Wat een mooi weekend was het, voor mij een rede om afgelopen zondag een bezoek te
brengen aan het Schothosterbos en onderweg een paar foto’s maken van de vorderingen aan het Vlonderpad.
Gelukkig is het nu mogelijk om het Schothosterbos via een ingang met de scootmobiel
en rolstoel te betreden.
Zo wilde ik de ontwikkelingen van de Rode Beukenlaan wel zien waar ik op 19 maart 2020
een blog over schreef.
Toen was te zien dat het plan voor het behoud van de beuken werd uitgevoerd.
Nu zes jaar later zijn de Rode Beuken enorm gegroeit en ze vormen een geheel met de oude Rode Beukenlaan.
Dat wil zeggen de nieuwe bomen zijn achter de bestaande bomen geplaatst,
Nu staan deze bomen met al hun wortels stevig in de grond.
Het ziet er netjes uit, de sloot stond nu wel droog door de zomer.
Het was gezellig om weer eens het park te bezoeken, net als het Middeleeuws Erf De Bergkamp.
Daar was een actieviteit “wie schrijft die blijft” over de geschiedenis van het schrijven op wastafels, perkament en het schrijven met veren en de latere kroontjespen die in de Romeinse tijd al werd gebruikt en voor mij als linkshandige voor een heel gesprek zorgde.
Nog even rond geschareld tussen de kippen en een schaap die het wel fijn vond om aandacht te krijgen.
Vooral van achter het oor kriebelen ging het schaap helemaal in de ruststand een vriendelijk dier waar de kinderen die bijna net zo groot waren volop mee konden knuffelen.
Morgen maar een blogje over de rest van de dag.
Welkom zegt de kabouter van het Kabouterpad.
Toch heel fijn om in het groen te zijn.
De koeien liggen rustig te herkauwen.
Rode Beukenlaan, aan het pad staan de oude en daar achter de nieuwe bomen.
De andere kant van de Rode Beukenlaan met de nieuwe bomen voor de oude.
Over het bruggetje het bijzondere bankje met bezoekers.
Boomstammen als bankje voor de Kabouterroute.
Een paar oude zwammen, nou die kletsen al jaren tegen je.
Een scheve tekst is ook een tekst.
Zo is de ingang ook de uitgang.
