Bank’s Show.


Het is juli, zomervakantie is begonnen.
Zomer is voor vele weer zee en strand.
Dan wordt werk en school even vergeten.
Geen verplichtingen in deze zomerse aflevering.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Vol met verzoekjes, het weer, de brief en het verhaal.
Nu ook nu weer een aflevering met verschillende soorten muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje aangevraagd.
Trudy.
Rebbeltjes.
Suske.
Sjoerd.
Redstar.
Peter & Petra.
Willy.
Bertie.
Beekblog.
Lies.

In het tweede uur:

Merel.
Di Mario.
Yaron.
Shirel.
Boerin.


Ron Davis – Mijn leven (My Way).

Er zijn artiesten die op mensen een onuitwisbare indruk maken, in die categorie kunnen we ook de Vlaamse zanger “ Ron Davis ” ook wel plaatsen.
Hij werd geboren op 23 november 1946 in Oudenburg (België) en is een van de meest
innemende persoon in de Vlaamse showwereld.
Hij volgde les op het muziekconservatorium maar hij ging zich vooral specialiseren
in het Behaalde nadien te Gent eerste prijzen voor dictee en muziekgeschiedenis en aan het Conservatorium te Brussel ontving hij prijzen voor notenleer, zang en harmonie.
Zijn vader was de leider van de cabaretgroep “ De Lachzaaiers ” zodat hij als jonge zanger vroeg in het lichte genre terecht kwam.
In september 1961 begint zijn zangcarrière met optredens en platenopnamen.
In 1962 startte hij zijn eigen orkest, genaamd het “Ron Davis sextet” een plan wat heel wat bijval meebracht.
Zo toerde het sextet ondermeer samen met zangeres “ Norma Hendy ” in België en Nederland.
In 1963 was hij laureaat in het Tv-programma
ontdek de ster ” een muzikale talentenjacht op de Vlaamse televisie (BRT).
Zo wint hij ondermeer de kleinkunstprijs in 1966 die is genoemd naar “ Will Ferdy ” een Vlaams zanger, de “Will Ferdy prijs”.
Daarnaast produceerde hij ook verschillende platen voor de Knokke songfestival ploeg voor het lichte lied en verwierf ook bekendheid als BRT radiopresentator, als televisiemedewerker en muziekleraar.
Bij dit alles ontbraken uiteraard ook de platenopnamen niet.
Zo nam hij een “ Langspeelplaat ” op en een “ vijftal singles ”, zijn muziek had een
gretige afname bij het publiek.
In 1971 deed hij mee aan de voorbereiding van “ Canzonissima ” dat op 3 april 1971 zou plaats vinden Vanuit het Amerikaans Theater in Brussel, maar dat heeft hij niet meer mogen
meemaken.
Canzonissima was de Belgische preselectie voor het Eurovisiesongfestival en deed in 1971 voor het laatst dienst als nationale finale voor het Eurovisiesongfestival.
Op 22 januari 1971 is hij overleden op 24 jarige leeftijd in Brugge aan de gevolgen van een noodlottig auto ongeval.
Het ongeval gebeurde op het ronde punt aan het einde van de autosnelweg Brussel-Oostende.
Op dezelfde plaats waar ook “Laurent Verbiest”, speler van voetbalclub Anderlecht en helaas ook vele andere minder bekende chauffeurs, de controle over hun wagen verloren.
Ron Davis werd met een dubbele schedelbreuk naar het nieuw hospitaal te Oostende
overgebracht.
Waar zijn toestand als zeer kritisch beschouwd wordt en waar hij later aan overleed.
Ron Davis ontving op 19 mei 2018, tijdens het 14e editie van de “ Golden Lifetime Awards ” in “De Cultuurkapel” in Aarschot de “Postume Award
De prijs werd in ontvangst genomen door zanger “Rudi Anthony” hij was goed bevriend met de West-Vlaamse zanger, toen Ron in coma lag bleef Rudy hem bezoeken in het ziekenhuis.
Het eerste vinyl 45-toerenplaatje van Ron Davis kwam uit in 1967 met als titel
Ik zou gelukkig zijn”.
Jammer genoeg was zijn geluk maar van heel korte duur.
Zijn grootste succes heette “Dit is mijn leven” en dat is de gouden terugblik van dit weekend in de Bankshow.

Op de facebook pagina van “ Canvas ” is het volgende te lezen: Kijker Bert R. suggereerde ons om beelden te zoeken van de betreurde zanger Ron Davis.
In 1971 deed hij mee aan ‘Canzonissima’, maar hij kwam jammerlijk om in een verkeersongeval.
Die Canzonissima-uitzendingen zijn we allemaal kwijt.
Er zijn alleen kortere fragmenten bewaard.
Vooral verslagjes in de marge, zoals uitstapjes met de kandidaten, reacties op de uitslag etc.
Speciaal voor de fans hebben we een collage van fragmentjes over Ron Davis gemaakt.

Pluggen.

De hobbykamer is wel mijn plekje waar ik mezelf helemaal kan vermaken.
Alleen de ruimte is beperkt en na wat passen en meten bleek er nog een tafel te passen in de bestaande situatie.
Dus op de fiets naar IKEA om een tafel van 100 x 60 cm op te halen, de afstand is te overzien.
Nou de tafel paste op de millimeter op de bestemde plek.
Eerst dacht ik er een werkbank van te maken, maar het is de plek geworden waar de pc en meetapparatuur staat.
Mijn jongste zoon had ooit gezegd dat het hoekje, nu boven de tafel, geschikt was om plankjes te plaatsen.
Dat was een goed idee, dus ik later in de week op de fiets naar de Praxis om wat spullen
te halen.
Zie ik onderweg toch een prachtige Triumph TR6 staan op een trailer net geïmporteerd
uit Californië.
Deze kun je binnenkort uitgebreid bewonderen bij Sjoerdin zijn virtuele garage.
Zo had ik nog wat steen pluggen nodig, want de schroeven had ik nog liggen.
Na lang zoeken kwam ik tot de conclusie dat men geen losse pluggen meer verkoopt,
alleen in combinatie met schroeven.
Een vreemde ontwikkeling in mijn ogen, maar goed het is niet anders.
Wat ik me afvraag is dit in andere bouwmarkten ook het geval?


Wat je op de fiets wel niet kan meenemen.


De Triumph TR6.


De tafel met plankjes.


Het past precies.


Alleen zakjes met schroeven en pluggen zijn te koop.

Zomers warm.

Het is begin juli en het is goed vertoeven in de buiten lucht.
De temperatuur is wel hoog, maar de luchtvochtigheid is laag en deze combinatie met wat wind maakt het zeer aangenaam.
Maandag werd er nog steeds hard gewerkt aan de nieuwe kademuren van het
Flehite museum”, deze moesten worden verstevigd.
Zowel in het Schothorsterpark als in het winkelcentrum Emiclaer waar “Emiclaer on the Beach” weer is gestart, is het net vakantie.
Gistermiddag na het wandelen op het terras gezeten waar moeders luieren in de hangmatten en strandstoelen.
De kinderen aan het spelen zijn met zand en genoten van het pierenbadje.
En de jongeren op waterfietsen de vijver afvoeren en de fontein als douche werd gebruikt.


Werkzaamheden aan de kade muur van Flehite museum,
aan de Westsingel Amersfoort.


Werkzaamheden om de hoek aan de Nieuweweg Amersfoort.


Nog een hele klus.


De Beukenlaan in het Schothorsterpark.


De Beukenlaan geeft fijne schaduw.


Emiclaer on the Beach, het is er weer voor.


Buurman en Buurman genieten er dan ook maar van.

Mannenzaal.

Afgelopen 7 juni schreef ik dat de stad Amersfoort wat heeft te vieren.
De stad heeft namelijk al 759 jaar stadsrechten en dat werd uitbundig gevierd.
Er waren drie dagen lang gratis activiteiten in de stad.
Dus ik dacht laat ik dan maar een bezoek aan de Mannenzaal van het St. Pieters- en Blokland Gasthuis brengen.
Dit is het enige van oorsprong middeleeuwse gasthuis dat in Nederland bewaard is gebleven en reeds in de 14e eeuw in gebruik is genomen.
Dit is niet de eerste keer dat ik er kom, want ben er ook met de jongens en als begeleider van de klas geweest.
In de Mannenzaal kun je zien hoe de bewoners geleefd zoals het rond 1900 werkelijk was.
Aanvankelijk was het gasthuis alleen bestemd voor zieken en later werd het een
bejaardentehuis met een apart vrouwen- en mannengedeelte.
Alleen de kapel en het mannen gedeelde bestaan nog.
Maar ook kun je de verhalen in een rollenspel horen die de vrijwilligers vertellen, ik weet nog dat er een man was die speelde zo goed dat hij een aanhanger van Troelstra was dat ik nog steeds geloof dat het echt zo is.
Zijn naam is Barend van Gelderen en hij is nog steeds vrijwilliger in de Mannenzaal.
Gisteren was er geen rollenspel, maar ik vond wel een foto van “ Barend van Gelderen”.
Ik hoefde maar te vragen naar de man van Troelstra en de verhalen kwamen los.
Gistermiddag naar de stad gefietst, naar de Mannenzaal, ik was mooi op tijd want er waren net een aantal schoolklassen vertrokken en ik had in eerste instantie een privé rondleiding, later kwamen er een paar mensen bij.
Het werd een gezellig bezoek, iedereen had nu tijd om vragen te stellen en de antwoorden en uitleg te beluisteren.
Na het bezoek verder de stad in gegaan, er valt genoeg te zien en te beleven,
maar dat lees je later wel weer.


De mannenzaal aan de Westsingel 47, 3811 BB Amersfoort.
Een van de rollenspelers vertrekt.


Je komt binnen in de kapel.
Links een maquette van hoe het in het begin was.


Het plafond met originele schilderingen.


De Mannenzaal, achter aan waren nog twee plekken, maar die zijn vervallen.
De mannen die er mochten leven moesten boven de zestig zijn.


Een bedstede met pispot, een kist voor persoonlijke spullen.
Voor de kist een gaatje in de grond om de wandelstok in te prikken.
Een tafel en onder de tafel een waskom.


In de kar werden de turven vervoerd om de kachel mee te stoken.
Er waren mannen die aan de kleine Spui turven gingen lossen
van schepen die via de Eem aanmeerde.
Van die verdiende centen gingen ze weer naar de kroeg om een borrel te halen.


De pispot, die werd ’s morgens in de gracht geleegd en om de hoek op de kleine Spui werd het water weer gebruikt om bier van te brouwen.


Menige oude man liep met een stok.


Het is net of ik in de keuken van mijn oma kijk.
Peteroliestel, een droogrek, krantenbakje en het melkkannetje, ik herken ze allemaal.
Het Peteroliestel heeft mijn moeder ook nog lang gebruikt om suddervlees in te bereiden.
De gebruiksvoorwerpen tussen 1900 en de jaren 60 veranderde niet veel.


Tot slot, het reglement van orde en de etensbel.
Wakker worden de pap staat klaar.