betalende baan was zingen in een muzikale komedie revue in de Catskills.
Ze werd ontslagen omdat ze te vreemd was en ze begon een band genaamd Big Jive en trad op in Atlantic City voordat de casino’s opende.
Tijdens een tournee met National Lampoon ontmoette ze collega-acteurs Meat Loaf en Jim Steinman, de zanger en songwriter achter de aanstaande Top 40-hit
“Paradise by the Dashboard Light”.
Een acht minuten durende ode aan tienerseks en romantiek, “Paradise” bevatte haar
dramatische, botrillende stem die de vrouwelijke rol op zich neemt voor Meat Loaf’s wellustige
mannelijke leiding.
Ze verzorgde ook backing vocals op een extra trio van tracks — “You Take the Words Right Out of My Mouth (Hot Summer Night)”, “Alles Revved Up with No Place to Go,” en de titel op de
resulterende Bat Out van het album Hell (1977) .
Bat Out of Hell heeft meer dan 50 miljoen verkocht kopieën wereldwijd (14 miljoen in de VS) en een eerste fundatiesteen worden in het Classic Rock genre.
Vanwege haar toezeggingen als castlid in de Broadway-productie van Hair, was ze niet in staat zich te committeren aan de maanden van werkzaamheden die nodig waren om Bat Out of Hell te promoten.
In plaats daarvan aanvaardde ze een aanbod om als solo-artiest te tekenen om Steve Popovich’s Cleveland International Records, hetzelfde label dat had Bat Out of Hell
(via Epic Records) uitgebracht.
Ze was al snel aan het werk met producers Ian Hunter en Mick Ronson nemen Night Out uit 1979 op, haar debuut album met “We Belong to the Night”, een nummer een hit in Nederland, door haar en Fred Goodman geschreven.
Terwijl ze in Londen Night Out promootte, begon ze een turbulente maar artistiek vruchtbare relatie met Clash singer/songwriter/gitarist Mick Jones.
Voor Foley’s tweede solo-inspanning, The Spirit of St. Louis, de Clash zou dienen als
backingband (samen met Tymon Dogg en de Blockheads) en zes van de de tientallen tracks van de lang speel plaat
werden geschreven door Jones en collega Clash-frontman Joe Strummer.
Veel van de Geest van St. Louis werd gelijktijdig opgenomen met sessies voor de Clash’s eigen baanbrekende drievoudige LP, Sandinista! Foley, naast Jones, zong voorsprong op de tweede single van dat album, “Hitsville UK” en ze ook verschijnt op het albumnummer ‘Corner Soul’.
Sandinista! werd geleased in december 1980, gevolgd door The Spirit of St. Louis in februari 1981. Iets meer dan een jaar later zou Foley verschijnen in de vijfde studio van de Clash album,
Combat Rock, het verstrekken van backing vocals aan “Car Jamming”.
Velen geloven dat de rocky relatie van Foley met Jones de inspiratie was daarvoor Wereldwijde hit van het album, “Should I Stay or Should I Go”.
In 1983 werd een laatste solo studio album Another Breath door Cleveland International
uitgebracht.
Haar Broadway podium carrière omvat hoofdrollen in Hair (1977), Into de Woods (1989) en
Me and My Girl (1986-1989) .
Het was Foley die ontstaan de rol van de heks in Stephen Sondheim’s Into the Woods at San Diego’s Old Globe Theater.
Naar verluidt, de ‘favoriete heks’ van Sondheim, hij noemde haar de ‘alfa en de omega’.
Ze voerde ook een dansnummer uit in de filmversie van Hair (1979), gechoreografeerd met Twyla Tharp en geregisseerd door Miloš Forman.
Ze had ook filmrollen in Tootsie (1982), Fatal Attractie (1987), Married to the Mob (1988),
Cocktail (1988) and Lies I Told My Little Sister (2014) .
Veel van haar fans kennen Foley als openbare verdediger Billie Young in de tv-serie Night Court, waar ze het eerste seizoen (1984-1985) in speelde.
Dat ze verscheen ook op 3 Girls 3 (1977), Spenser: For Hire (1987), All My Children (1992),
Ghostwriter (1992-1993), Law & Order (2000) en Body of Proof (2011).
In het midden van de jaren 2000 gaf ze stem aan de Paul Green School of Rock Muziek
in Manhattan.
Regisseur Richard Linklater en acteur Jack Black gebracht deze school naar wereldwijde
bekendheid in de fictieve 2003 comedy School of Rock.
Zo ontmoette ze haar man, acteur / schrijver Doug Bernstein in 1989 toen ze was met in de hoofdrol in Me en My Girl.
Naar show-business normen zijn ze voor een eeuwigheid getrouwd, wel eenendertig jaar.
Gedurende die tijd gaf Foley les aan de School of Rock en bleef acteren op het podium tijdens het opvoeden van de twee zonen van het paar, Timothy en Henry.
De familie zijn Oude bewoners van Manhattan’s Upper West Side.
Het was tijdens een productie van een toneelstuk genaamd Hercules in High Suburbia in 2005, in het beroemde experimentele theater La Mama in New York City, dat ze werds geïnspireerd om haar opnamecarrière te laten herrijzen.
Ze ontmoette haar huidige medewerker, muzikant/songwriter Paul Foglino, die de liedjes schreef en Muziek voor de show.
Twee van de nummers in die productie — “Madness” en “Everything’s Gonna be Alright”
zou verschijnen op Foley’s 2013 solo comeback album, About Time (Urban Noise Music) .
In het voorjaar van 2021 kondigde ze opnieuw een nieuw album aan,
Fighting Words samenwerking met Foglino.
De LP beschikt over tien nieuwe tracks en Foley’s versie van “Heaven Can Wait”,
een Jim Steinman ballad van Bat Out of Hell waarop ze oorspronkelijk niet had opgetreden.
Deze versie van “Heaven Can Wait” verscheen voor het eerst op de soundtrack van Lies I Told My Little Sister, die Foley in een bijrol speelde.
Ellen Foley zet haar actieve carrière in de muziek en het theater voort en treedt live op in New Yorkse zalen en op regionale podia.
Ze is vooral bekend als de krachtige zangeres die de vrouwelijke leadzang verzorgde op Meat Loafs “Paradise by the Dashboard Light”.
Ze verdeelt haar tijd tussen New York en Connecticut, waar ze regelmatig acteert en nieuw
solowerk uitbrengt.
Maar dit weekend is ze de gouden terugblik ‘We Belong To The Night’, het nummer gaat over een liefdespaar dat de dag moet zien te overbruggen, want alleen in de nacht komen zij
tot leven.
Dat zingt Ellen Foley op haar eerste solosingle.
Het wordt direct een nummer 1 hit, afkomstig van haar eerste LP Nightout uit 1979.
Het nummer kwam op 29 september 1979 binnen in de Nederlandse top 40 en bleef daar 12 weken in staan, de hoogste positie was voor 3 weken op de 1ste plaats.
