Categoriearchief: Amersfoort

Buurt nieuws.

Vandaag een overzicht van dingen uit mijn omgeving en die ik wel met je wil delen.
Zonder vervoer staat alles stil!
Een slogan uit het vrachtvervoer.
Maar zie ik een vrachtwagen staan waarvan de chauffeur jarig is en zijn vrachtwagen
was versierd door zijn collega’s
Dus ik heb Willem ook spontaan gefeliciteerd, zo’n kans moet je niet laten liggen.
Was een leuk onderhoudt met hem.
Maar vervoer kom je overal wel tegen.
Soms op twee wielen, niet zo geschikt voor mijn persoon.
En dan weer op vier wielen.
Belangrijk is dat we in ons leven maar door rollen.


Willem 50 jaar.


Een Sparta Sport 3V, Cilinderinhoud 48 cm3 .
Productie jaren 1969 t/m 1978
Ook wel Nozembromfiets of Herenbromfiets genoemd.


Triumph Trophy 1.2 1200ccm 74kW.


Yamaha DragStar 1100ccm 46KW.


YAMAHA TDM 900 897ccm 63.2kW.


Fiets, met verdroogde zonnebloem.


Heeft de virtuele garage van Sjoerd niet gehaald.
SAAB uit 1974 1709ccm 74 kW.


Binnen kort weer het paard van SinterKlaas.

Botulisme.

Gisteren schreef ik over het herstel van de natuur na de zomerhitte op de “weblog”.
Maar er is ook een ander gevolg van de hitte en de vervuiling van het water.
Zo werden er vorige maand, loop wat achter met de logjes, in verschillende vijvers in Amersfoort noord dode eenden en vissen aangetroffen, ook hier zag ik ze drijven in de vijver en in sloten.
De oorzaak van het sterven van de dieren is “ botulisme ”, meldt de gemeente Amersfoort.
Medewerkers van de Dierenambulance hebben de dieren opgeruimd en probeert dit zoveel mogelijk te blijven doen.
De gemeente heeft borden geplaatst en deze wijzen op de gevaren van botulisme.
Zo raad men af om met de dode dieren of het water waarin dode dieren liggen in aanraking te komen.
Ook honden kunnen ziek worden of dood gaan van het gif dat door de botulismebacterie wordt geproduceerd.
“En moeten de dode dieren zo snel mogelijk worden opgeruimd”, aldus de gemeente in
een bericht.
Maar we zijn er nog niet want het Waterschap Vallei & Veluwe heeft ook “ blauwalg
geconstateerd.
Blauwalgen ontstaan door zogeheten cyanobacteriën die in stilstaand water en bij hoge
temperaturen groeien.
Een bepaalde combinatie van temperatuur, tussen de 20 en 30 graden, licht en voedingsstoffen zorgt ervoor dat blauwalgen zich snel kunnen ontwikkelen.
Dat betekend dat contact met het water moet worden vermeden.
In beide gevallen is het niet verstandig om de honden in het water zwemmen of van het water drinken.
De gemeente plaatst waarschuwingsbordjes die wijzen op de gevaren van blauwalg.
Gelukkig is het minder warm en is de overlast in het oppervlakte water verdwenen.
De natuur kan weer opgelucht adem halen.


Bordje een.

Bordje twee.

Dode eend in de Sloot.

Deze water kwaliteit schreeuwt om problemen.

De troep die men achterlaat werkt ook niet positief mee.

In de vijver dumpt men ook veel rommel.

Gelukkig heeft familie Zwaan het overleeft.

Net als de familie Fuut.

Regen na de droogte.

Ik schreef de titel van dit logje ‘Regen na de droogte’ en dacht gelijk aan het opzegversje van Jaap Kooiman, uit het televisieprogramma “Toen was geluk heel gewoon”:
Handjes in de hoogte,
voetjes van de grond.
Regen na de droogte,
lachen is gezond!
Waar maakte ik mij nu ook alweer zo druk over, helemaal vergeten….
Maar ik ben de hitte van de afgelopen periode nog niet vergeten.
Iedereen beleefde de warmte op zijn eigen manier.
Toen ik weer mobiel was heb ik een rondje gemaakt door de wijk “ Zielhorst”.
Een excuus wandeling om te kijken of lopen weer goed ging en of de natuur zich al had hersteld van de droge warme zomer periode.
Na wat flinke regenbuien was het water in vijvers en sloten weer op niveau,
maar je kon de gevolgen van de hitte nog wel terug vinden in onder andere het gras.
Nu is gras een hardnekkige soort en die hersteld zich wel weer.
Maar de flinke regenbuien zorgen er niet voor dat de grond voldoende water op kan nemen, daar heb je eerder druilerig weer voor nodig.
Het was stil in de wijk, zag maar weinig mensen en deed me denken aan een slaapwijk.
Maar de oorzaak kan ook ergens anders leggen, ik liep buiten de honden uitlaat uren.
Zelf vond ik het niet onprettig rustig te kunnen wandelen.
Maar de natuur is aardig hersteld, alleen was er nog zorg over het oppervlakte water.
Daarover morgen meer.


gras groeit wel weer aan.

De bomen en struiken zijn weer bijgekomen.

Slootje op niveau en het gras groeit weer.

Maar er loert een ander groen gevaar.

De eendjes ploeteren zich een weg door het kroost.

Fietspad.

Het zal de tijd van het jaar zijn, maar ik schrijf de laatste tijd regelmatig over fietspaden en fietspaaltjes.
Begrijpelijk want er liggen veel fietspaden in ons land, zo ook hier.
Zo is er het snelfietspad van industrieterrein Vathorst naar het centraal station van Amersfoort.
Zelf maak ik ook regelmatig gebruik van het fietspad want in een korte tijd ben je in de stad.
Zo is het aantal fietsers die de rotonde aan de Holkerweg , die in de wijk Schothorst ligt, op een werkdag passeren maarliefst zo’n 17.000 fietsers.
Dus dat betekend ook dat veiligheid en onderhoud een belangrijk onderdeel is van de
infrastructuur.
Zo werd laatst het asfalt op het fietspad Hoolesteeg , tussen de wijk Kattenbroek en Schothorst vernieuwd.
Er was twee weken voor uitgetrokken, en als de schoolvakantie voorbij zou zijn, zou het fietspad weer beschikbaar zijn.
Dus ik dacht de tweede week, ik ga eens kijken hoe het met de werkzaamheden is.
Op donderdag er heen gefietst en tot mijn verbazing waren de werkzaamheden afgerond.
Alleen de markering moest nog worden aangebracht.
Dus geen foto’s van de werkzaamheden, dan maar een filmpje op de fiets.
Nou het wegdek is heel plezierig om over te fietsen.
Je moet wat om een weblogje af te ronden.


Hoolesteeg afgesloten.

Zonder markering.


Op de fiets.

Water kwaliteit.

Sinds het openstellen van het fietspad langs de Eem, is het er steeds drukker geworden.
Toen ik er in het begin regelmatig fietste in juni 2015 was het er nog rustig, soms gewoon stil.
Drie jaar later tijdens een mooie zondag in mei 2018 langs de Eem gefietst en het was zichtbaar drukker geworden, men recreëerde en zwom volop.
De recreatieve kant van de Eem was ontdekt.
Het was er vaak druk, overlast van afval en geluid, vechtpartijen en niet meer de omgeving om rustig langs te fietsen.
Maar wat bij bezoekers niet bekend was dat het water in de Eem officieel geen zwemwater is.
En omdat het officieel geen zwemwater is wordt de waterkwaliteit ook niet gecontroleerd.
Dus vanuit de provincie wordt de rivier niet controleert op zwemkwaliteit en veiligheid.
Het gevaar van ziekte ontstaat vooral tijdens warme zomerdagen, zoals de afgelopen periode.
Omdat er dan minder regen zal vallen wordt het water niet aangevuld met schoner regenwater.
Ook een oorzaak is dat de rioolzuiveringen van Soest als Amersfoort op de Eem hun rioolwater lozen.
Als er veel regen valt, kan het voorkomen dat de rioolzuiveringen nog eens extra rioolwater gaan lozen.
Ook langdurige droogte is niet goed voor de waterkwaliteit van de rivier omdat schadelijke stoffen zich dan kunnen ophopen.
Omdat de veiligheid van zwemmers daardoor niet gegarandeerd kan worden,
gingen de gemeenten over tot het plaatsen van waarschuwingsborden,
geplaatst op plekken waar zwemmers vaak het water in gaan.
De gemeenten raden zwemmen in de Eem af: ‘Veiligheid kan niet worden gegarandeerd’.
Gelukkig is de vakantie voorbij, de scholen zijn begonnen.
Dus ik kan weer op mijn fiets aan genieten van de omgeving.


2018, nog gezellig druk.

Zelfs op de Fietsbrug de Malebrug was het rustig.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

O, zit dat zo! – Zwemmen in rivieren?!