Bank’s Show.


Hoor ons hier.
Zie ons staan.
Vertellen niks nieuws maar misschien komt het aan.
Alles is weer te beluisteren in de aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, de brief, het weer en het verhaal.
Nu ook nu weer een gezellige aflevering met veel muziek.
Muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

Voor de volgende luisteraar heeft Hans Bank een song gespeeld.
Suske.
De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Chris.
MizzD.
Rebbeltjes.
Sjoerd.
John.
Peter.
Suske.
Lies.
Willy.
Matroos beek.
Mirjam kakelbont.

In het tweede uur:

En de volgende luisteraars hebben een brief of een verhaal gestuurd.
Shirel.
Yaron.
Aba.
Boerin.


Ted Nugent – Cat Scratch Fever.

Soms kom je een artiest tegen die deze dag jarig is en volkomen onbekend voor me was,
er was een uitdaging geboren.
Theodore Anthony “Ted Nugent” is geboren op 13 december 1948 en is ook bekend als
“The Nuge”, “Motor City Madman”, “Uncle Ted” of gewoon Ted, hij is een gitarist
en singer-songwriter uit Detroit, Michigan die heeft opgetreden voor meer dan vier decennia.
Zijn ouders waren Warren en Marion.
Hij heeft drie broers en zussen, John, Jeffrey en Kathy en hij verhuisde als tiener
naar Palatine, Illinois.
Daar ging hij naar William Fremd High School gevolgd door St. Viator High School.
Hij studeerde ook aan het Oakland Community College in Bloomfield Hills, Michigan.
Hij verwierf oorspronkelijk bekendheid als gitarist voor de “The Amboy Dukes”,
een psychedelische band uit de jaren zestig die vooral bekend staat om hun hit
Journey to the Centre of Your Mind”.
In de jaren zeventig ging hij solo en had een reeks bestsellers met hits zoals “Stranglehold”, “Free For All”, “Dog Eat Dog”, “Wang Dang Sweet Poontang” en
misschien zijn bekendste nummer, “Cat Cat Scratch Fever”.
Daarnaast is hij ook een opmerkelijke publieke spreekbuis voor verschillende rechtse sociale en politieke doelen, met name wapenrechten.
Hij maakte zijn start rond 1965 toen hij als tiener woonachtig in Chicago, geïnspireerd werd door de toen geldende rock n roll en zo de The Amboy Dukes vormde.
De naam verwijst terug naar een enigszins beruchte exploitatieroman van die tijd.
Toen hij in 1967 terugkeerde naar zijn roots in Michigan, verzamelde hij wat de klassieke line-up van the Dukes en ze bouwden een reputatie op als een rauwe groep.
Hun album Journey to the Centre of the Mind uit 1968, het titelnummer dat de top 20 binnenstormde, bracht de band nationale bekendheid, maar ze zouden verzanden in conflicten tussen groepen waardoor hij het enige constante lid zou blijven.
Hij wordt bekent als soloartiest voor een arena-ready mix van hardrock met blues en
psychedelische invloeden, met name een reputatie voor wilde podiumuitvoeringen van
capriolen zoals spelen gekleed als Tarzan, met alleen een lendendoek aan.
In de jaren tachtig probeerde hij zelfs te acteren in een spookachtige aflevering van
het tv-drama “Miami Vice”.
Deze ontving zowel een sterke kritische als een fanreactie.
In 1989 richtte hij samen met “Tommy Shaw”, “Jack Blades” en drummerlegende “Michael Cartellone”de hardrock supergroep “Damn Yankees” op, die de hitlijsten van de jaren negentig wisten te bereiken met de nummers “Come Again” en “High Enough”.
Het laatste nummer leidde tot de creatie van een populaire muziekvideo.
Na het beëindigen van de band vervolgde hij zijn solocarrière en slaagde er zelfs in weer een nieuwe kleine rol in een rocksupergroep, dit was de tv-serie die “Damnocracy”.
Buiten muziek om heeft hij ook andere bekendheid gekregen, wat leidde tot wijdverbreide
controverse, voor zijn steun aan de jacht en voor verschillende conservatieve politieke doelen.
Zijn opmerkingen waren vernietigend fel naar verschillende publieke figuren als “Barack Obama” en “Hillary Clinton” die hebben zijn naam vaak in de krantenkoppen gebracht.
Hij is ook een belangrijk lid van de NRA (National Rifle Association).
Hij heeft vier boeken en talloze artikelen geschreven, terwijl hij ook vele malen in de nieuwsmedia verscheen, met zijn autobiografie met de toepasselijke titel “God, Guns & Rock n’ Roll”.
Naast een reguliere reality-show op de kabel televisie waarin zijn outdoors vaardigheden werden getoond, was zijn uitstapje in de muziek de bovengenoemde reality-tv-show, getiteld “Supergroup”, die resulteerde in de oprichting van de band “Damnocracy”.
zijn hele carrière heeft hij in de Billboard-hitlijsten gestaan met meerdere singles en albums.
Zijn laatste album was getiteld “Ultralive Ballisticrock” en hij bracht het in 2013 uit via Frontiers Records.
Hij blijft toeren en plannen voor nog een ander album is in de maak, maar er gaat geen belletje bij me rinkelen.
Vast een bekende Amerikaanse artiest, misschien heb ik hem wel gehoord in de uitzendingen bij “radio Caroline”, of er is een kenner die meeleest en hem kent.
Maar dit weekend maak ik hem de Gouden terugblik in de BankShow omdat hij jarig is en ik wel afleveringen van Miami Vice heb gekeken in die jaren.

Ongelukje.

Gistermorgen vroeg, hoorde ik een lang toeteren.
En dacht was is dat, dus even kijken.
Was er een jongetje tegen een scooter gereden met zijn fiets op weg naar school.
Hij was helemaal overstuur en het meisje van de scooter had echt met hem te doen en deed er alles aan om hem te troosten, ze knuffelde hem, armen om hem heen en aaide over zijn hoofd.
Er werd gebeld en zijn vader was snel ter plaatsen, hij stelde zich gelijk voor.
Het meisje van de scooter, gaf het kereltje nog een knuffel en een aai over zijn bol.
De schade was er eigenlijk niet, maar ze waren beide wel gevallen,
maar de schrik zat er goed in.
Ik vond het zo aandoenlijk van haar dat ze zich zo zorgzaam opstelde.
Als ze meeleest een groot compliment voor hoe je hebt opgesteld.
En hoe vreemd is het om 11:11 uur kreeg ik een mail van de fietsbond, met de tekst ‘Kinderen fietsen niet overal veilig naar school’.
Nu is het hier gewoon erg druk op het fietspad, het is donker en het regent dan zit een
ongelukje in een klein hoekje.
Hier is wel een snelfietspad, maar de kinderen moeten ook oversteken en als je jong bent heb je een andere kijk op het verkeer.
Maar gelukkig zijn er ook mensen die iets positief willen oplossen.
Het artikel vind je bij de fietsbond


Veilig naar School campagnelied.

Paneelmeters.

Ik mag graag hobbyen, want is een leuk tijdverdrijf en je ziet resultaat.
Zo leek het me wel een nuttig aanvulling om in de studio 3.0 een paar analoge paneelmeters te plaatsen.
Kan ik zie wat de uitsturing is tijdens de opnamen.
Want als de opnamen te hard is vervormd het geluid en dat luistert niet prettig.
En aan de andere kant met de ingebouwde warme kleur verlichting ziet het er ook gezellig uit.
En als techneut is het altijd leuk om de wijzertjes heen en weer te zien gaan.
Maar voor dit resultaat is bereikt, moet er wel het een en ander gebeuren.


Het eind resultaat.


Maar eerst de behuizing met gaten maken.


Met de ruimer de gaten opmaat maken.


Het metaal was wel erg stug.


De draadjes aansluiten.


Ziet er toch leuk uit.