Hoe is het nu?

Krijg verschillende bemoedigende berichtjes en daarom ook een tussenstand.
Ik was met het naar bed gaan om 2 uur in de nacht van 13 – 14 oktober plat voorover gevallen, was bezig mijn poloshirt over mijn hoofd uit te trekken (Mijn neus bloede met een snee aan de bovenkant, maar niet gebroken) en kon niet meer opstaan.
Als een zeehondje naar de woonkamer gekropen, gelukkig alles gelijkvloers, duurde 2 uur of zo.
Buurman gebeld om 4 uur in de ochtend, gelukkig was hij wakker en die heeft me geholpen.
112 bellen, niet levensbedreigend dus bel de huisartsenpost maar,
toen kwamen er twee verpleegsters.
Trekken en sjorren aan me om me op een stoel te krijgen maar dat lukte ze niet.
Na een uur eindelijk ambulance en naar het ziekenhuis, maar de twee broeders waren handig en met een laken hadden ze me zo op een stoel.
Op de zelfde manier zou ik op de brancard worden gehesen en toen kon ik ook weer staan,
niet lopen en kroop zo met hulp op de brancard.
In het ziekenhuis de standaard onderzoeken, kon al vertellen dat de huisarts had onderzocht of ik last van mijn heupen had.
De scan wees uit dat ik in mijn nek op drie wervels kalk afzetting heb en op de oude plek in mijn onderrug waar de tussen tussen wervel is afgescheurd weer een hernia zit.
Maar gezien de uitstraling naar de achterkant (deze hernia geeft uitstraling naar de voorkant) van de benen men de hernia liever niet wil opereren omdat men dan ook gezond spierweefsel zal moeten verwijderen.
Door fysiotherapie moet er verbetering gaan optreden, daar was ik voor het vallen al mee
begonnen ik liep al meer dan 6 maanden met ernstige rugpijn.
Wel bleek ik ook hartritmestoring te hebben en daar heb ik nu medicijnen voor, maar moet daarvoor nog wel naar de cardioloog begin november.
Ik kon donderdag weer redelijk lopen, dus het bed moest worden vrijgemaakt voor de volgende patiënt, wat de verpleegsters verbaasde.
Want ik had de volgende dag een onderzoek omtrent de spierkracht in mijn armen en benen.
‘S avonds op het nieuws hoorde ik de reden, het ziekenhuis Meander in Amersfoort heeft
operaties naar voren gehaald in verband met de tweede corona uitbraak.
Nu rommel ik liever thuis door met beperking, dan in het ziekenhuis waar is heel goed
behandeld ben.
De volgende dag ben ik maar rustig op de fiets in 35 minuten (normaal 15 minuten) naar het ziekenhuis gefietst en dat beviel me achteraf wel, had wel pijn tijdens het fietsen maar ik kon ook even rusten met trappen heuvel af.
Na het onderzoek weer rustig naar huis gefietst in 25 minuten.
Lopen gaat in een heel laag tempo, zitten doe ik het liefst in de bureaustoel.
Door de extra medicatie val in regelmatig en vroeg in slaap en ben ik weer vroeg op, bed uit is ook bed uit blijven want als ik weer ga liggen dan gil ik het uit van de pijn.
Tijdens elke verandering van houding heb ik dus uitstraling.
Zaterdag en vandaag een boodschapje gedaan bij de buurtsuup, ging redelijk een winkelwagen is een goed hulpmiddel tijdens het lopen.
Het lopen geeft pijn in de benen, maar na 44 jaar rugpijn heb ik daar veel ervaring mee.
Voor de rest probeer ik de dagelijkse zaken weer gewoon te doen, maar alles gaat erg traag.
Daarom voorlopig nog geen weblog, dat red ik nog niet.
Kijk wel regelmatig mee met de logjes en de mailbox, maar ik ben te suf.

Via deze weg wil ik je danken voor de positieve en bemoedigende reacties.

28 gedachten over “Hoe is het nu?

  1. mijnnikonenik

    Oei wat lees ik hier allemaal! Tjonge, gelukkig ben je weer een beetje te been maar wat een verhaal! Ja rug en uitstralingen zijn vreselijk pijnlijk. Voorzichtig en toep tijdig hulp in als het nodig is. Beterschap Hans! Dikke knuffel.

  2. Liesbethblogt

    Te horen dat iemand op de grond ligt en als ee zeehond moet kruipen ik vind het afgrijselijk. Ik wens je veel sterkte en hoop dat je snel weer meer uit de voeten (niet flauw bedoelt) kan.

  3. rebbeltje

    Of het dan is omdat je beter zit nu in die stoel of zijn de andere echt niet goed voor je rug…
    Hoe dan ook als je maar ergens goed kan zitten scheelt toch weer
    En niet meer vallen hè…is niet goed voor je
    Slaap wel

  4. John

    Mogguh Hans, Ik was al een beetje op de hoogte natuurlijk maar toch, wat je hier schrijft over hoe het allemaal verlopen is die nacht wist ik niet.
    Je buurman is een rots in de branding! Gelukkig heb jij zo’n rots naast je wonen. Fysio zal helpen en ook het aansterken van de rugspieren. Hoop dat je je snel weer beter voelt.

  5. Morgaine

    Jeetje Hans! Dat is nogal wat, en echt ze moeten ermee stoppen hoor, dat je eerst een huisartsenpost moet bellen voor de ambu komt. Wat is dat toch! Maar goed, het is zo gelopen, je bent weer thuis, niet leuk dat ze in feite niet meer willen opereren en dat je dit dus wellicht de rest van je leven zult behouden. Ik ben ermee bekend, hernia’s, mijn opa, mijn moeder zwakke rug, mijn ooms, kortom, ik ontspring de dans eigenlijk, ik heb net die genen van de andere kant mee gekregen gelukkig, dus ik weet wat het is, ik heb mijn moeder met regelmaat thuis gehad met spit… zo erg zelfs dat we naar opa en oma moesten omdat ze mij niet kon verzorgen als kind, de trap amper af of op kon komen. Kruipend ook, dus het beeld is er hoe jij er nu bij kunt zitten of liggen…

    Heel veel sterkte!

    X

  6. ZON-nebloem

    het is niet fijn dit allemaal mee te maken
    ik hoop dat het je vlug beter gaat
    en laat je maar goed opvolgen bij de dokters.
    Fijn je weer eens te horen. en toi toi
    -Een @->- voor jou.

  7. Wim

    Hans, door omstandigheden heb ik al een tijdje njet gereageerd, zoals je misschien wel gemerkt hebt liggen ook de updates op mijn kanaal wat op een laag pitje daardoor. Toch kom ik hier natuurlijk met enige regelmaat even kijken, al was het nu iets langer geleden dan wat je van mij bent gewend. Maar ik schrik toch bijzonder van je verhaal, en de schrik sloeg me om het hart, bij het lezen van je onfortuinlijke avonturen .. ik hoop dat je snel weer volledig op de been bent, en he ook van de pijn verlost zult zijn. Logisch dat je het hier zelf nu ook even op een laag pitje zet, al hoop ik wel dat we binnenkort weer van je bijdragen mogen genieten ! Rest me je nog sterkte en beterschap te wensen, en dat we elkaar hier weer snel mogen treffen ! Hartelijk groet !

  8. rebbeltje

    Jeetje je bent me er eentje…gewoon door blijven gaan, maar denk dat die beweging je zeker ook goed zal doen en erop uit al is het naar het zkh fietsen vast ook.
    En ja hoeft echt niet in een kwartiertje 😉
    Dat je een fijne bureaustoel hebt wisten we al
    Nu maar hopen dat het allemaal weer op de goeie plek komt en je zonder al teveel pijn zo verder kan.
    Want ja een operatie is geen optie zoals ik nu lees…
    Sterkte en beterschap

  9. Noortje

    Wat ben jij een doorzetter zeg. Alweer fietsen en zelf boodschappen doen. Toch adviseer ik je luister naar je lichaam.
    Houd je taai en hopelijk wordt de pijn snel minder.

  10. Di Mario

    Ik heb toch het idee dat ik dit verhaal al eerder heb gelezen. Mocht je het weer kunnen, geef dan buurman Chris even een kleine applaus voor wat hij allemaal voor je doet. Mocht hij zich nog vervelen. Kun je misschien even een gastaccount aanmaken en kan hij nog wat dingen typen hier. Natuurlijk onder begeleiding van jou.

    Love As Always
    Di mario

  11. Mirjam Kakelbont

    Wat heb je de laatste tijd veel tegenslag, Hans. Het een na het ander. Ik ben blij dat ze je goed hebben verzorgd in het ziekenhuis, maar ze hadden je ook moeten opereren. Nu blijf je tobben. Ook al ben je de pijn gewend, pijn vreet energie. Je blijft positief, dat vind ik knap van je.
    Doe rustig aan, neem alle tijd die je nodig hebt. Je hebt maar één lijf en dat moet nog lang mee.
    Ik denk aan je!
    Lieve groet en een knuffel ♥
    Beterschap!

  12. Matroos Beek

    Goed om iets van je te horen Hans. Je houdt je kranig. Doe het maar rustig aan en forceer je niet.
    Ik wens je het allerbeste en hoop dat je weldra weer de oude bent.
    Dikke knuffel X

  13. TRUDY

    Gelukkig een teken van leven. Als in de buurt zou wonen, zou ik je hulpje zijn, maar het is te ver. Ik weet na mijn ziekzijn hoe moeilijk het allemaal kan zijn om je dag rond te krijgen, een douche, een boodschap, een gezellig moment. Wens je heel veel beterschap en kunnen ze niet iets aan die pijn doen, een pijnblokkade? Ja, de bedden moeten vrij, hier in de Zaanstreek is de Covid heel heftig.

    Houd moed!

  14. Bertie.

    Het is naar voor je, Hans.
    Laat de blogs maar zitten tot je je er toe in staat voelt, later heb je weer alle tijd. Kalm aan, en heel veel en heel snelle beterschap gewenst. Dat wens ik je van harte.

  15. Sjoerd

    hat zit je ook niet mee de laatste tijd, van het een naar het ander. Maar goed dat je een goede buurman hebt, die is goud waard. Ik wens je in ieder geval een spoedig herstel, cq een normaal leven weer.

  16. Tine de Jong

    Doe jij maar eens even heel rustig aan Hans en denk niet aan logjes of blogjes lezen want je lichaam is nu veel belangrijker en vind het ook knap dat je al kan fietsen maar wel met mate alles doen en niet teveel want wie je kent weet ook dat je al snel in de startblokken wilt gaan maar nu even is rust heel goed voor je. Wel fijn dat een buurman je kon helpen zodat je daarna ook goede hulp ontving. En voor nu heel veel sterkte en beterschap groetjes van mij Tine.

  17. mizzD

    Hè verdikke.. dus géén operatie? best wel een tegenvaller denk ik? nu blijf je voorlopig nog met heel veel pijn doortobben, eerdat de fysio een beetje verlichting gaat geven vrees ik.
    Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte toe Hans.. en die mail, met dat logbankje met die enórme berg stenen ervoor die ik je stuurde, lijkt me inderdaad heel erg toepasselijk.. jammer genoeg!
    Hou je goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.