Categoriearchief: Amersfoort

Assemblagebedrijf Molenaar.

Toen ik richting Ermelo fietste kwam ik nog een paar oldtimers tegen,
dan heb ik het over oude auto’s.
Maar als ik een DAF 55, een fort, een Volvo of een Morris personenauto is maakt me niet uit ik geef ze een duimpje en een brede lach.
Als reactie reageert de bestuurder of inzittenden heel positief, zwaaien en ook een blijde lach.
Het doet ze goed om te ervaren dat hun oldtimer gezien wordt.
Zo ook de Morris personenauto die ik voorbij kwam komen, deden me nadenken over een logje wat ik op de plank had liggen, ten minste de informatie, nu het verhaal.
In Amersfoort werd in 1936 de firma J.J. Molenaar de importeur van Morris gestart.
Op de bovenstaande website vind je foto’s van de assemblage van de auto’s in de fabriek zien.
Naast de andere merken verkocht J.J. Molenaar vanaf begin 1932 het Britse automerk MG (Morris Garages) en vanaf 1 januari 1933 werd hij officieel importeur van dat merk.
In 1936 stopte de Morris vestiging in Delft met leveren van auto’s en mede door de persoonlijke contacten van J.J. Molenaar met William Morris werd de import van Morris personenauto’s en vrachtwagens overgedragen aan zijn bedrijf.
Molenaar was al actief voor de BOVAG en vanaf 1932 was hij voorzitter van de afdeling Amersfoort.
Vanaf 1937 maakte hij ook deel uit van de commissie die het voorbereidende werk deed voor het opstellen van de vestigingseisen voor het garagebedrijf.
Ook vanaf 1937 zat hij in het bestuur van de uitgever van het BOVAG magazine en bleef dat doen tot zijn overlijden in 1957.
De verkoop van Morris en MG ging goed maar na het begin van de Tweede Wereldoorlog
konden geen auto’s meer worden geïmporteerd uit het Verenigd Koninkrijk.
Op verdenking dat hij lid van de Britse geheime dienst zou zijn, werd J.J. Molenaar gearresteerd door de Duitse Bezetters.
Na enkele maanden werd hij vrijgelaten maar bij terugkomst in Amersfoort bleek dat het bedrijf intussen onder Duits toezicht was geplaatst.
Zij hebben echter nooit de zesendertig gloednieuwe Morris personenauto’s gevonden die Molenaar had ingemetseld op de zolder.
In 1962 werd aan de Nijverheidsweg een nieuw fabriekscomplex in gebruik genomen.
Op de foto is te zien dat inde uitbouw de verkoopafdeling was gevestigd en de bedrijfswagen werkplaats met assemblagehal daar achter.
Rechtsboven werd in de assemblage fabriek de beroemde Morris Minor en Oxford en de J2 met J4 bestelwagens geassembleerd.
Nog een mooie folder uit de bloei jaren van Morris is hier te vinden.
In de fabriek worden geen Morris meer in elkaar gezet, misschien wel gewassen.
Want de hallen worden nu gebruikt door een autodealer en een autowasstraat.
Het leuke is als je bij de autowasstraat naar binnen kijkt, zie je nog de oude constructie van het originele dak.


De huidige fabriekshal.

De fabriekshal in 1962.

Wasstraat en de oude constructie van het originele dak.

Reclame Morris Minor 1000.

Assemblage van de auto’s.

Rondje Amersfoort.

Vandaag een overzicht van een rondje fietsen vorige week in Amersfoort op een mooie dag.
met de camera op de borst val je toch meer op en het maakt de mensen nieuwsgierig.
Waarom maak je daar een foto van? Krijg ik regelmatig te horen.
Een moment voor een gesprekje wat soms ook weer informatie oplevert over de omgeving.
Ik start de foto serie bij de Holkerweg, in de wijk Schothorst.
Zo kom ik bij de bekende Koppelpoort terecht en aan de overkant van het spoor is ook aan de Eem veel veranderd, nu het Eemplein.
De haven heeft een recreatieactieve functie gekregen, met de bouw van nieuwe appartementen, horeca, Kunsthal KAdE en de Bibliotheek Eemland is het industriële verleden wel gewist.
Aan het Smallepad is de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed gevestigd, dat op 24 juni 2009 officieel is geopend door Koningin Beatrix, samen met Staatsbosbeheer.
Langs het voormalige spoorstation en langs het nieuwe centraal station.
Zo kwam ik bij de toekomstige ‘Westelijke rondweg’ waar de bomen al jaren terug voor zijn
gekapt, maar geen aannemer het voor de aannemingsprijs er aan wil beginnen.
Langs de dierentuin Amersfoort, komt ook nog wel eens in het nieuws.
Maar doorgefietst richting Amersfoort noord, over de brug die over de Eem ligt.
De zonnepanelen waren nog steeds niet geplaatst, maar op 4 september werden de eerste
zonnepanelen geplaatst, foto’s volgen bij het volgende fietstochtje.
richting huis, tijd voor koffie en de weblog te bewerken.


De Holkerweg, Schothorst.

de koppelpoort.

Nieuwe Drapiersgilde appartementen aan de Eem.

Het Eemplein.

De koppelpoort met zicht op het Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.

De glazenwand, waar Staatsbosbeheer is gevestigd.

De andere kant van de gevel met de glazenwand.

Oude spoorstation.

Huidige centraal station.

‘Westelijke rondweg’.

Dierentuin Amersfoort.

De Eem richting stad, links Meander Medisch Centrum.

Bijna worden de zonnepanelen geplaatst.

Station Smallepad.

Toch maar eens een logje over station aan het “ Smallepad”.
Ik weet niet anders dan dat het bestaat, net als het oude centraal station dat in 1997 is
gesloopt.
Maar het was anders, Amersfoort van voor 1850 werd toen aangeduid als ‘de schone slaapster’ een ingedut provinciestadje waar voor handel en industrie maar weinig te beleven was.
Door overheidsinitiatief kwam daar verandering in, want op 17 augustus 1863 werd het eerste station van de stad werd geopend aan het Smallepad.
Vier dagen later reed de eerste stoomtrein door Amersfoort met een snelheid van 20 kilometer per uur.
Het station aan het Smallepad is niet meer in gebruik, maar het is het wel oudste station van Amersfoort.
Het station werd overbodig toen de drie stations van Amersfoort samengingen in 1901.
De eerste lijn die langs Amersfoort reed was de west-noord verbinding Utrecht-Amersfoort-Hattum-Zwolle, aangelegd door de Nederlandsche Centraal Spoorwegmaatschappij.
In1874 werd het station vergroot toen de Hollandsche IJzeren Spoorwegmaatschappij de west-oost lijn, Amsterdam, Amersfoort, Zutphen, in gebruik nam.
Met de komst van de trein nam de groei in Amersfoort sterk toe, waarbij er nieuwe woonwijken kwamen voor forenzen en ontstond er industrie die veel banen verschafte.
Het station bleef tot 1902 in gebruik waarna het nieuwe station geopend werd op de huidige plek van het nieuwe centraal station.
Het voormalige stationsgebouw had na de sluiting diverse functies maar raakte in de loop der tijd sterk verwaarloosd.
Van 2000 tot 2002 is het gebouw opgeknapt en zoveel mogelijk in oude staat hersteld en het
gebouw werd een Rijksmonument.
Hierna heeft het gebouw dienst gedaan als reisbureau, boekhandel en enkele jaren later werd het gebruikt als kantoor.
De houten treinwagon naast het spoor, de ‘turvogn’ staat naast het station sinds 2002.
Het reisbureau TUI liet als karakteristieke blikvanger buiten een teakhouten wagon uit 1951 van de Holmenkrollenbaan in Oslo (Noorwegen) plaatsen.
De wagon is zo gezegd een aandenken aan een reisbureau dat na een jaar al stopte.
Een grappig detail was wel het woord Majorstuen dat te lezen was op het informatiebord van de wagon, is de naam van de duurste wijk in Oslo.
Maar die naam is ondertussen veranderd in “Kolsås”, Kolsås is een beboste bergkam in de
gemeente Bærum, Noorwegen.
Geologisch behoort Kolsås tot het gebied Oslo Graben en is een populair skigebied.
Zal het een hint zijn naar het vroegere reisbureau?


Station hoofdingang.

Het hele station in beeld.

De treinwagon.

Op weg naar vakantie adres, even wat drinken op het CS Amersfoort, 1963.

CS Amersfoort 2021.

De polder afsluiten.

De zon lijkt wel krachtiger te zijn geworden, het is gewoon heerlijk fiets weer.
Je voelt bijna de vitamine D als een regenbui op je neerdalen.
Het fijne van de fietstocht is dat het zo rustig is, wel wat recreanten met bootjes of op de fiets.
Maar vooral het gebrek aan auto’s tijdens de fietstocht geeft een heel aangenaam gevoel,
het maakt het allemaal wat ontspannender.
Een vader met zijn kinderen is bezig om een bootje met een elektromotor in het water te laten.
Een paar hengels gaan mee.
Het is dan ook goed vissen op de Eem en het bootje kan rustig te water worden gelaten in het stukje water dat op de Eem aansluit.
De schaapjes lopen rustig te grazen op een stukje land en hebben helemaal geen tijd om op een mens te letten, het gras is veel interessanter.
Bij het gemaal staat de boerderij ‘Netelenburg’, deze is ook gekoppeld aan het klompenpad,
een wandelroute van 5 Km door het buitengebied van Baarn, ontspannen wandelen door het open polderlandschap van Eemland.
Aan de andere kant van de dijk tegen over boerderij Netelenburch staat een vogelscherm.
Daar kun je op je gemak vogels spotten die de Eem bevolken.
Nog even door fietsen en dan bij een driesprong aankomen kan ik twee kanten op, rechtdoor en links af naar de Oude Lodijk, die parallel loopt aan de A1, niet echt rustig maar helaas deze weg leidde mij naar een visvijver en daar had ik niks te zoeken.
Terug richting de Grimmesteinseweg, over de bruggetjes richting Amersfoort,
waarvan de contouren al snel zichtbaar zijn, verdwalen zit er niet meer in.


De familie zwaan speelt verstoppertje.

Zonnige dag, dat is genieten.

Het is goed vissen in de Eem.

Aansluiting op de Eem.

Niet storen, we zijn aan het eten.

Boerderij ‘Netelenburg’.

Het erf boerderij ‘Netelenburg’.

Hier wordt niet meer op gefietst.

De dijk met treurwilgen.

vogelscherm.

Deze vogels kun je spotten.

De verkeerde weg.

De juiste weg.

De contouren van Amersfoort.

Zeldert, vervolg.

Aangezien er nu mooie dagen zijn om op de fiets te springen, doe ik dat ook maar.
Augustus is bijna afgelopen en dan komt september de eerste maand met een ‘R’.
Is het maar afwachten of de dagen nog zonnig en droog blijven.
Ik fiets nog verder in de Eempolder, het is genieten van de omgeving.
Op de driesprong, rechts over de brug naar de Monseigneur van de Weteringstraat en recht door kom je op de Slaagseweg, de familie zwaan, wilde blijkbaar niet op de foto.
Toch genieten als het zo rustig is en je een tegenlicht foto kunt maken.
Het doel van het vervolg van de fietstocht is het ‘gemaal Zeldert’, waar ik den we morgen wel zullen aankomen in de weblog dan.
Er staan mooie boerderijen langs de weg, omzoomd met groen van bomen en riet.
Zo kom ik ook langs een prefab trafohuisje, die ik maar niet naar Sjoerd heb gestuurd,
daar vond ik een andere voor.
Wel kwam ik ook langs een prachtige woonboerderij, verscholen in het groen met voor de deur een prachtige bronzen stier, vast voor de bewaking.
Genieten van het Hollandse landschap en een pauze om de omgeving in me op te nemen.
Indrukken heb ik zat meegekregen, neem de koeien en vogels in de wei, een vogel die overvliegt en de bij die je net kunt ontwijken als deze op je af komt vliegen.
Morgen een bezoek aan het ‘gemaal Zeldert’.


De familie zwaan speelt verstoppertje.

Mooi tegenlicht, al zeg ik het zelf.

‘een van de verscholen boerderijen.

Prefab trafohuisje midden in de wei.

Prachtige woonboerderij.

Met een stier voor de deur.

Hier kun je van genieten.

Van deze vijf koeien ook.