Categoriearchief: Bankje

Badkamervloer.

Ja, de oorzaak van mijn val een vochtige badkamervloer en in de reacties las ik ook dat daar de meeste ongelukken in huis gebeuren.
Gelukkig en heel lief is dat ik veel adviezen en goede raad heb gekregen van de volgers van de weblog.
Het liefste wil men me komen helpen en men drukt me op het hart om maatregelen te nemen.
Nu zitten er standaard al beugels aan de muur bij het toilet en in de douche, gelukkig wel want ik gebruik ze meer dan ik had gedacht dat ik hier kwam wonen.
Nu kun je dus badmatjes, tegels en Antislip rondjes en strippen enz. kopen, dat is wat ik zoal aan advies en op internet tegen kwam.
Maar ik kwam ook een Antislip tegelspray van SecuCare tegen, een spray om uitglijden in de badkamer te voorkomen.
De pluspunten van de spray zijn, snel aan te brengen, direct klaar voor jarenlang gebruik en
geschikt voor alle soorten keramische tegels.
In slechts drie eenvoudige stappen, vloer schoon maken en drogen, tegels insprayen en
afnemen met water, dan is de tegelvloer zelf antislip en het antislipeffect zal meerdere jaren aanhouden.
Dit sprak me enorm aan, omdat ik dan de hele vloer in een keer antislip kan maken en
voor langere tijd.
Dus ik heb een fles van 500 ml besteld en dan kan ik ervaren of het ook klopt.
Wordt gisteren de spray afgeleverd, twee dagen eerder zegt de gene die het brengt, het pakketje lekt wel.
Dus binnen uitgepakt en was de fles al leeg, toch weer dat rode kruisje.
Nu maar terug sturen en kijken wat men met de klacht gaat doen.

Hier onder een instructie filmpje.

Weer terug.

Het was me het weekje wel, wat een gedoe.
Dit was niet in de planning, maar het overkomt je.
Het is me wel opgevallen als je iets in het weekend overkomt dat het best lastig is om aan de juiste zorg te kunnen komen, heeft misschien ook wel met de corona te maken.
Zo heeft mijn oudste zoon op zaterdagochtend lange en lastige gesprekken gevoerd met de huisartsenpost om mij te laten behandelen aan mijn voet.
Zelfde was maandag het geval dat ik krukken nodig had, de instelling waar ik lid van ben
verwees me dus naar de zorgwinkel, heel begrijpelijk.
Maar die is dus op maandag gesloten, dus dinsdag weer opnieuw een poging om aan krukken te komen.
Die moet u ophalen!
Maar dat kan ik niet.
We bezorgen ook en dat kost € 2,50, maar beter is dat iemand ze ophaalt.
Al kost het me € 10,- zou ik ze graag thuis krijgen, maar dat was tegen dovemansoren.
Zo ook dat je voor een röntgenfoto eerst naar de huisarts moet.
Die zegt komt u maar langs, kan ik even kijken.
Maar ik kan en mag niet lopen!
Na lang overleg werd het formulier telefonisch ingevuld en de arts wist de antwoorden al uit het verslag van het ziekenhuis.
Dan vraagt hij, beetje met een sneer, en hoe komt u dan in het ziekenhuis?
Met de krukken die ik nog moet krijgen.
Maar de verwijzing moest nog wel worden opgehaald, gelukkig wilde buurman dat doen.
Ik kreeg het gevoel dat ik een rood kruisje achter mijn naam heb staan.
Maar goed in huis kon ik me wel verplaatsen op een kleine bureaustoel uit de hobbykamer, zonder armleuningen, alles gelijkvloers met laminaat.
Dus ik baalde flink over de krukken, maar op dinsdagochtend viel het verband van mijn voet.
Heb toen mijn voet goed ingewikkeld met pleisters om de zere kleine teen te beschermen en gaasjes tegen het eventuele bloeden.
Zo voorzichtig in huis gaan lopen en dat ging in het begin wat stroef, maar in de loop van de dag ging het steeds beter.
Dus ik dacht die krukken heb ik niet meer nodig.
Woensdagmiddag weer naar het ziekenhuis voor de röntgenfoto en de uitslag was positief,
de kleine teen had een kleine fractuur.
En zoals hij nu was verbonden was het goed, ging ik eventueel naar buiten moest ik wel stevige schoenen aan.
Zo heb ik de pleisters afgebouwd en nu plak ik alleen de kleine teen aan de teen er naast.
Ik probeer gewoon de draad weer op te pakken, mis de gezelligheid van de weblog enorm.
De verhaaltjes, de persoonlijke belevenissen en het contact.
Het lopen gaat al een stuk beter, nu nog de hechtingen uit de voet.
Gistermiddag voor een afspraak bij de huisarts geweest, de hechtingen zijn eruit gehaald.
Helaas heb ik nu een schimmelinfectie bij de tenen, dus nu moet ik dat verzorgen en zalf
aanbrengen.
Heb ook na gedacht over de vloer in de badkamer om die veiliger te maken.
Heb verschillende tips gekregen, er wordt aan gewerkt.


Nog even en het kan weer.

Tussenstand.

Iedereen hartelijk dank voor de positieve steun.
Dan nu hoe ik er voor sta.
Het was een ramp om op maandag aan hulpmiddelen te komen.
Dinsdagochtend viel het verband van mijn voet.
Dus heb ik met zelfklevende pleister en een opgerold gaasje de kleine teen vast gezet met de andere tenen, behalve de grote teen.
Toen ben ik voorzichtig gaan lopen in huis, dat ging redelijk.
Afspraak voor de röntgenfoto gemaakt.
Dat moet via de huisarts, buurman heeft het formulier opgehaald.
woensdagmiddag kon ik er terecht.
Lopen ging steeds beter, maar de afstand is beperkt.
De foto wees op een kleine fractuur, dus hoe ik de teen had ingepakt was prima.
Als ik naar buiten ga moet ik wel stevige schoenen aan.
Volgende week naar de huisarts voor controle en de hechtingen te verwijderen.
Woensdag tussen de middag na een broodje eten, viel ik ook bijna om,
voelde me niet goed worden.
Toch kans op een lichte hersenschudding.
Dus daar moet ik mee uitkijken.
En vooral extra uit gaan kijken in de badkamer.
Voorlopig doe ik nog even rustig aan.

Even stoppen

Zoals je zult begrijpen, na het uitglijden in de badkamer, zet ik de weblog even stop.
Gister ochtend is mijn oudste zoon gekomen en heeft alles voor me geregeld.
Hij is mee naar het ziekenhuis gegaan en daar zijn de wonden gehecht, nu moet ik rust houden.
volgende week afspraken om foto van de voet te laten maken, om te zien wat er eventueel is gebroken.
Dank voor jullie medeleven.

Buurvrouw.

Special voor mijn buurvrouw, met twee mooie kinderen.
Ik was gisteren in het winkelcentrum en op de terugweg kwam ik een meisje tegen, een jaar of vier en ze was zo vrolijk en lief aan het bewegen, dat ik wel voor haar smolt.
Haar zwarte haren deden mij aan mijn jonger zusje denken.
Haar moeder liep achter haar met een ander kindje op de borst.
Dus ik zeg, als flapuit, wat een mooi levendig kind is het.
Ja zegt ze een heerlijke meid, volop in het leven.
Nou als ouder wil je dat toch altijd beleven.
Maar vraagt de vrouw “woont u hier in de buurt? “
Nou inderdaad, ik woon daar op nummer… aan de overkant.
Zegt ze dan zijn we buren, maar niet in het zelfde complex.
Ik senior en zij een mooie jonge dame en moeder.
Ja zei ze ik woon dus daar, ja dan kijken we op elkaar uit.
Nu weet ik voor wie de slingers er hingen ‘een zoon’.
En dan komen er nog meer overeenkomsten boven over het werk.
Want blijkbaar heeft ze het zelfde beroep wat ik had.
Wat bijzonder om elkaar zo te ontmoeten, een aanwinst in je omgeving.
Heb haar mijn kaartje van Logbankje gegeven, eigenlijk wil ik haar niet kwijt.
En ik hou van haar als buurvrouw en nog meer als mens.