Patti LaBelle – On My Own.

Patricia Louise Holt” is geboren in Philadelphia, Pennsylvania, op 24 mei 1944 en is vandaag
75 jaar geworden.
Ze is een Amerikaans soulzangeres en ze is bekend geworden onder haar artiestennaam
Patti LaBelle.
Ze was lid van een lokaal Baptistenkoor en in 1960 besloot ze samen met haar vriendin
Cindy Birdsong” om de groep “Ordettes” te vormen.
Een jaar later kwamen daar de zangers “Nona Hendryx” en “Sarah Dash” bij en werd de groep omgedoopt tot de “Blue Belles”.
Met producer “Bobby Martin” aan het roer, scoorden ze een Top 20-pop en R & B hit in 1962 met de single “I Sold My Heart to the Junkman” en in 1964 met uitvoeringen van “Danny Boy” en “You’ll Never Walk Alone” een hit.
Het kwartet bekend geworden onder de naam “Patti LaBelle & the Bluebells”, tekende in 1965 bij Atlantic records een contract, waar ze een kleine hit haalde met hun versie van het nummer “Somewhere Over the Rainbow”.
In 1967 werd “Cindy Birdsong” opgevolgd door “Florence Ballard” bij “the Supremes”.
Het resterende deel van toen eeb trio toerde de rest van het decennium door met het
zogenaamde “Chitlin Circuit” voordat ze in 1970 met de Britse manager “Vicki Wickham
in zee gingen.
Hij noemde de groep gewoon “LaBelle” en stuurde hun muziek richting de funk en rock, in de nasleep van hun gelijknamige Warner Bros debuut in 1971 toerde ze zelfs met “the Who”.
Het trio werkte ook samen met “Laura Nyro” aan het geweldige album “Gonna Take a Miracle” dat werd geïnspireerd door R & B.
In 1973 was ze glamoureus geworden en trad ze op het podium op gekleed in wild theatrale,
futuristische kostuums.
Een jaar later deed ze haar eerste Afro-Amerikaanse act in het Metropolitan Opera House in New York.
De baanbrekende voorstelling introduceerde “Lady Marmalade”, die in 1974 de enige hit single werd en deze werd geproduceerd door “Allen Toussaint”.
Na nog twee albums “Phoenix” en “Chameleon” in 1975 ontbrak het jaar erop de groep en hun naamgenoot startte een solocarrière bij Epic, waar ze van 1977 tot 1980 elk jaar een
studioalbum uitbracht.
In die periode produceerde ze haar tweede album “Tasty”, ze werkte samen met
David Rubinson”, “Skip Scarborough” en Allen Toussaint.
Ze bleef vasthouden aan haar rechtlijnige en verfijnde R & B wat aantrekkingskracht op de dansvloer moest te weeg brengen.
Uit deze periode kwamen negen bekende nummer voort, inclusief de Top 40 R & B singles
Joy to Have Your Love” wat een meer funk nummer was en mede geschreven door
Ray Parker Jr.” ook “It’s Alright with Me” en “I Do not Go Shopping”.
Haar grootste clubsucces kwam met “Music Is My Way of Life” dat piekte op nummer tien in de Billboard’s disco charts.
Zo verhuisde ze naar Philadelphia International voor een periode van vijf jaar en in 1981 bracht ze het album “The Spirit’s” uit, in 1983 “I’m in Love Again” en 1985 het album “Patti”.
Philadelphia International Records (PIR) medeoprichters “Kenneth Gamble” en “Leon Huff” werkten aan alle drie de albums mee met hulp van hun labelpartners “Dexter Wansel”,
Bunny Sigler” en “Cynthia Biggs”.
Het meest succesvol werd wel de single “If Only You Knew” die voor een gouden gecertificeerde tweede release in aanmerking kwam en die bovenaan in de R & B-chart kwam te staan en ook in de pop Top 40 zou komen en ook het nummer “Love, Need, and Want You” kwam in de Top Tien R & B-charts.
Ze had ook succes als een samenwerkende artiest en duet partner, de eerste keer met
Grover Washington Jr.” met het nummer “The Best Is Yet to Come” waarin ze de show stal
aangezien het om de beste vrouwelijke artieste Grammy nominatie in de categorie
van Beste R & B-vocale prestaties ging en vervolgens met “Bobby Womack” het duet met het nummer “Love Has Finally Come at Last”.
Zo begon ze ook in deze periode een sporadische acteercarrière met een co-starring-rol in een Broadway-revival productie van “Your Arms Too Short to Box with God” origineel een productie uit 1976.
Deze productie werd tweemaal op Broadway nieuw leven ingeblazen, eerst in het Ambassador Theatre en het Belasco Theatre (oktober 1980), daarna in het Alvin Theatre (november 1982).
In de loop van 1982, samen met “Al Green” en Patti Labelle.
Ze verliet Philadelphia International voor de release van haar samengestelde derde album en ging ze onder contract bij MCA in 1984, onderging de muziek onmiddellijk een hightech
sonische Metamorfose die vergelijkbaar is met die van “the Pointer Sisters” en “Chaka Khan” zo werd ze een volwaardige popster met de soundtrackbijdragen in de film “Beverly Hills Cop” met twee nummer, “New Attitude” en “Stir It Up”.
In 1986 kwam haar achtste album uit onder de titel “Winner in You”, haar eerste MCA album, dat platina werd door het succes van het door “Burt Bacharach” geschreven “On My Own” een duet met “Michael McDonald”.
Zowel de LP als de single kwamen in de top van de pop- en R & B-charts,
terwijl de tweede single “Oh, People” een zesde solo Top Ten R & B vermelding kreeg.
Er volgden nog twee Grammy nominaties voor Beste Popprestaties door een Duo of Groep met Vocale en Beste R & B Vocale vrouwelijke Prestaties voor het nummer On My Own.
ze sloot de jaren tachtig af met het solo album “Be Yourself” met daarop twee belangrijke
R & B-hits: “If You Ask Me Me To” geschreven door “Diane Warren” en “Yo Mister”, geschreven en geproduceerd door “Prince”.
Ze produceerde iets minder frequent in de jaren negentig, het werden in tien jaar tijd drie
studioalbums, in 1991 “Burnin”, leverde haar eindelijk een Grammy voor Beste R & B Vocale vrouwelijke Prestaties.
In 1994 kwam het album “Gems” uit en 1997 “Flame”, deze gingen ook voor goud of platina en bereikten een piek in de R & B Top Ten.
In deze periode publiceerde ze ook haar autobiografie,
Dont Block the Blessings: Revelations of a Lifetime” hierin onthult ze het spannende verhaal van haar roem, beschrijft hoe ze serieuze carrièremogelijkheden heeft overwonnen en schrijft openhartig over haar eigen persoonlijke tragedies.
Ook bracht ze nog twee live albums uit, laatste uit 1998 “One Night Only” en daar won ze een Grammy award mee voor de beste traditionele R & B-prestaties.
Nadat ze in 2000 haar laatste solo album voor MCA had uitgebracht onder de titel
When a Woman Loves”, ging ze in het kort in zee met Def Jam Recordings een hiphop
platenlabel.
waar ze in 2004 haar vijftiende solo studio album “Timeless Journey” en “Classic Moments” uit 2005 publiceerde.
In 2006 bracht ze haar eerste gospelalbum uit, “The Gospel According to Patti LaBelle” op het Bungalo-label, waarbij het album later een top notering bereikte op nummer één in de
gospel-charts in de Billboard hitlijst.
Ook bracht ze in die periode een boek uit onder de titel “Patti’s Pearls”,
Daar schrijft ze over haar favoriete stelregels, gezegden en spreuken en geeft ze een inspiratie aan praktische richtlijnen en instructies over hoe je een bevredigend en dankbaar leven kunt leiden.
Ze keerde in 2007 terug naar Def Jam en bracht haar tweede kerst album uit,
Miss Patti’s Christmas”.
In 2008 werd ze kort met Nona Hendryx en Sarah Dash herenigd in meer dan 30 jaar als Labelle op het eerste nieuwe album van de groep, “Back to Now”.
In 2017 maakte ze een volledige terugkeer naar de muziek met het album “Bel Hommage” een Smooth Jazz standaard.
Tegenwoordig treed ze nog steeds op en heeft ze voor tot december al een aantal tournees door Amerika gepland.
Maar dit weekend is ze de Gouden terugblik met het nummer On My Own.


Patti LaBelle – On My Own ft. Michael McDonald

Oplossing Muurhuizen.

Het gebeurd wel dat je jezelf iets afvraagt en dan komt de oplossing na een tijdje zomaar in je schoot vallen.
Dat is mij ook overkomen.
Dan moet ik terug naar het weblogje wat ik op 28 februari 2019 schreef.
Het gaat over de nieuwe woningen aan de Muurhuizen 51 en 53c.
Ik vroeg me toen af wat heeft er eerst gestaan?
Een school en klooster, wie zal het zeggen.
Nou het antwoord kreeg ik nadat ik de nodige informatie kreeg aangeboden van iemand die van de geschiedenis afwist.
Het gebouw rechts op de foto Muurhuizen 49-53, de nummering uit die periode,
Is de dependance van de rooms-katholieke school de Heilig Hartschool ook wel
Mavo Muurhuizen genoemd.
Op de tijdsbalk van Amersfoort staat te lezen dat de bouw omstreeks 1910 heeft plaats
gevonden, nadat er eerst drie woningen waren gesloopt.
Het was een school alleen voor meisjes, zoals je in die tijd nog had dat meisjes en jongens
gescheiden onderwijs genoten.
Dat is ook te lezen in het adresboek van Amersfoort uit 1962 bij het Archief Eemland.
Daar staat het adres van de school en ook dat eerwaarde zuster M. Monique Marie op de
ZuidSingel 38 woont, ook wel bekend als Huis Cohen dat in 1780 werd gebouwd in opdracht van de Amersfoortse bankier en tabakshandelaar Benjamin Cohen.
Het pand werd halverwege de 19e-eeuw gekocht door de Zusters van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort, die een klooster van het gebouw maakten.
De Heilig Hartschool is in 1988 verkocht, om te worden gesloopt ten behoeve van de
nieuwbouw van vijf woningen.
Historie is overal, ook al moet je er soms wel je best voordoen of de juiste persoon
tegen komen om het te ontdekken.


Het gebouw rechts op de foto, Muurhuizen 49-53.
Daarnaast: Muurhuizen 55, 59 (witte gebouw) en 97 (Dieven- of Plompetoren).

>
De Heilig Hartschool voor Meisjes waarvan hun schooldag erop zit.

Buurt nieuws.

Vandaag een overzicht van dingen uit mijn omgeving en die ik wel met je wil delen.
Het zijn indrukken van mezelf.
Over het algemeen mogen we niet klagen over het weer.
Amersfoort is druk bezig de afvalstroom via ondergrondse containers te regelen.
De natuur gaat gewoon door in groei en bloei.
De mevrouw die de deelnemers aan het verkeersexamen moest beoordelen werd geholpen door een reiger.


Niet elke knotwilg loopt uit.


Het groen is gespaard.


Deze treurwilg weer wel, heb er nog geen eend in gezien.


Zijn toch wel flinke betonnen ondergrondse containers.


Nu nog op de juiste manier gebruiken.


Zo heerlijk rustig en mooi weer.


Bij de volkstuintjes.


De mevrouw wordt geholpen door de reiger.


Niet storen, ben druk bezig.

Kauwtje.

Het was weer gezellig om buiten te zijn.
Tijd voor een kopje koffie op het terrasje met wat extra’s erbij.
Zo dacht het kauwtje er ook over en kwam al dichterbij.
Het zijn slimme vogels en vroeger werden ze ook tam gemaakt.
Ik gooide een stukje koek, dat bevalt een alles eter wel.
Denk zet het schoteltje neer met de kruimels.
Een uitdaging om hem te lokken.
Durf ik, dacht de Kauw?
Schoteltje wat verder weg en ja hoor, maar ik hou je wel in de gaten.


Ja, dag is veel te dicht bij een mens.


Dat is beter.


Ik hou je wel in de gaten mensje.


Ik wil wel van je eten, maar niet bewegen.


Het smaakt wel hoor.

Van de Bank plaat.


Diep van binnen zit geluk en pijn.
Het is soms een gevecht wie gaat winnen.
Het kan je nachtrust aardig verstoren.
De van de Bankplaat is deze week:
Metallica met het nummer “Until It Sleeps”.

Aanstaande donderdagmiddag staat de nieuwe “Bankshow” op de “Bank’s Radio” pagina.
Mocht je een verzoekje hebben, laat het Hans Bank weten,
hij zal deze dan meenemen in de uitzending.
Je verzoek kun je aanvragen tot aanstaande woensdagochtend,
moet even onder de bank kijken of ik deze wel in mijn verzameling heb.
Trouwens daar haal ik de muziek altijd vandaan, soms onder het stof,
soms een blinde greep, als het maar goed in het gehoor ligt.
Wens je een prettige week toe.