Categorie archief: muziek

Eddy Wally – Chérie.

Dit weekend een markante artiest, namelijk “Eddy Wally” de artiestennaam van Eduard René Van De Walle die geboren is in Zelzate op twaalf juli 1932, hij was een Belgische zanger.
Ik vond hem altijd wel een speciale artiest, hij hield van glitter en glamour maar de tegels in zijn tuin lagen er schots en scheef bij.
Hij was de zoon van een fabrieksarbeider die in zijn vrije tijd regelmatig met zijn accordeon
optrad.
Zijn vader leerde hem al vroeg accordeon, gitaar en mondharp spelen.
Zijn vader overlijd al op jonge leeftijd en moet hij als tiener al instaan voor de kostwinning van het gezin.
Hij gaat aan het werkt als textielarbeider in de weverij van Sas van Gent en daar leert hij zijn toekomstige vrouw Mariëtte kennen.
Na zijn werk treed hij, net als zijn vader, regelmatig op in cafés als zanger en gitaarspeler
In 1956 treed hij in het huwelijk met Mariëtte en een jaar later wordt hun dochter “Marina
geboren, die later zangeres wordt.
Hij verlaat de fabriek en gaat samen met zijn vrouw en schoonmoeder op de markt
tassen verkopen.
Na het overlijden van zijn schoonmoeder in 1960 nemen Eddy en Mariëtte de zaak over van zijn
schoonouders.
Het is in die periode dat zijn muzikale carrière vorm krijgt.
Hij opent een eigen feestzaal ‘Paris-Las Vegas’ in Ertvelde en leert in 1966
Johnny Hoes” kennen.
Het is het begin van een jaren lange samenwerking.
Samen met Hoes neemt hij zijn eerste single “Chérie” op en wordt uitgebracht door Telstar, de platenmaatschappij van Johnny Hoes.
Het nummer is meteen een schot in de roos en staat acht weken op nummer één in de
Belgische hitlijsten en blijft tot op de dag van vandaag zijn populairste nummer.
Het succes van Eddy Wally is een feit en het zelfde jaar brengt hij zijn eerste langspeelplaat uit, onder de titel “Chérie” met nummers als, “Signorita D’Amore”, “Rode Rozen” en
Speel Voor Mij Guitaar!”.
In 1968 komt hij met een nieuwe langspeelplaat onder de titel “Wees Lief Voor Mij”.
Ook over de grens maakt de charmezanger naam en in de jaren zeventig gaat hij naar Amerika, in de jaren daarna zou hij nog afreizen naar de toenmalige USSR en in 1994 treedt hij op in
China, waar hij zijn hit Chérie in het chinees vertaalt.
Sinds de jaren zeventig brengt hij regelmatig nieuwe albums uit onder het Telstar,
op een album na, “Eddy Wally ‎– Eddy Wally” dat wordt bij Music For Pleasure uitgebracht.
Hij wordt een fenomeen, een levende legende waar hij zelf graag vorm aangeeft.
Hij kleedde zich graag in glitterkostuums en gedroeg zich als een naïeve,
onverstoorbare optimist.
Hij noemt zichzelf ook consequent ‘The Voice of Europe’.
De spot die hem te beurt valt, neemt hij erbij met de glimlach, want hij is een charmeur en treed veelvuldig op.
Door zijn typische stopwoordjes, “gewéldig”, “wauw”, “onvoorstelbaar”, “oh my god”
en zijn speciale manier van praten werden nogal eens door komieken vaak geïmiteerd.
Vanwege zijn faam en komische imago was hij vaak te gast in verschillende
amusementsprogramma’s.
Een aantal bekende nummers zijn wel “Dans met mij die laatste tango!” (1969),
Ik spring uit een vliegmachien” (1996) en ”Dans mi amor” (2003) .
Maar in 2003 wordt hij ziek en hij vecht terug en kan even een comeback maken.
Maar wanneer hij in 2010 onwel wordt op het podium is het duidelijk dat het niet goed met hem gaat.
Enkele maanden later, op 6 maart, krijgt hij een hersenbloeding en raakt hij verlamd aan de
linkerkant en hij zou niet meer herstellen, zeker omdat hij een jaar later een nieuwe klap te
verwerken krijgt.
Zijn vrouw Mariëtte overlijdt op tachtigjarige leeftijd en sindsdien leefde hij in een woon- en zorgcentrum in Zelzate waar hij op 6 februari 2016 overlijd, hij werd vier en tachtig jaar.
Een mooi citaat van hem is wel: “Het applaus, daar leef ik van.
Als ik niet kan optreden, kan ik niet gelukkig zijn”.
Dit weekend is hij de Gouden terugblik in de BankShow met zijn grootste hit Chérie.

Microfoon.

Na wel twintig jaar vond ik het wel een tijd om mijn bestaande “Takstar DM-250”, die niet meer is te koop, microfoon te vervangen in de studio.
Niet omdat deze niet goed werkt, maar je wilt wel eens wat anders proberen om het geluid te verbeteren een klein cadeautje aan je zelf.
Dus na lang zoeken kwam ik op de “ECMS-70” grootmembraan condensatormicrofoon van
IMG Stageline” men zegt dat het een werkpaard is wat je in huis haalt met een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding.
Nou dan heb ik een werkpaard in huis en denk ik aan Andre van Duin zijn hit er staat een paard in de gang.


En met de meegeleverde shockmount hou ik de opnames vrij van trillingen die de microfoon via het statief kunnen bereiken, dus ik kan op de studiotafel slaan of op de houder,
het stoten tegen de houder gebeurd me nogal eens.
De levering is compleet, de microfoon zit netjes in een etui maar krijgt hier een vaste opstelling.
Nu nog een Behringer Micropower PS 400 compacte fantoomvoeding aansluiten, met de juiste kabels en gaan met de banaan.
Ben benieuwd of men het verschil hoort in de spraak, zelf ben ik wel tevreden over het
resultaat.


De Takstar DM-250 microfoon.


Los snoer en lege houder.


Fantoomvoeding aansluiten, met de juiste kabels.


De nieuwe ECMS-70.

Van de Bank plaat.


weet je wat ik zie als ik gedronken heb?
allemaal beestjes.
zoveel beestjes om me heen.
De van de Bankplaat is deze week:
Ronnie & The Ronnies met het nummer “Beestjes”.

Aanstaande donderdagmiddag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een zonnige week toe.

Bank’s Show.


De maand juli is begonnen.
De temperaturen zijn flink gedaald.
Mis je de zon?
Ik heb wel een papieren zon voor je.
Alles is weer te beluisteren in de aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, de brief, het weer en het verhaal.
Nu ook nu weer een gezellige aflevering met veel muziek.
Muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Sjoerd.
Redstar.
Suske.
Dien.
Peter.
Morganaine’s Passions.
Rebbeltjes.
Lies.
Matroos beek.

In het tweede uur:

En de volgende luisteraars hebben een brief of een verhaal gestuurd.
Shirel.
Yaron.
Aba.
Boerin.


Robbie Robertson – Fallen Angel.

Robbie Robertson” is een Canadese muzikant bekend om zijn werk met de muziekgroep
The Band”.
Hij is ook een songwriter, een filmcomponist, een producent, een acteur en een auteur.
Jaime Royal (Robbie) Robertson, oorspronkelijk Jaime Robert Klegerman werd geboren in
Toronto Ontario, op 5 juli 1943 en viert vandaag zijn zes en zeventigste verjaardag.
Hij is het kind van zijn vader Alexander David Klegerman, die hij nooit gekend heeft en zijn
moeder Rose Marie Chrysler die van Indiaanse afkomst was,een Mohawk.
Als kind kwam hij al vroeg in aanraking met zowel Indiaanse muziek als de Amerikaanse
countrymuziek mede daardoor begon zijn professionele muziekcarrière al op jonge leeftijd.
In 1958 speelde hij als jonge gitarist bij de “The Hawks” en begeleide tijdens tournee de
rockabilly zanger “Ronnie Hawkins” waar hij later opnames mee zou gaan doen.
Daar ontmoeten hij “Levon Helm” en later “Rick Danko”, “Garth Hudson” en “Richard Manuel”,
de groep maakte zich in 1964 los van Hawkins en traden onder allerlei namen op.
Aanvankelijk noemden ze zich “The Levon Helm Sextet”, dat werd later “Levon and the Hawks” en “The Canadian Squires”.
Ze hadden weinig succes totdat “Bob Dylan” hun verzocht mee te werken aan een tumultueuze serie concerten in 1965 die Dylans transitie van “folkie” naar “rocker” markeerden.
Toen was de tijd ook rijp om de The Band te vormde met enkele van zijn collega-muzikanten.
The Band, was een van Amerika’s meest gerespecteerde rootsrockgroepen, hun debuutstudio-album was “Music From Big Pink” wat een succes werd.
Andere door de band uitgebrachte albums zijn “Cahoots”, “Moondog Matinee” en “Island”.
Tijdens zijn werk bij de band schreef Robertson verschillende nummers, zoals “The Weight”,
Up on Cripple Creek” en “Broken Arrow”.
Robbie was een integraal onderdeel vanaf het begin van schreef hij verschillende nummers
zoals The Weight, ”To Kingdom Come”, “Chest Fever” en “Caledonia Mission”, alle reuzen van hun meesterlijke begin in 1968.
Nadat de band uit elkaar ging, begon hij aan zijn solocarrière.
Hij heeft gewerkt aan de soundtracks van veel films, waaronder “The Last Waltz”, “Carny” en “The King of Comedy”.
Hij staat bekend om zijn frequente samenwerking met gerenommeerde regisseur
Martin Scorsese”.
Hij ontving verschillende onderscheidingen, werd ingewijd in de Canadian Songwriters Hall of Fame en Canada’s Walk of Fame en ontving ook de Lifetime Achievement Award van de
National Academy of Songwriters.
In 1987 kwam zijn eerste solo-album uit, getiteld “Robbie Robertson”, het album werd mede geproduceerd door “Daniel Lanois” en ook hebben de volgende artiesten mee gewerkt “U2”,
Peter Gabriel”, “Neil Young”.
Hij is niet zo productief als solo artiest want het zou nog eens vier jaar duren voordat een
follow-up album uitkomt, het is het album “Storyville” wat op 30 september 1991 wordt
uitgebracht.
Zo gaat hij ook samen met de bands “The Meters” en “The Neville Brothers” op zoek naar het
rijke verleden van de muziek uit New Orleans.
Hij schakelt hij naadloos over naar verschillende Crescent City stijlen met blues, gospel en R & B via zijn kenmerkende half stemmige vocale stijl.
Ondanks brede lovende kritieken en een toppositie in de Britse hitlijsten, slaagt het geproduceerde album er niet in om hem door te dringen in de wereld van de volwassen rock.
In 1994 produceert het album “Music for The Native Americans”, de muziek geschreven door hem en andere collega’s die worden aangekondigd als het Red Road Ensemble, voor de televisiedocumentaire “The Native Americans”.
Het album was de eerste poging van hem om muziek te schrijven die specifiek was geïnspireerd op zijn Mohawk erfgoed.
klinkt de soundtrack onvermijdelijk meer gedateerd dan sommige van zijn andere solowerken, maar het kan op zijn minst de legitimiteit van inbreng van mede hedendaagse Native American afkomstige artiesten, mensen zoals “Pura Fé” een blues zingende afstammeling van de Tascarora stam en oprichter van inheemse a capella groep “Ulali”.
Zijn diepgewortelde lagen van quasi ambiente muziekstijl vergelijkbaar met die van“Kraftwerk”, de programmering, percussie en etnische stemmen zijn erg ‘echte wereld’ het album is door
Capitol Records uitgebracht.
Een groot deel van de geschiedenis is behoorlijk tragisch, maar al te vaak heeft de ontroering van het Indiaanse verhaal niet echt de ruimte om te ademen te midden van de overdreven geavanceerde, studio gestuurde muziek en teksten die vaak grenzen aan het banale.
Amerikaanse indianen zijn ook onderwerp in de teksten van het album “Contact from the Underworld of Redboy” uit 1998 wat hij onder andere met “Howie B” en “Marius de Vries” produceerde.
In 2000 overtuigden “David Geffen” en “Mo Ostin” dat hij bij DreamWorks Records aan het werk te gaan als creative executive.
Zo haalde hij weer “Nelly Furtado” over om bij het bedrijf onder contract te komen en is ze actief betrokken bij filmprojecten en het ontwikkelen van nieuw kunstenaarstalent.
In 2002 voerde Robertson “Stomp Dance” uit tijdens de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen van 2002 in Salt Lake City, Utah.
In 2004 droeg hij bij aan de soundtrack van de drama film “Ladder 49” met het nummer “Shine Your Light”.
In 2011 werd hij toegevoegd aan de ‘the Canadian Songwriters Hall of Fame’ en 2011 werd hij een Officier of the Order of Canada door gouverneur “General David Johnston”.
In 2014 werd The Band was toegevoegd aan de Canadese Walk of Fame.
Maar dit weekend is hij met zijn eerste single in de Nederlandse top 40 de Gouden terugblik.

De clip van Robbie Robertson – Fallen Angel kun je hier bekijken.
Mag niet worden gedeeld via YT.